medycyna praktyczna dla pacjentów
medycyna praktyczna dla pacjentów
Mechanizm działania
Koniugat przeciwciała monoklonalnego anty-FRα typu IgG1 z inhibitorem mikrotubul; mirwetuksymab sorawtanzyna zawiera średnio 3,4 cząsteczki DM4 związane z przeciwciałem. Przeciwciało wiąże się z receptorem folianowym alfa (FRα) na powierzchni komórek raka jajnika. DM4 jest inhibitorem mikrotubul przyłączonym do przeciwciała za pomocą rozszczepialnego łącznika. Po związaniu się z FRα, mirwetuksymab sorawtanzyna ulega internalizacji, po czym następuje wewnątrzkomórkowe uwolnienie DM4 przez rozszczepienie proteolityczne. DM4 zakłóca sieć mikrotubul w komórce, powodując zatrzymanie cyklu komórkowego i śmierć komórki na drodze apoptozy.
Farmakokinetyka
cmax mirwetuksymabu sorawtanzyny obserwowano pod koniec wlewu i.v., natomiast cmax nieskoniugowanego DM4 i S-metylo-DM4 obserwowano odpowiednio 2. dnia i ok. 3 dni po podaniu mirwetuksymabu sorawtanzyny. Stan stacjonarny osiągano po 1 cyklu leczenia. DM4 i S-metylo-DM4 wiążą się z białkami osocza w >99%. Oczekuje się, że przeciwciało monoklonalne będzie ulegało katabolizmowi do małych peptydów. Nieskoniugowany DM4 i S-metylo- DM4 są metabolizowane głównie przy udziale CYP3A4. W ludzkim osoczu zidentyfikowano DM4 i S-metylo- DM4 jako główne krążące metabolity, odpowiadające odpowiednio za ok. 0,4% i 1,4% AUC mirwetuksymabu sorawtanzyny. Średni t1/2 w fazie końcowej mirwetuksymabu sorawtanzyny, nieskoniugowanego DM4 i S-metylo-DM4 wynosi odpowiednio 4,9, 2,8 i 5,1 dnia. DM4 i S-metylo-DM4 ulegają wydaleniu w żółci z kałem.
Rak jajnika, rak jajowodu, pierwotny rak otrzewnej
Leczenie dorosłych pacjentów z opornym na pochodne platyny, surowiczym, o dużym stopniu złośliwości nabłonkowym rakiem jajnika, rakiem jajowodu lub pierwotnym rakiem otrzewnej z dodatnim receptorem folianowym alfa (FRα), którzy otrzymali wcześniej 1–3 schematów leczenia systemowego.
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych, należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.
Zaburzenia narządu wzroku
Mirwetuksymab sorawtanzyna może powodować ciężkie działania niepożądane dotyczące oczu, w tym zaburzenia widzenia (głównie niewyraźne widzenie), keratopatię, suchość oka, światłowstręt i ból oka. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie okulistyczne. Przed rozpoczęciem każdego cyklu należy poinformować pacjenta o konieczności zgłaszania nowych lub nasilających się objawów dotyczących oczu. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy przeprowadzić badanie okulistyczne oraz ewentualnie zmodyfikować dawkę leku w zależności od nasilenia objawów. Podczas leczenia mirwetuksymabem sorawtanzyną zaleca się stosowanie nawilżających kropli do oczu. U pacjentów, u których wystąpią działania niepożądane dotyczące rogówki stopnia ≥2., zaleca się stosowanie miejscowych steroidów do oczu w kolejnych cyklach leczenia. Należy poinformować pacjenta, aby unikał stosowania soczewek kontaktowych podczas leczenia mirwetuksymabem sorawtanzyną, chyba że zaleci to okulista.
