Syntarpen - tabletki powlekane

Substancją czynną preparatu jest kloksacylina, półsyntetyczna penicylina o aktywności przeciwgronkowcowej. Ze względu na strukturę chemiczną, kloksacylina zaliczana jest do antybiotyków beta-laktamowych, charakteryzujących się obecnością pierścienia beta-laktamowego w cząsteczce. Mechanizm działania wszystkich antybiotyków beta-laktamowych polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co powoduje jej osłabienie i w konsekwencji prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej. Struktura pierścienia beta-laktamowego jest wrażliwa na działanie enzymów z grupy beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Wybrane beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Jednakże, w przypadku kloksacyliny, struktura chemiczna cząsteczki sprawia, że antybiotyk ten charakteryzuje się opornością na działanie beta-laktamaz wytwarzanych przez gronkowce. W porównaniu z naturalną penicyliną, kloksacylina wykazuje 250 razy większą oporność na działanie tych enzymów.

Kloksacylina działa najsilniej w przypadku zakażeń gronkowcowych, w tym wywołanych przez szczepy oporne na penicylinę benzylową. Nie jest aktywna wobec szczepów gronkowców metycylinoopornych. Szczepy gronkowców oporne na kloksacylinę są również oporne na inne penicyliny i cefalosporyny (całkowita oporność krzyżowa).

Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce:

• zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraczność)

• zakażenia dolnych dróg oddechowych

• ropne powikłania pooparzeniowe i pooperacyjne

• zapalenie kości i szpiku, głównie pourazowe (postać doustną podaje się w późniejszym etapie leczenia).

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki beta-laktamowe (np. inne penicyliny, cefalosporyny).

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Przed zastosowaniem preparatu koniecznie poinformuj lekarza, jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na penicyliny lub cefalosporyny, czy też na inne leki lub alergeny. Stosowanie penicylin (w tym kloksacyliny) wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego, który może prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest zwiększone u osób z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny) oraz u osób uczulonych na wiele różnych alergenów. Ciężkie reakcje nadwrażliwości i reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy obejmujący usta, język, gardło, krtań i utrudniający oddychanie) mogą stanowić zagrożenie życia. W przypadku ich wystąpienia konieczna jest hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia (niekiedy postępowanie ratunkowe). W razie wystąpienia pierwszych objawów ww. reakcji nadwrażliwości, należy niezwłocznie szukać pomocy medycznej.

W przypadku stosowania leku długotrwale, należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz czynność nerek i wątroby.

Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim przebiegu. Jego objawy kliniczne są skutkiem działania toksyny pałeczki Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę jelit lub innych leków działających zapierająco.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat w postaci tabletek zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jednakże, preparat może powodować działania niepożądane, takie jak np. bóle lub zawroty głowy, senność, stan dezorientacji, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.

Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 20 kg:

Zwykle stosowana dawka wynosi 500 mg co 6 godzin.

W ciężkich zakażeniach zalecane jest stosowanie kloksacyliny domięśniowo lub dożylnie.

Dzieci o masie ciała mniejszej niż 20 kg:

Zalecane jest podawanie kloksacyliny dożylnie.

Szczególne grupy chorych:

U chorych z niewydolnością nerek lekarz zaleci odpowiednią dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek i ciężkości zakażenia; lekarz może zalecić zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.

Sposób podawania leku:

Stosować doustnie. Tabletki należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim.

Czas trwania leczenia zależy od nasilenia zakażenia. Leczenie należy kontynuować przynajmniej przez 2–4 dni po ustąpieniu objawów.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy w opinii lekarza jest to zdecydowanie konieczne.

Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem, który oceni stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku i podejmie decyzję, czy możesz stosować ten lek. Kloksacylina przenika do mleka kobiety karmiącej piersią i może powodować wystąpienie działań niepożądanych u dziecka (uczulenie, biegunka, zakażenie drożdżakami).

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Probenecyd zwiększa stężenie kloksacyliny i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jej działania.

Kloksacylina nasila działanie stosowanych równolegle leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna); konieczne może być dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych przez lekarza.

Kloksacylina może nasilać toksyczne działanie metotreksatu; wskazana może być regularna kontrola stężenia metotreksatu we krwi.

Osoby uczulone na cefalosporyny mogą również wykazywać nadwrażliwość na kloksacylinę (tzw. alergia krzyżowa).

Kloksacylina może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (należy skonsultować się z lekarzem).

Kloksacylina oraz ampicylina lub kwas fusydowy wzajemnie nasilają swoje działania.

Chloramfenikol, erytromycyna i tetracykliny mogą osłabić działanie kloksacyliny; kloksacylina może osłabiać działanie ww. antybiotyków (działanie antagonistyczne).

Kloksacylina może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych (wyniki oznaczeń steroidów w moczu oraz glukozy w moczu). W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu kloksacyliny.

Jak każdy lek, również Syntarpen może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Bardzo rzadko: przemijająca eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia/neutropenia (zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów/granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), agranulocytoza, zaburzenia czynności płytek krwi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, objawy neurotoksyczności (nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, dezorientacja, zawroty głowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, czarny włochaty język), rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, bezmocz, krwiomocz, białkomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności kanalików nerkowych (objawy te występują najczęściej u osób otrzymujących duże dawki leku i/lub ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek), gorączka, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami.

Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości, wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), skurcz krtani, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny (obniżenie ciśnienia tętniczego, nagłe zatrzymanie krążenia), opóźnione reakcje alergiczne, takie jak złe samopoczucie, gorączka, bóle mięśni i stawów, bóle brzucha, wysypki skórne (mogą wystąpić od 48 godzin do 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia), zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń.

Mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry.