×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Mocznik

Mocznik

Co to jest?

Mocznik jest substancją powstającą w wyniku metabolizmu białka. Jego stężenie oznacza się we krwi (rzadko w moczu).

Jakie są wskazania do wykonania badania?

Ocena czynności nerek. Jest mniej dokładnym wskaźnikiem czynności nerek niż oznaczanie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, gdyż jego stężenie zależy również od innych czynników (np. ilości spożywanego białka).

U osób leczonych dializami oznaczanie stężenia mocznika w różnym czasie (np. przed hemodializie i po niej) służy do oceny skuteczności dializy.

Jakie są przeciwwskazania do badania?

Nie ma żadnych przeciwwskazań.

Jak interpretuje się wynik badania?

Wartości prawidłowe u osoby dorosłej to 2,0–6,7 mmol/l (15–40 mg/dl).

Zwiększone stężenie mocznika we krwi (tzn. wynik powyżej górnej granicy normy) świadczy na ogół o pogorszeniu czynności nerek. Może mieć ono charakter ostry i przejściowy – mówi się wówczas, że wystąpiła ostra niewydolność nerek, lub może być trwałe, zwykle postępujące, jak w przypadku przewlekłej niewydolności nerek. Stężenie mocznika może być zwiększone również podczas diety z dużą zawartością białka (zwłaszcza pochodzącego z mięsa), krwawienia do przewodu pokarmowego lub uszkodzenia tkanek ciała (np. ciężkie oparzenia, zmiażdżenie tkanek).

Małe stężenie mocznika we krwi występuje w przypadku stosowania diet z bardzo małą zawartością białka, u osób niedożywionych lub wyniszczonych oraz z ciężką chorobą wątroby.

Co zrobić w przypadku wyniku nieprawidłowego?

Stwierdzone po raz pierwszy zwiększone stężenie mocznika we krwi wymaga oceny przez lekarza (pilnej, jeśli występują objawy ostrej choroby, np. ból, gorączka, wymioty, biegunka, zaburzenia w oddawaniu moczu). Ocena lekarza konieczna jest również w przypadku zwiększenia stężenia mocznika u osoby z rozpoznaną już przewlekłą chorobą nerek.

28.06.2013
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak pojechać do sanatorium?
    Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można skorzystać z sanatorium bez zakwaterowania?
  • Jak długo ważna jest recepta w 2020?
    Pacjent, który otrzymał receptę od lekarza, musi pamiętać, że nie jest ważna bezterminowo. Każda recepta ma ściśle określony czas, w którym można ją zrealizować. Dotyczy to zarówno recepty w formie „papierowej”, jak i tzw. e-recepty.