Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Fevarin (fluwoksamina) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Fevarin tabletki powlekane; 100 mg; 30 tabl. Mylan 38.43 0.00
29.31
Fevarin tabletki powlekane; 50 mg; 60 tabl. Mylan 38.43 0.00
29.31

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2019 r.

Preparat zawiera substancję: fluwoksamina

Lek dostępny na receptę

Co to jest Fevarin?

Lek o działaniu przeciwdepresyjnym, należący do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.

Co zawiera i jak działa Fevarin?

Substancją czynną preparatu jest fluwoksamina, należąca do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (można spotkać skrót SSRI dla określenia tej grupy leków, pochodzący od angielskiego selective serotonin reuptake inhibitor). Serotonina jest jednym z neuroprzekaźników, substancji odgrywających istotną rolę w komunikacji pomiędzy neuronami. Miejsce połączenia dwóch neuronów zwane jest synapsą. Komórka przekazująca informację, znajdująca się przed synapsą, uwalnia do szczeliny synaptycznej tak zwany mediator, czyli substancję, która jest wychwytywana i rozpoznawana przez komórkę odbierającą informację, znajdującą się za synapsą. W tym przypadku mediatorem jest serotonina. Niektóre cząsteczki serotoniny zostają wychwycone z powrotem przez receptory neuronu znajdującego się przed synapsą, co nazywamy wychwytem zwrotnym. Działanie fluwoksaminy polega na hamowaniu procesu wychwytu zwrotnego serotoniny, a co za tym idzie na wydłużeniu czasu działania serotoniny w synapsie i czasu pobudzenia komórki odbiorczej. Impulsy nerwowe wysyłane są częściej. Większa stymulacja zależnych od serotoniny komórek wiązana jest z działaniem przeciwdepresyjnym. fluwoksamina wykazuje minimalny wpływ na przekazywanie informacji za pomocą noradrenaliny. Ma również nieznaczną zdolność wiązania z receptorami alfa-adrenergicznymi, beta-adrenergicznymi, histaminergicznymi, muskarynowymi w układzie cholinergicznym, dopaminergicznymi i serotoninergicznymi. Fluwoksamina w znacznym stopniu wiąże się z receptorami sigma-1, wykazując działanie agonistyczne w dawkach terapeutycznych.

Kiedy stosować Fevarin?

