Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Propylotiouracyl (opis profesjonalny)

Działanie

Pochodna tiomocznika, wykazuje działanie przeciwtarczycowe. Poprzez hamowanie wbudowywania się jodu w reszty tyrozolowe tyreoglobuliny i zapobieganie łączeniu się jodowanych tyrozyn w jodotyroniny hamuje syntezę T3 i T4. Hamuje także przekształcanie T4 i T3. Charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, dostępność biologiczna wynosi średnio ok. 80%, tmax – 1 h. Działanie pojawia się po 20–30 min. Pokarm może wpływać na szybkość wchłaniania, jednak nie ma to znaczenia klinicznego. W 75–80% wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi w wątrobie, głównie do glukuronianów. t1/2α wynosi ok. 7 min, t1/2β ok. 70 min, u osób z niewydolnością nerek lub hipotyreozą ulega wydłużeniu. Wydalanie następuje z moczem, głównie w postaci metabolitów, w ok. 10% w postaci niezmienionej. Przenika przez barierę łożyskową, w niewielkiej ilości do pokarmu kobiecego.

Wskazania

Nadczynność tarczycy. Leczenie może mieć na celu ograniczenie nadczynności do czasu uzyskania samoistnej remisji, przyspieszenie uzyskania eutyreozy przy równoległym stosowaniu radioaktywnego jodu lub przygotowanie do zabiegu chirurgicznego usunięcia części tarczycy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub pochodne tiouracylu, nadczynność tarczycy z wolem zamostkowym, zmiany w morfologii krwi, niewydolność wątroby. Podczas leczenia należy monitorować rozmiary i czynność tarczycy, morfologię krwi z obrazem odsetkowym i aktywność enzymów wątrobowych. Stosować ostrożnie u osób z nadwrażliwością na pochodne tioamidowe w wywiadzie, u kobiet w ciąży i karmiących piersią, z upośledzeniem czynności wątroby i nerek. Ostrożnie u osób otrzymujących leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny.

Interakcje

Propylotiouracyl może wpływać na działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych; podczas stosowania propylotiouracylu u osób otrzymujących leki z tej grupy należy kontrolować INR i w razie potrzeby modyfikować dawkowanie. Związki zawierające jod mogą zmniejszać działanie supresyjne propylotiouracylu.

Działania niepożądane

Niezbyt często: agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, bóle lub zawroty głowy, parestezje, nudności, wymioty, brak łaknienia, biegunka, wysypka, świąd, pokrzywka, zapalenie skóry, zaburzenia wydzielania podwzgórzowo-przysadkowo-tarczycowego, gorączka, ból gardła. Rzadko: zaburzenia widzenia, czasem z oczopląsem, zaburzenia słuchu, uszkodzenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy. Bardzo rzadko: zespół tocznia rumieniowatego, bóle lub zapalenie stawów, wypadanie włosów, przedwczesne dojrzewanie płciowe.

Ciąża i laktacja

Kategoria D. W okresie ciąży lub podczas karmienia piersią należy stosować możliwie jak najmniejsze dawki, ściśle monitorując stężenia hormonów tarczycy i TSH w surowicy. Należy odstawić lek 3–4 tyg. przed porodem, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia wola u noworodka. Lek stosowany przez kobietę w ciąży może spowodować u dziecka hipotyroksynemię i zwiększenie stężenia TSH we krwi. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie

P.o. podczas posiłku. Nadczynność tarczycy. Dorośli. Początkowo 300 mg/d (100 mg 3 ×/d lub 150 mg 2 ×/d), niekiedy początkowo 150 mg/d (50 mg 3 ×/d), maks. 400 mg/d w daw. podz.; po ustąpieniu objawów (zwykle 6–8 tyg., maks. 12 tyg.) dawkę zmniejszać stopniowo; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 50–150 mg 1 ×/d. Dzieci. Po 10. rż. początkowo 150–350 mg/d w 3 daw. podz.; 6.–10. rż. początkowo 50–150 mg/d w 3 daw. podz.; do 6. rż. początkowo 120–200 mg/m2 pc./d w 3 daw. podz.; dawki podtrzymujące u dzieci zwykle wynoszą 33–66% dawki początkowej i są podawane 1–2 ×/d. W przełomie tarczycowym dawka początkowa 200–300 mg co 6 h aż do opanowania stanu nagłego. U osób z umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć o 25–33%, u osób z ciężką niewydolnością nerek – o 50%. U pacjentów dializowanych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.

Preparaty na rynku polskim zawierające propylotiouracyl

Thyrosan (tabletki)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.