Rxulti - tabletki powlekane

Brekspiprazol jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Uważa się, że jego działanie farmakologiczne związane jest z modulacją w układach serotoniny i dopaminy (częściowo agonistyczne działanie w stosunku do receptorów serotoninowego 5-HT1A i dopaminowego D2 oraz działanie antagonistyczne w stosunku do receptora serotoninowego 5-HT2A, a także duże powinowactwo do wszystkich tych receptorów). Brekspiprazol wykazuje również działanie antagonistyczne w stosunku do receptorów noradrenergicznych α1B/2C.

Po podaniu doustnym dostępność biologiczna wynosi 95,1%, a t_max po podaniu pojedynczej dawki – 4 godziny. Stan równowagi osiągany jest w ciągu 10–12 dni. Pokarm nie wpływa na wchłanianie preparatu. Po podaniu jednorazowym i wielokrotnym 1 ×/d narażenie na brekspiprazol zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Preparat w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza; metabolizowany jest głównie z udziałem izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6, a jego metabolity usuwane są z moczem i kałem.

Preparat jest wskazany do stosowania w celu leczenia schizofrenii u dorosłych.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Podczas leczenia przeciwpsychotycznego uzyskanie klinicznej poprawy stanu pacjenta może trwać od kilku dni do kilku tygodni. Przez cały ten czas chory powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Ze względu na ryzyko występowania zachowań samobójczych u osób z zaburzeniami psychotycznymi i zaburzeniami nastroju, w tym również krótko po rozpoczęciu leczenia lub po zmianie leczenia przeciwpsychotycznego, stosowanie tego preparatu u osób z grupy wysokiego ryzyka powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim.

Należy zachować ostrożność u osób z chorobą sercowo-naczyniową (w wywiadzie zawał serca lub choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca lub zaburzenia przewodzenia), chorobą naczyń mózgu, w stanach predysponujących do niedociśnienia (odwodnienie, zmniejszenie objętości krwi krążącej i leczenie przeciwnadciśnieniowe) lub nadciśnienia tętniczego (w tym nadciśnienia postępującego lub złośliwego).

U chorych stosujących leki przeciwpsychotyczne może wystąpić wydłużenie odstępu QT; należy zachować ostrożność u osób ze stwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową, z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, z zaburzeniem równowagi elektrolitowej oraz chorych jednocześnie przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Przed rozpoczęciem leczenia brekspiprazolem i w jego trakcie lekarz przeprowadzi dokładny wywiad, aby rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka ŻChZZ oraz należy zastosować odpowiednią profilaktykę.

Na początku leczenia i podczas zwiększania dawki występuje największe ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego z takimi objawami jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie i tachykardia. Osobami z grup zwiększonego ryzyka wystąpienia tych działań niepożądanych lub powikłań związanych z niedociśnieniem są chorzy w podeszłym wieku, z odwodnieniem, hipowolemią, przyjmujące leki przeciwnadciśnieniowe, z chorobą układu krążenia (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie lub zaburzenia przewodzenia), z chorobą naczyń mózgowych w wywiadzie, a także osoby, które nie stosowały wcześniej leków przeciwpsychotycznych. U takich chorych lekarz rozważy zastosowanie mniejszej dawki początkowej i wolniejsze dostosowywanie dawki, a także monitorowanie parametrów ortostatycznych czynności życiowych.

Złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) jest potencjalnie śmiertelnym zestawem objawów, które zgłaszano w związku z podawaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym brekspiprazolu. Jego objawami mogą być: bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, przejawy zaburzeń stabilności układu wegetatywnego (nieregularne tętno i wahania ciśnienia krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się oraz zaburzenia rytmu serca) oraz objawami dodatkowymi, takimi jak zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej, mioglobinuria (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. W przypadku wystąpienia wymienionych objawów świadczących o NMS, lub niewyjaśnionego pochodzenia wysokiej gorączki bez innych objawów, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci zakończenie stosowania preparatu.