Preparat jest wskazany:
· w leczeniu zaburzeń depresyjnych
· w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie inhibitorów MAO i tyzanidyny. Leczenie fluwoksaminą można rozpocząć 14 dni po zakończeniu stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO oraz następnego dnia po zakończeniu stosowania odwracalnych inhibitorów MAO typu A. Inhibitory MAO mogą być wprowadzone do leczenia tygodnia po odstawieniu fluwoksaminy.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Fevarin?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Dane dotyczące bezpieczeństwa długotrwałego stosowania fluwoksaminy u dzieci młodzieży do 18. roku życia są ograniczone. Preparat nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej, z wyjątkiem osób z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. Brak długoterminowych danych odnośnie wpływu stosowania preparatu u dzieci i młodzieży na ich wzrost, dojrzewanie, rozwój poznawczy i rozwój zachowania. Jeśli lekarz zadecyduje o konieczności leczenia dziecka tym preparatem, należy monitorować rozwój chorego w zakresie wzrostu i dojrzewania płciowego, a w razie zauważenia nieprawidłowości niezwłocznie skontaktować się z pediatrą.
U chorych z niewydolnością wątroby lub nerek leczenie powinno rozpoczynać się od małej dawki pod ścisłą kontrolą lekarza.
W rzadkich przypadkach stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych. W takich okolicznościach lekarz prawdopodobnie zadecyduje o przerwaniu leczenia.
Efekty leczenia fluwoksaminą widoczne są po kliku tygodniach jej stosowania, niekiedy ten czas jest dłuższy. Szczególnie osoby ze skłonnościami do myśli samobójczych związanych z depresją lub innymi zaburzeniami psychicznymi, powinny być w tym okresie pod ścisłą kontrolą lekarza, ponieważ ze stosowaniem leku może wiązać się próba samobójcza. Zwiększone ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych podczas stosowania fluwoksaminy dotyczy osób poniżej 25. roku życia. Wszelkie zauważone niepokojące zmiany zachowania powinny zostać niezwłocznie zgłoszone lekarzowi.
W następujących przypadkach w trakcie leczenia chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza:
· jeśli cierpi na manię lub hipomanię (w razie wystąpienia fazy maniakalnej lekarz prawdopodobnie przerwie leczenie)
· jeśli stosuje leki, które wpływają na czynność płytek krwi lub mogą zwiększać ryzyko krwotoku, jak również jeśli w przeszłości występowały zaburzenia krzepnięcia krwi (podczas stosowania preparatu mogą wystąpić przedłużające się lub nieprawidłowe krwawienia)
· po przebyciu ostrego zawału serca, ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania fluwoksaminy w tej grupie osób.
Zgłaszano występowanie rzadkich przypadków przedłużających się napadów drgawkowych u chorych leczonych fluwoksaminą, u których zastosowano elektrowstrząsy. Z tego powodu zaleca się ostrożność w tej grupie osób.
Należy zachować ostrożność w przypadku osób z drgawkami w wywiadzie. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek lub zwiększenia częstości ich występowania (decyzję taką podejmuje lekarz). Należy unikać stosowania fluwoksaminy u osób z niestabilnymi napadami padaczkowymi lub niestabilną padaczką. Chorzy z kontrolowaną padaczką powinni być objęci ścisłą obserwacją.
Stosowanie preparatu może u niektórych osób prowadzić do akatyzji (stan niepokoju, niemożność powstrzymania się od wykonywania ruchów), szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. W takim przypadku lekarz nie będzie prawdopodobnie zwiększał dawki.
Jeśli wystąpią objawy takie jak:
· hipertermia
· sztywność mięśni
· drgawki kloniczne mięśni
· chwiejność układu autonomicznego z możliwymi gwałtownymi wahaniami czynności życiowych
· zmiany stanu psychicznego (drażliwość, splątanie, krańcowe pobudzenie psychoruchowe przechodzące w majaczenie i śpiączkę)
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, gdyż ich przyczyną może być niebezpieczny dla życia tak zwany „zespół serotoninowy”.
Nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ mogą wystąpić reakcje odstawienia. Typowe objawy to: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), osłabienie (astenia), pobudzenie lub lęk, nudności i/lub wymioty, drżenie i bóle głowy. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie stosowania preparatu należy stopniowo zmniejszać dawkę, w ciągu 1 do 2 tygodni, przestrzegając ściśle zaleceń lekarza.
Istnieją rzadkie doniesienia o występowaniu hiponatremii podczas stosowania fluwoksaminy. Zjawisko to ustępuje zwykle samoistnie po odstawieniu preparatu.
U chorych na cukrzycę może być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych (decyzję taką podejmuje lekarz).

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Leki psychoaktywne mogą zaburzać zdolność podejmowania decyzji i reakcji w sytuacjach nagłych. Zachowaj ostrożność!

Dawkowanie preparatu Fevarin

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Zaburzenia depresyjne:
Dorośli:
Zwykle stosuje się 100 mg na dobę. Dawka początkowa powinna wynosić od 50 do 100 mg na dobę. Po upływie 3 do 4 tygodni lekarz oceni skuteczność leczenia i w razie konieczności zwiększy dawkę preparatu, maksymalnie do 300 mg na dobę. Lekarz dobiera dawkę ostrożnie, indywidualnie dla każdego pacjenta, dążąc do określenia najmniejszej skutecznej dawki.
Aby zagwarantować ustąpienie objawów depresji preparat powinien być stosowany co najmniej przez 6 miesięcy.
Nie należy stosować preparatu w leczeniu depresji u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:
Dorośli:
Zwykle stosuje się od 100 do 300 mg na dobę. Dawka początkowa powinna wynosić 50 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki do maksymalnie 300 mg na dobę. Ponieważ zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne mają charakter choroby przewlekłej, zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 10 tygodni. Nie wykazano skuteczności długotrwałego leczenia fluwoksaminą (powyżej 24 tygodni). U osób dobrze reagujących na leczenie zalecane jest niekiedy włączenie terapii behawioralnej.
Dzieci i młodzież od 8. do 18. roku życia:
Dawka początkowa wynosi zwykle 25 mg na dobę. Lekarz decyduje o jej ewentualnym zwiększeniu o 25 mg co 4 do 7 dni do osiągnięcia minimalnej dawki skutecznej, maksymalnie do 200 mg na dobę. Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania fluwoksaminy w dawce do 100 mg dwa razy na dobę przez 10 tygodni w tej grupie wiekowej.

U osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się stosowanie mniejszych dawek i stałą kontrolę lekarską.
Sposób podawania:
Preparat należy przyjmować w całości, bez rozgryzania, popijając wodą.
Dorośli:
Preparat należy stosować raz na dobę wieczorem (dawki mniejsze niż 150 mg) lub w dwóch do trzech dawek podzielonych (dawki większe niż 150 mg).
Dzieci i młodzież od 8. do 18. roku życia:
Preparat należy stosować raz na dobę wieczorem (dawki mniejsze niż 50 mg) lub w dwóch dawkach podzielonych (dawki większe niż 50 mg). Jeśli dawki nie są równe, większą należy podać przed snem.

Czy można stosować Fevarin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.

Nie należy stosować preparatu u kobiet planujących ciążę oraz w czasie ciąży, chyba, że lekarz uzna, że stan matki bezwzględnie tego wymaga.
Fluwoksamina przenika do mleka kobiecego, dlatego nie należy stosować preparatu podczas karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie fluwoksaminy z inhibitorami MAO (ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego).
Należy zachować ostrożność stosując preparat w skojarzeniu:
· z lekami metabolizowanymi przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C cytochromu P-450, takimi jak: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (klomipramina, imipramina, amitryptylina) i neuroleptyki (klozapina, olanzapina, kwetiapina), fenytoina; lekarz prawdopodobnie zmniejszy dawki tych leków; w przypadku równoczesnego stosowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym (teofilina, tauryna, metadon, meksyletyna) chory powinien być ściśle monitorowany
· z tiorydazyną, ponieważ odnotowano pojedyncze przypadki kardiotoksyczności przy takim skojarzeniu leków
· z propranololem, ponieważ może być konieczne zmniejszenie jego dawki
· z kofeiną, ponieważ rośnie jej stężenie w osoczu; podczas leczenia należy ograniczyć spożycie kofeiny, jeśli wystąpią działania niepożądane przez nią wywoływane (drżenie, kołatanie serca, nudności, niepokój, bezsenność)
· z warfaryną, ponieważ zwiększa się jej stężenie w osoczu i wydłużeniu ulega czas protrombinowy
· z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P-450 (astemizol, terfenadyna, cizapryd, sildenafil), ze względu na możliwe wydłużenie odstępu QT w EKG i zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes; w przypadku równoczesnego stosowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym (karbamazepina, cyklosporyna) chory powinien być ściśle monitorowany
· z lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany), litem i tryptofanem ze względu na zwiększenie ryzyka wystąpienia zespołu serotoninowego;
· z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ponieważ istnieje możliwość zmiany ich działania (na przykład zwiększone krwawienie); należy kontrolować wskaźniki krzepnięcia krwi, zwłaszcza na początku i końcu leczenia
· z preparatami dziurawca, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych fluwoksaminy.
Rzadko obserwowano przedłużające się napady drgawek u osób przyjmujących jednocześnie fluwoksaminę i poddanych terapii elektrowstrząsami. Dlatego w przypadku stosowania tych metod leczenia wskazana jest ostrożność.
Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Fevarin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często mogą wystąpić: anoreksja, pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, tachykardia, ból brzucha, zaparcia, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nudności, wymioty, pocenie się, nadmierne pocenie się, astenia, złe samopoczucie.
Niezbyt często mogą wystąpić: omamy, dezorientacja, zaburzenia pozapiramidowe, ataksja, niedociśnienie ortostatyczne, skórne reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd), bóle stawów, bóle mięśni, opóźniony wytrysk.
Ponadto, z nieustaloną częstotliwością mogą wystąpić: objawy krwotoczne (krwawienia z przewodu pokarmowego, plamica, wybroczyny), hiperprolaktynemia, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiponatremia, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, myśli samobójcze, zespół serotoninowy, zdarzenia przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny, parestezje, zaburzenia smaku, niepokój psychoruchowy/akatyzja, jaskra, zaburzenia oddawania moczu (zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, częstomocz, oddawanie moczu w nocy i mimowolne oddawanie moczu), złamania kości, anorgazmia, zaburzenia miesiączkowania (brak miesiączki, skąpe miesiączki, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy), zespół odstawienny, także zespół odstawienny u noworodka.

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.