Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Kryteria rozpoznania cukrzycy ciążowej są po to by ich przestrzegać

Dr n. med. Barbara Katra
Klinika Chorób Metabolicznych Collegium Medicum UJ, Kraków

Niektóre pacjentki nadal negują rozpoznanie cukrzycy ciążowej i nie chcą zastosować się do zasad diety ani samokontroli glikemii.


Fot. Pixabay.com

27-letnia pacjentka w 28. tygodniu ciąży zgłosiła się do poradni diabetologicznej, do której została skierowana przez ginekologa z rozpoznaniem cukrzycy ciążowej (GDM) na podstawie doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT):
- glikemia na czczo 5,1 mmol/l
- 1 godz. 8,9 mmol/l
- 2 godz. 7,5 mmol/l

Zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego (PTD) GDM należy rozpoznać, gdy jedna w z trzech wartości jest nieprawidłowa.

Zalecenia PTD rozpoznania GDM na 2016 rok:
na czczo 5,1–6,9 mmol/l (92–125mg/dl)
po 1 godz. ≥10 mmol/l (180 mg/dl)
po 2 godz. 8,5–11,0 mmol/l (153–199 mg/dl)

Zgodnie z rekomendacjami ginekolog słusznie rozpoznał cukrzycę ciążową, a diabetolog potwierdził diagnozę. Pacjentka jednak starała się podważyć rozpoznanie, twierdząc, że tylko jedna wartość jest nieprawidłowa i według pacjentki minimalnie. Diabetolog wytłumaczył chorej zasady rozpoznania GDM. W USG płodu szacowana masa ciała płodu (estimated fetal weight – EFW) i pozostałe wymiary płodu były prawidłowe, zgodne z wiekiem ciążowym.

Pacjentka została przeszkolona z zasad diety cukrzycowej i samokontroli. Obliczono też BMI na podstawie masy ciała przed ciążą oraz zaznaczono obecną masę ciała na diagramie przeznaczonym do monitorowania masy ciała w materiałach edukacyjnych dla kobiet w ciąży (książeczka samokontroli zestaw „Słodkie Mamy”). Poproszono o ważenie się co tydzień. Wyznaczono termin wizyty kontrolnej za tydzień. Poproszono chorą o zapisywanie pór i składu spożywanych posiłków przez tydzień, tak aby na kolejnej wizycie skorygować ewentualne błędy dietetyczne i sprawdzić stosowanie się pacjentki do zasad diety.

Pacjentka nie zgłosiła się w wyznaczonym terminie. Przyszła do poradni diabetologicznej dopiero za 5 tygodni, w 33. tygodniu ciąży ze skierowaniem od ginekologa z podejrzeniem makrosomii płodu. W USG płodu EFW w normie, ale obwód brzuszka o 2 tygodnie za duży w stosunku do wieku ciążowego. Pacjentka była zdenerwowana, miała pretensje, że jest źle leczona. Diabetolog przeprowadził rozmowę, spytał, dlaczego nie zgłosiła się na wizytę kontrolną. Pacjentka po wizycie w poradni diabetologicznej na drugi dzień wykonała OGTT – wszystkie wyniki były w normie (na czczo 4,8mmol/l), nie zastosowała się do zasad diety cukrzycowej i samokontroli, stwierdziła, że jest zdrowa.

Ponownie wytłumaczono konieczność stosowania się do zasad samokontroli i diety cukrzycowej. Chora przyszła na jedną wizytę, wartości glikemii w normie, zastosowała się do zalecanego leczenia, bez obecności ciała ketonowych w moczu, prawidłowo zwiększyła się masa ciała. Na kolejną wizytę już nie przyszła.

Większość pacjentek stosuję się do zalecanego leczenia, część z nich mierzy stężenie glukozy nawet częściej, niż jest to zalecane. Większość chorych na GDM narzeka również na konieczność spożywania większej liczby niezbyt obfitych posiłków dziennie, ale gdy już się wdrożą w ten rytm, podkreślają, że zdecydowanie lepiej się czują i nie odczuwają głodu.

Niestety, nadal część pacjentek neguje rozpoznanie, bojąc się zarówno reżimu dietetycznego, jak i konieczności częstych pomiarów stężenia glukozy. Zastanawia, dlaczego nie budzą obaw powikłania związane z cukrzycą ciążową.

Data utworzenia: 20.05.2016
Data aktualizacji: 10.01.2017
Kryteria rozpoznania cukrzycy ciążowej są po to by ich przestrzegaćOceń:
(3.75/5 z 4 ocen)
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?