Należy zachować ostrożność, stosując preparat u osób z objawami pozapiramidowymi w wywiadzie.

U chorych stosujących leki przeciwpsychotyczne (szczególnie w podeszłym wieku, zwłaszcza u kobiet), może wystąpić zespół potencjalnie nieodwracalnych, mimowolnych ruchów dyskinetycznych. W przypadku wystąpienia późnych dyskinez w trakcie stosowania preparatu, należy skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie rozważy zmniejszenie dawki lub zakończenie stosowania preparatu. Objawy takie mogą czasowo nasilić się lub nawet wystąpić dopiero po odstawieniu leku.

W badaniach klinicznych niektórych leków przeciwpsychotycznych stosowanych u chorych w podeszłym wieku z otępieniem, prowadzonych z grupą kontrolną otrzymującą placebo, w grupie osób otrzymujących lek występowała większa częstość działań niepożądanych dotyczących krążenia mózgowego (udar, przejściowe napady niedokrwienia), w tym zakończonych zgonem, w porównaniu do grupy osób otrzymujących placebo.
Ze względu na brak badań, w związku ze zwiększonym ryzykiem ogólnej śmiertelności, ten preparat nie jest zalecany do stosowania u osób w podeszłym wieku z otępieniem.

Podczas stosowania leków z tej grupy zgłaszano hiperglikemię, w niektórych przypadkach bardzo nasiloną, z towarzyszącą kwasicą ketonową i śpiączką hiperosmotyczną lub zgonem. Czynnikami ryzyka tych powikłań są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym. W czasie stosowania preparatu należy obserwować chorego pod kątem objawów hiperglikemii (np. nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny apetyt i osłabienie). Przed rozpoczęciem leczenia przeciwpsychotycznego lub wkrótce po jego rozpoczęciu należy ocenić stężenie glukozy w osoczu na czczo, a podczas długotrwałego leczenia należy regularnie sprawdzać kontrolę glikemii.

Stosowanie leków przeciwpsychotycznych, w tym brekspiprazolu, wiąże się ze zmianami metabolicznymi, w tym ze zwiększeniem masy ciała i dyslipidemią. Im dłuższe leczenie, tym częstotliwość występowania takich zaburzeń jest większa. Na początku leczenia i w trakcie jego trwania zaleca się monitorowanie masy ciała i profilu lipidowego.

Należy zachować ostrożność u osób, u których w przeszłości występowały napady drgawkowe lub inne choroby, mogące obniżać próg drgawkowy.

Leki przeciwpsychotyczne potencjalnie mogą zakłócać termoregulację organizmu. Podczas trwania leczenia należy zachować ostrożność u osób, u których może dojść do odwodnienia lub podwyższenia temperatury ciała (np. intensywne ćwiczenia fizyczne, narażenie na ekstremalnie wysokie temperatury, jednoczesne przyjmowanie leków o działaniu przeciwcholinergicznym).

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych może wystąpić spowolnienie motoryki przełyku i zwiększenie ryzyka aspiracji. Należy zachować ostrożność u osób z grupy ryzyka wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Podczas stosowania preparatu może dochodzić do zaburzenia kontroli impulsów, obejmującego nasilenie popędów oraz niemożność ich kontrolowania. Zgłaszano: skłonność do hazardu, kompulsywne zachowania seksualne, kompulsywne zakupy, nadmierne objadanie się i inne. U osób z zaburzeniami kontroli impulsów w wywiadzie ryzyko wystąpienia tego działania może być większe, dlatego należy ich uważnie monitorować. Ze względu na zaburzoną samoocenę tych zachowań, lekarz powinien pytać pacjenta lub jego opiekuna o nasilenie się tych zaburzeń, pojawienie się nowych impulsów lub wystąpienie innych kompulsywnych zachowań. Chociaż zaburzenia kontroli impulsów mogą być związane z podstawową chorobą, jednak w niektórych przypadkach zgłaszano ustąpienie popędów po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, dlatego, jeśli u chorego wystąpią takie popędy podczas stosowania preparatu, w celu ograniczenia szkodliwych konsekwencji tych działań, lekarz rozważy zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych mogą wystąpić: leukopenia, neutropenia i agranulocytoza (w tym przypadki zakończone zgonem). U osób z czynnikami ryzyka, takimi jak: mała liczba białych krwinek lub leukopenia/neutropenia wywołana lekiem w wywiadzie, należy przez pierwsze kilka miesięcy leczenia monitorować morfologię krwi, a w przypadku stwierdzenia zmniejszenia liczby leukocytów, gdy brak innych przyczyn przy pierwszych objawach niezwłocznie skonsultować się z lekarza, który prawdopodobnie zaleci przerwanie stosowania preparatu. Osoby z neutropenią należy ściśle obserwować pod kątem gorączki lub innych objawów zakażenia, a w razie potrzeby, po konsultacji z lekarzem, włączyć odpowiednie leczenie. U chorych z ciężką neutropenią lekarz zaleci przerwanie stosowania preparatu i monitorowanie liczby białych krwinek.

