Vendal retard - tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu

Morfina to silnie działająca narkotyczna substancja przeciwbólowa z grupy opioidów, pobudzająca głównie receptory nazywane opioidowymi receptorami µ (słabiej pobudza receptory kappa i delta).
Morfina zmienia zarówno postrzeganie bólu jak i emocjonalną reakcję na ból.
Działanie na ośrodkowy układ nerwowy polega głównie na silnym efekcie przeciwbólowym i uspokajającym. Morfina hamuje również czynność ośrodków oddechowego i kaszlowego w rdzeniu przedłużonym (do osiągnięcia efektu przeciwkaszlowego potrzebna jest mniejsza dawka leku niż ta zwykle stosowana do uśmierzania bólu). Powoduje także zwężenie źrenic, nawet w zupełnej ciemności (tak zwane szpilkowate źrenice są objawem przedawkowania morfiny).
Morfina zwiększa napięcie mięśnie gładkich (za wyjątkiem mięśni gładkich naczyń krwionośnych i macicy). Prowadzi to między innymi do: opóźnionego opróżniania żołądka z powodu skurczu odźwiernika, zaparć spastycznych w wyniku zwiększenia napięcia mięśni okrężnych jelit, wzrostu ciśnienia w drogach żółciowych z powodu skurczu zwieracza Oddiego. Preparat powoduje również skurcz pęcherza i mięśni gładkich dróg moczowych.
Morfina może powodować uwalnianie histaminy, niekiedy temu zjawisku towarzyszy rozszerzenie naczyń obwodowych. W następstwie tego działania mogą wystąpić: świąd, zaczerwienienie skóry i oczu, pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne.
Morfina, jak i inne leki z tej grupy mogą wpływać na układ hormonalny (wzrost stężenia prolaktyny, obniżenie poziomu testosteronu i kortyzolu we krwi). Zmiany stężenia poszczególnych hormonów mogą pociągać za sobą szereg charakterystycznych dla nich objawów.

Preparat jest wskazany w zwalczaniu silnych i bardzo silnych bólów (takich, jak towarzyszące chorobie nowotworowej) nie ustępujących po lekach przeciwbólowych o słabszym działaniu.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
· zahamowanie oddychania, zastój wydzielania śluzu, obturacyjna choroba dróg oddechowych
· stany drgawkowe
· urazy głowy
· porażenna niedrożność jelit, zespół „ostrego brzucha”, opóźnione opróżnianie żołądka, ostra choroba wątroby
· podawanie inhibitorów MAO równolegle lub w okresie 14 dni po zakończeniu ich stosowania
· stany pobudzenia u osób pod wpływem alkoholu lub środków nasennych.

Preparat nie jest zalecany w okresie ciąży, w trakcie porodu, w okresie poprzedzającym operację oraz w trakcie pierwszych 24 godzin po operacji chirurgicznej.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Preparat należy stosować ostrożnie u osób:
· uzależnionych od opioidów
· z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym
· z niedociśnieniem na skutek zmniejszenia objętości krwi w ustroju
· z zaburzeniami świadomości
· z chorobami dróg żółciowych
· z kolką wątrobową lub moczowodową
· z zapaleniem trzustki
· z niedrożnością i stanami zapalnymi jelit
· z przerostem prostaty
· z niewydolnością kory nadnerczy.

Nie zaleca się stosowania preparatu przed zabiegiem operacyjnym oraz przez 24 godziny po jego zakończeniu.
Morfina, podobnie jak inne leki opioidowe może być nadużywana, przy długotrwałym stosowaniu może rozwinąć się uzależnienie psychiczne i fizyczne. Należy stosować ją ostrożnie u osób uzależnionych od opioidów. Nagłe przerwanie podawania takiego leku lub podawanie antagonisty opioidów może wywołać zespół odstawienia.

Podczas długotrwałego stosowania morfiny może rozwinąć się tolerancja na lek (potrzeba stosowania coraz większych dawek leku w celu osiągnięcia tego samego efektu). Występuje również tolerancja krzyżowa z innymi opioidami.

Nagłe odstawienie może prowadzić do objawów odstawienia.

W przypadku podejrzenia porażennej niedrożności jelit lub wystąpienia tego stanu lekarz zadecyduje o odstawieniu leku.

Zmniejszenie dawki może być wskazane u osób:
· w podeszłym wieku
· z niedoczynnością tarczycy
· ze znacznym upośledzeniem czynności nerek lub wątroby.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
Preparat zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Preparat w dawce 60 mg, 100 mg i 200 mg zawiera barwniki azowe (E 110, E 124), mogące wywołać reakcje uczuleniowe, w tym astmę.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Opioidowe leki przeciwbólowe upośledzają sprawność psychiczną i/lub fizyczną wymaganą do wykonywania zadań potencjalnie niebezpiecznych (np. prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn). Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania preparatu. U niektórych osób z ustabilizowanym bólem lekarz może podjąć decyzję o zezwoleniu na kierowanie pojazdami.

Preparat ma postać tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu i jest przeznaczony do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli i dzieci po 12. roku życia:
Tabletki przyjmować doustnie w całości, nie łamać, nie żuć, nie kruszyć. Każde uszkodzenie tabletki może spowodować natychmiastowe uwolnienie się całej dawki i potencjalny efekt toksyczny
Początkowo zwykle 10–30 mg co 12 godzin, następnie lekarz zaleci modyfikację dawki w zależności od efektu klinicznego i rozwoju tolerancji na lek.
Bóle przebijające powinny być dodatkowo łagodzone preparatami morfiny o natychmiastowym uwalnianiu.
Należy zachować ostrożność, oraz obniżyć dawkę początkową na zlecenie lekarza u osób w podeszłym wieku oraz u osób z upośledzeniem czynności wątroby lub nerek.

Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 12. roku życia.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.

Preparatu nie należy stosować w czasie ciąży, nie zaleca się również stosowania jej podczas porodu.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Preparatu nie należy stosować równolegle z inhibitorami MAO (ponieważ może nastąpić pobudzenie lub zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego wraz z nadciśnieniem lub niedociśnieniem). Inhibitory MAO (MAO jest skrótem od monoaminooksydaza – jeden z enzymów tkankowych) to leki stosowane między innymi w leczeniu depresji z lękiem i depresji atypowej, a także niedociśnienia tętniczego. Do tej grupy należą między innymi moklobemid i selegilina.
Leczenie morfiną można rozpocząć 14 dni po zaprzestaniu przyjmowania inhibitora MAO.

Morfina wzmacnia skutki działania leków:
· neuroleptycznych
· przeciwlękowych,
· uspokajających
· znieczulających
· nasennych
· środków powodujących zwiotczenie mięśni i obniżających ciśnienie krwi
· alkoholu.

Stosowanie równolegle ze środkami neutralizującymi kwas żołądkowy może spowodować szybsze od oczekiwanego uwolnienie morfiny. Dlatego należy zachować odstęp co najmniej dwóch godzin przy podawaniu tych środków.

Cymetydyna hamuje metabolizm morfiny.

Rifampicyna przyspiesza metabolizm doustnie podanej morfiny, skutkiem tego może być konieczność zwiększenia dawki.

Klomipramina i amitryptylina wzmacniają działanie przeciwbólowe morfiny, co może
częściowo wynikać ze zwiększonej dostępności biologicznej.

Łączenie z agonistami/antagonistami morfiny (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) jest przeciwwskazane, ze względu na zmniejszenie działania przeciwbólowego na skutek konkurencyjnego blokowania receptorów, z ryzykiem wystąpienia zespołu odstawienia. Występuje tolerancja krzyżowa z innymi opioidami.

Jak każdy lek, również Vendal retard może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często mogą wystąpić: zwężenie źrenic, senność, nudności, wymioty, zaparcia.
Niezbyt często mogą wystąpić: zawroty głowy, ból głowy, dezorientacja, suchość w jamie ustnej, bóle kolkowe, pocenie się, zaczerwienienie twarzy, zmiany nastroju omamy, kołatanie serca, zahamowanie oddychania, skurcz oskrzeli, zatrzymanie moczu, skurcz moczowodów, skurcz dróg żółciowych.
Rzadko mogą wystąpić: brak ostrości widzenia, podwójne widzenie, oczopląs, bezsenność, dreszcze, ogólne osłabienie (aż do omdlenia i niewydolności serca), obrzęk obwodowy ustępujący po zakończeniu stosowania, atak astmy u podatnych osób, reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, spadki i wzrosty ciśnienia krwi i tętna

U pacjentów objętych intensywną opieką medyczną obserwowano pojedyncze przypadki niekardiogennego obrzęku płuc.
Morfina powoduje uwalnianie histaminy, co może być częściową przyczyną takich reakcji, jak pokrzywka i swędzenie.