Syntarpen - proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Zakażenia wywołane przez gronkowce, m.in. zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraczność), zakażenia OUN, zakażenia dolnych dróg oddechowych, ropne powikłania pooparzeniowe i pooperacyjne, zapalenie kości i stawów, głównie pourazowe (w późniejszym etapie leczenia podaje się postać doustną). Dorośli. W zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia 1–2 g co 4–6 h; dawka maks. 12 g/d. Dzieci. Zwykle 100–200 mg/kg mc./d w 4 daw. podz.; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć od 100 do 300 mg/kg mc./d w 4–6 daw. podz.
Zapalenie płuc wywołane przez S. aureus. Dorośli. 1–2 g i.v. lub i.m. co 6 h przez 10–14 dni. Dzieci >5 lat. 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 6 h przez 10–14 dni. Dzieci w wieku 2 mies.–5 lat. 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 6 h, w skojarzeniu z gentamycyną i.v. w dawce 7,5 mg/kg mc./d w 1–3 daw. podz., co najmniej przez 3 tyg.
Szpitalne zapalenie płuc. Dorośli. 1–2 g i.v. co 6 h, w skojarzeniu z gentamycyną w dawce 5–7 mg/kg mc./d w daw. podz., przez 7 dni. Dzieci. 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 6 h, w skojarzeniu z gentamycyną w dawce 7,5 mg/kg mc./d w 1–3 daw. podz., przez 7 dni. W szpitalach o dużym rozpowszechnieniu szczepów metycylinoopornych S. aureus stosuje się wankomycynę.
Ropne zapalenie mięśni. Dorośli. 2 g i.v. lub i.m. co 6 h przez 5–10 dni; jeśli wystąpi poprawa kliniczna można zmienić postać leku na p.o. (500 mg co 6 h). Dzieci. 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. lub i.m. co 6 h przez 5–10 dni, jeśli wystąpi poprawa kliniczna leczenie można zmienić na p.o. w dawce 12,5–25 mg/kg mc. (maks. 500 mg) co 6 h.
Septyczne zapalenie stawów (leczenie empiryczne). Dorośli. 2 g i.v. lub i.m. co 6 h, w skojarzeniu z ceftriaksonem w dawce 1–2 g i.v. lub i.m. co 24 h. Dzieci >2 mies. 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. lub i.m. co 6 h, w skojarzeniu z ceftriaksonem w dawce 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. lub i.m. co 24 h. Noworodki. 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. lub i.m. co 6 h, w skojarzeniu z cefotaksymem w dawce 50–75 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 8 h.
Septyczne zapalenie stawów wywołane przez S. aureus. Dorośli. 2 g i.v. lub i.m. co 6 h przez 2–3 tyg.; jeśli czas trwania leczenia parenteralnego jest krótszy, należy dodatkowo stosować p.o. 1 g co 6 h. Dzieci >5 lat. 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. lub i.m. co 4–6 h przez 4–6 dni lub do wystąpienia poprawy klinicznej, a następnie 25 mg/kg mc. (maks. 500 mg) p.o., co 6 h do zakończenia 2–3 tyg. okresu leczenia, albo 25 mg/kg mc. (maks. 500 mg) p.o. co 6 h, do zakończenia 2–3 tyg. cyklu leczenia, po zastosowaniu ceftriaksonu i.v. lub i.m. w dawce 50–75 mg/kg mc. (maks. 1 g) co 24 h przez 4–6 dni lub do wystąpienia poprawy klinicznej. Dzieci w wieku 2 mies.–5 lat. 25–50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. lub i.m. co 4–6 h, w skojarzeniu z ceftriaksonem i.v. lub i.m. w dawce 50–75 mg/kg mc. (maks. 1 g) co 24 h przez 4–6 dni lub do wystąpienia poprawy klinicznej, a następnie 12,5 mg/kg mc. (maks. 500 mg) p.o., co 6 h do zakończenia 2–3 tyg. okresu leczenia. Noworodki. 25–50 mg/kg mc. i.v. lub i.m. (maks. 2 g) co 4–6 h, w skojarzeniu z cefotaksymem w dawce 50–75 mg/kg mc. (maks. 2 g) co 8 h przez 4–6 dni lub do wystąpienia poprawy klinicznej, a następnie 12,5 mg/kg mc. p.o. (maks. 500 mg), co 6 h do zakończenia 2–3 tyg. okresu leczenia.
Infekcyjne zapalenie wsierdzia (początkowe leczenie empiryczne). Dorośli. 2 g i.v. co 4 h, w skojarzeniu z benzylopenicyliną w dawce 3 mln j.m. co 4 h i gentamycyną w dawce 2 mg/kg mc. co 8 h, i.v. Dzieci. 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 4 h, w skojarzeniu z benzylopenicyliną w dawce 50 000 j.m./kg mc. (maks. 3 mln j.m.) co 4 h i gentamycyną w dawce 2,5 mg/kg mc. (maks. 80 mg) co 8 h, i.v.
Zapalenie wsierdzia wywołane przez szczepy metycylinowrażliwe S. aureus. Dorośli. 2 g i.v. co 4 h przez 6 tyg., dodatkowo przez pierwsze 7 dni należy podawać i.v. gentamycynę w dawce 1 mg/kg mc. co 8 h. Dzieci. 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 4 h przez 6 tyg., dodatkowo przez pierwsze 7 dni należy podawać i.v. gentamycynę w dawce 1 mg/kg mc. co 8 h.
Posocznica (początkowe leczenie empiryczne). Dorośli i dzieci >5 lat. 2 g i.v. co 4–6 h, alternatywnie w skojarzeniu z gentamycyną i.v. w dawce 5–7 mg/kg mc. co 24 h albo i.v. lub i.m. w dawce 1,5 mg/kg mc. co 8 h. Dzieci w wieku 2 mies.–5 lat. 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 4–6 h, w skojarzeniu z ceftriaksonem i.v. lub i.m. w dawce 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) co 24 h. Noworodki. 50 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 4–6 h, w skojarzeniu z cefotaksymem w dawce 50–75 mg/kg mc. (maks. 2 g) i.v. co 8 h.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub antybiotyki β-laktamowe.

Podawać we wstrzyknięciach i.m. lub i.v.; we wlewie i.v. trwającym 30–40 min lub we wstrzyknięciu do jamy opłucnej. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie; leczenie można wdrożyć przed uzyskaniem wyniku. Jeśli szczep wrażliwy na kloksacylinę jest także wrażliwy na penicylinę, należy stosować penicylinę benzylową, która wykazuje większą aktywność wobec wrażliwych szczepów gronkowców. Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia; zwykle lek należy podawać przez 2–4 dni po ustąpieniu objawów. Stosować ostrożnie u osób z niewydolnością nerek; w razie konieczności zmniejszyć dawki lub wydłużyć odstępy między nimi.