Preparat może zwiększać stężenie prolaktyny. Działanie to jest na ogół łagodne i może ustępować podczas kontynuowania leczenia, jednak w niektórych rzadkich przypadkach może utrzymywać się podczas stosowania leku; należy zachować ostrożność.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Brekspiprazol wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w związku z potencjalnym działaniem na układ nerwowy, takim jak uspokojenie polekowe i zawroty głowy.

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli.
Początkowo 1 mg 1 ×/dobę w dniach 1.–4.; w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę można zwiększyć do 2 mg 1 ×/dobę w dniach 5.–7. i do 4 mg 1 ×/dobę od 8. dnia; zalecana dawka docelowa wynosi 2–4 mg 1 ×/dobę.

Podczas zmiany z leczenia innymi lekami przeciwpsychotycznymi na brekspiprazol należy rozważyć stopniowe zwiększanie dawki brekspiprazolu z jednoczesnym stopniowym odstawianiem wcześniej stosowanego leku.
Podczas zmiany z leczenia brekspiprazolem na inne leki przeciwpsychotyczne nie ma potrzeby stopniowego dobierania dawki leku, a przyjmowanie nowego leku przeciwpsychotycznego należy rozpocząć od najmniejszej jego dawki, jednocześnie odstawiając brekspiprazol.

U osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawka maksymalna wynosi 3 mg 1 ×/dobę.
U osób wolno metabolizujących przy udziale cytochromu CYP2D6 dawkę leku należy zmniejszyć do 1/2 dawki zwykle stosowanej, a jeśli osoby te równolegle przyjmują leki, będące umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, dawkę brekspiprazolu należy zmniejszyć do 1/4 dawki zwykle stosowanej.
U osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 albo CYP2D6 dawkę breksiprazolu należy zmniejszyć do 1/2 dawki zwykle stosowanej, zaś u osób przyjmujących umiarkowane lub silne inhibitory CYP3A4 razem z umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP2D6 – do 1/4 dawki zwykle stosowanej.
W przypadku włączania do leczenia silnego induktora CYP3A4 u osób, u których uzyskano stabilizację stanu klinicznego stosując leczenie brekspiprazolem, należy stopniowo, w ciągu 1–2 tygodni, zwiększyć dawkę dobową brekspiprazolu do 2-krotnej zalecanej dawki; następnie, jeśli na podstawie odpowiedzi klinicznej potrzebne jest dalsze dostosowanie dawki, można ją zwiększyć maksymalnie do 3-krotnej zalecanej dawki dobowej (maksymalnie do 12 mg/dobę). Zaleca się, ze względu na mniejsze dobowe wahania dawki, podawanie brekspiprazolu w dawkach podzielonych 2 ×/dobę. Należy pamiętać, że maksymalny efekt indukujący cytochrom po włączeniu induktora do schematu leczenia oraz zanik tego efektu po odstawieniu induktora trwa co najmniej 2 tyg.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności brekspiprazolu u dzieci i młodzieży.