Nieinfekcyjne zapalenie płuc, choroby śródmiąższowe płuc
Obserwowano przypadki śródmiąższowej choroby płuc, w tym zapalenia płuc o ciężkim nasileniu, zagrażające życiu lub prowadzące do zgonu. Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów chorób płucnych, takich jak niedotlenienie, kaszel, duszność lub nacieki śródmiąższowe w badaniach radiologicznych. Należy wykluczyć nowotworową, związaną z zakażeniem lub inną przyczynę takich objawów. U pacjentów, u których wystąpi utrzymujący się lub nawracający stan zapalny płuc stopnia 2., należy wstrzymać leczenie do czasu ustąpienia objawów do stopnia ≤1. i rozważyć zmniejszenie dawki. U wszystkich pacjentów z objawami stopnia 3. lub 4. leczenie należy zakończyć. Pacjenci bezobjawowi mogą kontynuować podawanie mirwetuksymabu sorawtanzyny pod warunkiem uważnej obserwacji.
Neuropatia obwodowa
Pacjentów należy monitorować pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów neuropatii, takich jak parestezje, uczucie mrowienia lub pieczenia, ból neuropatyczny, osłabienie mięśni lub zaburzenia czucia. U pacjentów z nowymi lub nasilającymi się objawami należy wstrzymać podawanie leku, zmniejszyć dawkę lub zakończyć leczenie w zależności od stopnia nasilenia neuropatii obwodowej.
Wpływ na zarodek i płód
Ze względu na mechanizm działania mirwetuksymab sorawtanzyna może powodować uszkodzenie zarodka i płodu po podaniu pacjentce w ciąży, ponieważ zawiera substancję genotoksyczną (DM4) i wpływa na aktywnie dzielące się komórki.
Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez 7 mies. po przyjęciu ostatniej dawki.
Brak badań dotyczących interakcji.
DM4 jest substratem CYP3A4. Jednoczesne stosowanie mirwetuksymabu sorawtanzyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 może zwiększać ekspozycję na nieskoniugowany DM4, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. cerytynibem, klarytromycyną, kobicystatem, idelalizybem, itrakonazolem, ketokonazolem, nefazodonem, pozakonazolem, rytonawirem, telitromycyną, worykonazolem), pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem działań niepożądanych. Silne induktory CYP3A4 (np. fenytoina, ryfampicyna, karbamazepina) mogą zmniejszać ekspozycję na nieskoniugowany DM4.
Bardzo często: zakażenie układu moczowego, niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie łaknienia, hipomagnezemia, neuropatia obwodowa (obejmuje hipostezję, neurotoksyczność, parestezje, obwodową neuropatię ruchową, obwodową neuropatię czucioworuchową, obwodową neuropatię czuciową i polineuropatię), ból głowy, keratopatia (obejmuje różne zmiany w obrębie rogówki), zaćma, niewyraźne widzenie, światłowstręt, ból oka, suchość oka, nieinfekcyjne zapalenie płuc, choroby śródmiąższowe płuc, zwłóknienie płuc, niewydolność oddechowa, duszność, kaszel, biegunka, ból brzucha, zaparcie, rozdęcie jamy brzusznej, wymioty, nudności, ból stawów, zmęczenie, zwiększona aktywność AST i ALT.
Często: neutropenia, hipokaliemia, odwodnienie, bezsenność, dysgeuzja, zawroty głowy, dyskomfort oka, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze, choroba refluksowa przełyku, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, hiperbilirubinemia, świąd, mialgia, ból pleców, ból kończyny, skurcze mięśni, gorączka, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej i/lub GGTP we krwi, zmniejszenie masy ciała, reakcje związane z wlewem, nadwrażliwość.
Przedawkowanie
Brak swoistej odtrutki. W przypadku przedawkowania należy uważnie obserwować pacjenta pod kątem objawów działań niepożądanych oraz rozpocząć leczenie objawowe.
