Granpidam - tabletki powlekane

Leczenie dorosłych pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym klasy II i III wg WHO, w celu poprawy wydolności wysiłkowej; wykazano skuteczność działania w pierwotnych postaciach nadciśnienia płucnego oraz wtórnych związanych z chorobami tkanki łącznej. Leczenie dzieci i młodzieży w wieku od 1. roku do 17 lat z tętniczym nadciśnieniem płucnym; wykazano poprawę wydolności wysiłkowej lub hemodynamiki płuc w pierwotnych postaciach nadciśnienia płucnego oraz wtórnych związanych z wrodzoną wadą serca. P.o., co 6–8 h niezależnie od posiłków. Dorośli. 20 mg 3 ×/d. Młodzież i dzieci w wieku od 1. roku do 17 lat. W zależności od masy ciała: >20 kg mc. 20 mg 3 ×/d; ≤20 kg mc. 10 mg 3 ×/d (nie należy dzielić tabletek w dawce 20 mg, tylko zastosować inną postać leku, umożliwiającą właściwe dawkowanie). Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku. Modyfikacja dawki początkowej nie jest konieczna u osób z niewydolnością nerek (w tym o ciężkim nasileniu z klirensem kreatyniny <30 ml/min) lub z niewydolnością wątroby klasy A i B wg Childa i Pugha; w przypadku złej tolerancji leczenia należy rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg 2 ×/d. U osób przyjmujących inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna lub sakwinawir, rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg 2 ×/d; w przypadku stosowania silniejszych inhibitorów CYP3A4, takich jak klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon, zaleca się zmniejszenie dawki do 20 mg 1 ×/d. Podczas jednoczesnego stosowania z induktorami CYP3A4 może być konieczne dostosowanie dawki. Lek należy odstawiać stopniowo. Nie stosować sildenafilu u niemowląt z przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodka poza zatwierdzonymi wskazaniami, ponieważ ryzyko związane z leczeniem przewyższa jego korzyści. Brak danych dotyczacych bezpieczeństwa stosowania i skuteczności sildenafilu u dzieci w innych wskazaniach w wieku poniżej 1. roku.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, równoległe stosowanie z lekami uwalniającymi tlenek azotu lub azotanami w jakiejkolwiek postaci, równoległe stosowanie leków pobudzających cyklazę guanylową (takich jak riocyguat), równoległe stosowanie bardzo silnych inhibitorów izoenzymu CYP3A4 (m.in. ketokonazolu, itrakonazolu, rytonawiru), utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego, niezależnie od związku z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5, ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Childa i Pugha), znaczne niedociśnienie tętnicze (<90/50 mm Hg), niedawno przebyty udar mózgu lub zawał serca.