Preparat można stsoować niezależnie od posiłku.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią, skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie zaleca się stosowania brekspiprazolu u kobiet w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji.

Nie wiadomo, czy brekspiprazol i/lub jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Po konsultacji z lekarzem należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy leczenie brekspiprazolem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Brekspiprazol jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6 cytochromu P-450.

W przypadku jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna), zaleca się zmniejszenie dawki brekspiprazolu do 1.
U osób z wolno metabolizującym cytochromem CYP2D6 otrzymujących silne inhibitory cytochromu CYP3A4 przewiduje się ok. 4–5-krotne zwiększenie stężenia brekspiprazolu i zaleca się zmniejszenie dawki leku do 1.

W przypadku równoległego stosowania z silnymi inhibitorami cytochromu CYP2D6 (np. chinidyna, paroksetyna, fluoksetyna) zaleca się zmniejszenie dawki brekspiprazolu do połowy dawki zwykle stosowanej.

U osób z szybkim metabolizmem z udziałem cytochromu CYP2D6 otrzymujących jednocześnie inhibitory zarówno cytochromu CYP3A4, jak i cytochromu CYP2D6 zaleca się zmniejszenie dawki do 1.

W przypadku włączania do leczenia silnego induktora CYP3A4 u osób, u których uzyskano stabilizację stanu klinicznego podczas leczenia brekspiprazolem, należy stopniowo, w ciągu 1–2 tygodni, zwiększyć dawkę dobową brekspiprazolu do 2-krotnej zalecanej dawki; następnie, jeśli potrzebne jest dalsze dostosowanie dawki, można ją zwiększyć maksymalnie do 3-krotnej zalecanej dawki dobowej (maksymalnie do 12 mg/dobę). Ze względu na mniejsze dobowe wahania dawki, zaleca się podawanie preparatu w dawkach podzielonych 2 ×/dobę.

Na podstawie wyników badań in vitro jest mało prawdopodobne, aby brekspiprazol powodował istotne interakcje z lekami metabolizowanymi przy udziale izoenzymów cytochromu P-450. Preparat nie wpływa na wchłanianie leków będących substratami białka oporności raka piersi (BCRP) i glikoproteiny P.

Należy zachować ostrożność, stosując brekspiprazol równolegle z lekami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT (np. moksyfloksacyna) lub powodującymi zaburzenia elektrolitowe (np. leki moczopędne, takie jak furosemid, bendroflumetiazyd).

Neuroleptyki mogą zwiększać stężenie kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy. W przypadku równoległego stosowania brekspiprazolu z innymi lekami zwiększającymi aktywność CPK (np. statyny, fibraty), może wystąpić sumowanie ich działania w tym zakresie.

Na podstawie wyników badań in vitro stwierdzono, że warfaryna, diazepam i digitoksyna nie mają wpływu na wiązanie brekspiprazolu z białkami.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania brekspiprazolu jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na OUN z nakładającymi się działaniami niepożądanymi, np. z lekami opioidowymi.

Należy zachować ostrożność spożywając alkohol podczas leczenia brekspiprazolem.

Jak każdy lek, również Rxulti może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często mogą wystąpić: zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.

Często mogą wystąpić: wysypka, zwiększenie masy ciała, akatyzja, zawroty głowy, drżenie, sedacja, biegunka, nudności, ból w nadbrzuszu, ból pleców, ból kończyny, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi.

Niezbyt często mogą wystąpić: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, opuchnięta twarz, próba samobójcza, myśli samobójcze, parkinsonizm, ŻChZZ (w tym zator płuc i zakrzepica żył głębokich), niedociśnienie ortostatyczne, kaszel, próchnica zębów, wzdęcia, mialgia, podwyższone ciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Z nieznaną częstością mogą wystąpić: zaburzenia związane z hazardem, zachowanie impulsywne, napadowe objadanie się, kompulsywne zakupy, kompulsywne zachowania seksualne, napady padaczkowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, wydłużenie odstępu QT w EKG, rabdomioliza, zespół objawów odstawienia u noworodków.