Chloropromazyna (chlorowodorek chloropromazyny)

Chloropromazyna to lek z grupy leków przeciwpsychotycznych (klasycznych), będący alifatyczną pochodną fenotiazyny. Blokuje receptory dopaminowe (jest ich antagonistą) przez co hamuje przekaźnictwo zależne od dopaminy w szlaku limbicznym i nigrostriatalnym. Prowadzi to do obniżenia poziomu dopaminy w określonych strukturach ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Ponadto blokuje receptory 5-HT2 (jednak słabiej niż atypowe leki przeciwpsychotyczne), receptory adrenergiczne a1, receptory muskarynowe (działa cholinolitycznie) oraz receptory histaminowe H1 (więcej informacji – patrz: opis leków przeciwpsychotycznych).
Chloropromazyna oprócz działania przeciwpsychotycznego wykazuje działanie uspokajające (zwłaszcza na początku leczenia), przeciwautystyczne, przeciwlękowe oraz przeciwwymiotne (wpływ umiarkowany). Pobudza wydzielanie prolaktyny oraz wywiera hamujący wpływ na ośrodek termoregulacji.
Wskazaniem do stosowania chloropromazyny jest schizofrenia przebiegająca z silnymi objawami podniecenia i niepokoju ruchowego i nasilonymi objawami wytwórczymi. Stosowana jest także w celu opanowania stanu maniakalnego, niepokoju w innych psychozach niż schizofreniczne (psychozy wieku podeszłego, psychozy egzogenne) oraz jako środek przeciwwymiotny (choroba lokomocyjna, choroba popromienna). Stosuje się ją także w premedykacji (farmakologicznym przygotowaniu) przed zabiegami operacyjnymi jako lek uspokajający i przeciwwymiotny oraz we wprowadzeniu do hipotermii. Jest także stosowana w zaburzeniach zachowania u dzieci (zaburzenia emocjonalne, agresja, nadpobudliwość i autyzm), w schizofrenii u dzieci oraz w tężcu jako lek pomocniczy (często w skojarzeniu z barbituranami) i w objawach abstynencji w toksykomanii. Innymi wskazaniami są ostra porfiria, zaburzenia ruchowe o typie pląsawiczym, choroby neurologiczne objawiające się reakcjami nieproporcjonalnymi do czynnika prowokującego oraz czkawka oporna na leczenie. Lek stosowany jest u dorosłych i dzieci (u dzieci przed ukończeniem 1. rż. wyłącznie w stanach zagrożenia życia).
Chloropromazyna jest stosowana doustnie, domięśniowo i dożylnie. Zwiększanie oraz zmniejszanie dawek jest przeprowadzane stopniowo. W psychiatrii wychodzi się od dawki początkowej i stopniowo się ją zwiększa do określonej dawki. Po tzw. okresie stabilizacji (zazwyczaj do 6 miesięcy), dawki są stopniowo zmniejszane do określonych dawek podtrzymujących podawanych przez 2–3 lata po pierwszym epizodzie psychozy lub przez 5 lat (czasem dłużej) w przypadku nawrotów. Odpowiedź na leczenie chloropromazyną u chorych na schizofrenię może być opóźniona. Z uwagi na zmniejszenie zdolności koncentracji podczas leczenia nie wolno prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn, spożywać napojów alkoholowych. Podczas leczenia chloropromazyną może wystąpić zabarwienie moczu w kolorach od różowego do pomarańczowego.
Chloropromazyna dobrze się wchłania po podaniu doustnym i domięśniowym. Podana doustnie ulega efektowi pierwszego przejścia, co oznacza, że jej ilość we krwi jest mniejsza od ilości wchłoniętej w przewodzie pokarmowym. Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną leku podanego doustnie. Działanie pojawia się 15–30 min po podaniu domięśniowym i 30–60 min po podaniu doustnym. Biologiczny okres półtrwania leku wynosi ok. 30 h. Podlega szybkim przemianom w wątrobie i w postaci nieaktywnych metabolitów jest wydalana przez nerki i przewód pokarmowy.
Więcej informacji – patrz: opisy preparatów

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające chloropromazyna (chlorowodorek chloropromazyny)

Fenactil (krople doustne, roztwór) Fenactil (roztwór do wstrzykiwań)

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Covid - aktualne dane
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.