×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Opadanie powieki

Pytanie nadesłane do redakcji

Witam, mam 23 lata, mój problem to opadnięta powieka lewego oka. Problem pojawił się mniej więcej w lutym tego roku. Powieka opadała mi delikatnie, stopniowo. W lipcu proces się zatrzymał i do dzisiaj oko wygląda cały czas tak samo. Powieka nie zakrywa źrenicy. Drugie oko bez zmian, wygląda normalnie. Nigdy wcześniej się z czymś takim nie zetknęłam. Zrobiłam następujące badania: pełne badanie okulistyczne: brak jakichkolwiek patologii; USG doppler tętnicy szyjnych: wynik status normalis; RTG odcinka szyjnego kręgosłupa: wynik status normalis; rezonans magnetyczny mózgowia: wszystko w normie albo bez istotnej patologii, jedynie "ślad zmian zapalnych w sitowiu"; RTG zatok przynosowych: wynik status normalis; badania krwi i moczu: wyniki idealnie w normie; poziom hormonów tarczycy: w normie. W mojej rodzinie nikt nigdy nie chorował na coś podobnego, nikt też nie cierpiał na żadną chorobę pochodzenia neurologicznego. Sama też na nic nie chorowałam, poza grypą, świnką i ospą w dzieciństwie. Mam wadę wzroku -4,5. Nie palę, alkohol piję sporadycznie. W okresie przed lutym 2012 miałam często nieżyt nosa i typowe zatokowe bóle głowy, tuż nad lewym okiem oraz w głębi oczodołu. Lekarz neurolog, okulista i laryngolog nie znaleźli przyczyn opadnięcia powieki.
Czy mają Państwo jakieś przypuszczenie, co to może być albo gdzie szukać odpowiedzi? Czy mogę zrobić operacje plastyczną w celu podniesienia powieki, nie wiedząc, co doprowadziło do jej opadnięcia?

Odpowiedziała

dr med. Grażyna Zwolińska
Specjalista neurolog

Opadanie powieki może być wywołane przyczynami wrodzonymi, zmianami w budowie powieki, przyczynami laryngologicznymi, mięśniowymi lub nerwowymi. W zależności od wywiadu i ewentualnych dodatkowych objawów – rzadko opadanie powieki jest izolowanym objawem – ustala się rozpoznanie różnicowe i wykonuje badania dodatkowe, aby potwierdzić ostateczne rozpoznanie.

Opadanie powieki uwarunkowane mechanicznie może być spowodowane pęknięciem rozcięgna mięśnia dźwigacza powieki górnej. Czasami jest wywołane manipulacjami podczas zakładania soczewek kontaktowych, miejscowymi zmianami zapalnymi lub procesami naciekającymi powiekę.

Z przyczyn laryngologicznych może dojść do obrzęku powieki (który robi wrażenie opadniętej powieki) w wyniku zapalenia okostnej oczodołu jako powikłanie zapalenia zatok obocznych nosa. Jest to najłagodniejsze powikłanie oczodołowe w przebiegu zapalenia zatok, najczęściej występuje jako pierwsze i najpóźniej ustępuje.

Najczęstszą przyczyną opadnięcia powieki w wyniku zmian mięśniowych jest miastenia. Jest to izolowane, niebolesne opadnięcie, ale szerokość szpary powiekowej jest zmienna, zależna od pory dnia, wysiłku. Z reguły po kilku tygodniach dołączają inne objawy miastenii w postaci opadania drugiej powieki, zaburzeń ruchów gałek ocznych i podwójnego widzenia. Wykonuje się badanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i badanie przeciwciał przeciwko receptorom acetylocholiny. Inną przyczyną mięśniową (choroby takie nazywamy miopatiami) opadania powieki może być dystrofia miotoniczna lub przewlekła postępująca oftalmoplegia zewnętrzna. W tych schorzeniach w wywiadzie u innych członków rodzin stwierdza się podobne objawy (nie zawsze jednak chory zna wszystkich członków swojej rodziny). W miopatiach inne objawy neurologiczne, które niekiedy dołączają się nawet po kilku miesiącach czy latach, pomagają w ustaleniu rozpoznania. Dodatkowo wykonuje się badanie tzw. enzymów mięśniowych oraz badanie elekrofizjologiczne.

Neurogenną przyczyną jednostronnego opadnięcia powieki może być uszkodzenie włókien doprowadzających bodźce do nerwu okoruchowego lub uszkodzenie samego nerwu, który unerwia mięsień dźwigacz powieki górnej. W tym przypadku opadnięcie powieki jest znaczne. Uszkodzenie takie powoduje także inne objawy (nerw okoruchowy unerwia mięsień zwieracz źrenicy, inne mięśnie poruszające gałką oczną), jak poszerzenie źrenicy, zaburzenia ruchów gałek ocznych, podwójne widzenie. W takich przypadkach wykonuje się badanie rezonansu magnetycznego mózgu i oczodołów w celu wykluczenia zmian organicznych, które mogłyby to takie objawy wywołać. Uszkodzenie włókien współczulnych układu nerwowego wywołuje zespół Hornera z następującymi objawami: opadanie powieki niewielkiego stopnia, zwężenie źrenicy, rzadko obserwowane wpadnięcie gałki ocznej i brak pocenia w okolicy oczodołu. Zespół Hornera może być wywołany zmianami w szczycie płuca lub zmianami w ścianie tętniczy szyjnej.

Wiotkość skóry powieki, niekiedy z wypadaniem tkanki tłuszczowej, powoduje rzekome opadanie powieki i jest leczona operacyjnie. W innych przypadkach plastyka powieki może być przeprowadzona po porozumieniu z prowadzonym neurologiem i okulistą.

28.03.2013

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.