Ciąża
Ze względu na mechanizm działania mirwetuksymab sorawtanzyna może powodować uszkodzenie zarodka i płodu po podaniu pacjentce w ciąży, ponieważ zawiera substancję genotoksyczną (DM4) i wpływa na aktywnie dzielące się komórki. Wiadomo, że ludzka IgG przenika przez łożysko, dlatego mirwetuksymab sorawtanzyna również może pokonywać tę barierę. Brak danych dotyczących stosowania mirwetuksymabu sorawtanzyny u kobiet w ciąży, pozwalających określić ryzyko związane z leczeniem. Nie przeprowadzono badań toksycznego wpływu mirwetuksymabu sorawtanzyny na rozrodczość lub rozwój zwierząt.
Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży. Pacjentki należy poinformować o potencjalnym ryzyku dla płodu, jeśli zajdą w ciążę lub planują ciążę. Zaleca się uważną obserwację pacjentek, które zajdą w ciążę w trakcie leczenia lub w ciągu 7 mies. po przyjęciu ostatniej dawki.
Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez 7 mies. po przyjęciu ostatniej dawki.
Karmienie piersią
Nie wiadomo czy mirwetuksymab sorawtanzyna i jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/niemowlęcia, ponieważ wiadomo, że ludzka IgG przenika do pokarmu kobiecego. Nie stosować w okresie karmienia piersią oraz przez 1 mies. po przyjęciu ostatniej dawki.
Pacjenci powinni mieć status nowotworu FRα zdefiniowany jako ≥75% żywych komórek nowotworowych przy umiarkowanym (2+) i/lub silnym (3+) zabarwieniu błony metodą immunohistochemiczną (IHC) ocenianą za pomocą zwalidowanego testu.
Podawać i.v. we wlewie z szybkością 1 mg/min; w przypadku dobrej tolerancji po 30 min szybkość wlewu można zwiększyć do 3 mg/min, a w przypadku dobrej tolerancji po następnych 30 min – do 5 mg/min.
Dorośli. 6 mg/kg skorygowanej należnej masy ciała 1 ×/3 tyg. (cykl 21-dniowy) do czasu progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności.
Premedykacja
Przed każdym wlewem należy zastosować odpowiednią premedykację (kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, przeciwgorączkowy i przeciwwymiotny). U pacjentów, u których wystąpią nudności i/lub wymioty, można rozważyć podanie dodatkowych leków przeciwwymiotnych. U pacjentów, u których wystąpiły reakcje związane z wlewem stopnia ≥2., należy rozważyć dodatkową premedykację deksametazonem w dawce 8 mg 2 ×/d (lub odpowiednikiem), dzień przed podaniem mirwetuksymabu sorawtanzyny.
Badanie okulistyczne
Należy przeprowadzić badanie okulistyczne, w tym badanie ostrości wzroku i badanie w lampie szczelinowej, przed rozpoczęciem leczenia, a także przed podaniem kolejnej dawki, jeśli u pacjentów wystąpią jakiekolwiek nowe lub nasilające się objawy ze strony narządu wzroku. U pacjentów z działaniami niepożądanymi dotyczącymi oczu stopnia ≥2. należy przeprowadzać dodatkowe badania okulistyczne co najmniej co drugi cykl i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, aż do ustąpienia objawów lub powrotu do wartości wyjściowych. Szczegółowe informacje dotyczące postępowania w zależności od wyników badania lampą szczelinową – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Podczas leczenia zaleca się stosowanie nawilżających kropli do oczu.
Wystąpienie działań niepożądanych
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy, w zależności od ich nasilenia, zmniejszyć dawkę leku, wstrzymać stosowanie lub je zakończyć. Dawkę można zmniejszyć dwukrotnie. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Podeszły wiek, zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób w wieku ≥65 lat, osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek oraz osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Brak badań u osób z ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek. Należy unikać stosowania u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Mirwetuksymab sorawtanzyna wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjenta, że jeśli podczas leczenia wystąpią zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, zmęczenie lub zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu całkowitego ustąpienia objawów.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
