Fevarin - tabletki powlekane

Lek o działaniu przeciwdepresyjnym należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).


Preparat zawiera substancję fluwoksamina

Lek dostępny na receptę

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Fevarin
tabletki powlekane; 100 mg; 30 tabl.
Delfarma
27,90 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 75. rok życia
18,78 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wskazaniach: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Fevarin
tabletki powlekane; 50 mg; 60 tabl.
Delfarma
27,90 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 75. rok życia
18,78 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wskazaniach: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Fevarin
tabletki powlekane; 100 mg; 30 tabl.
Mylan
37,41 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 75. rok życia
28,29 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wskazaniach: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Fevarin
tabletki powlekane; 50 mg; 60 tabl.
Mylan
37,41 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 75. rok życia
28,29 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wskazaniach: choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2022 r.

Co zawiera i jak działa Fevarin - tabletki powlekane?

Substancją czynną preparatu jest fluwoksamina, lek należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (stosuje się czasem skrót SSRI pochodzący od angielskiej nazwy tej grupy leków - selective serotonin reuptake inhibitor). Serotonina jest neuroprzekaźnikiem, który w ośrodkowym układzie nerwowym odgrywa istotną rolę w przekazywaniu informacji pomiędzy neuronami. Miejsce komunikacji dwóch neuronów nazywane jest synapsą. Komórka przekazująca informację, znajdująca się przed synapsą, uwalnia do szczeliny synaptycznej neuroprzekaźnik, czyli związek chemiczny wychwytywany i rozpoznawany przez komórkę odbierającą informację, znajdującą się za synapsą. Niektóre cząsteczki neuroprzekaźnika, w tym przypadku serotoniny, zostają wychwycone z powrotem przez receptory neuronu znajdującego się przed synapsą. Zjawisko to nazywane jest wychwytem zwrotnym.

Działanie fluwoksaminy polega na hamowaniu procesu wychwytu zwrotnego serotoniny, a co za tym idzie na wydłużeniu czasu działania serotoniny w synapsie i nasileniu pobudzenia komórki odbierającej informację (wzmocnienie przekazywanego sygnału). Większa stymulacja zależnych od serotoniny komórek wiązana jest z działaniem przeciwdepresyjnym. Fluwoksamina wykazuje też nieznaczny wpływ na przekazywanie informacji za pomocą noradrenaliny. Ma również nieznaczną zdolność wiązania z receptorami alfa- i beta-adrenergicznymi, histaminowymi, muskarynowymi w układzie cholinergicznym, dopaminergicznymi i serotoninergicznymi. Fluwoksamina ma wysokie powinowactwo do receptorów sigma-1, wykazując działanie agonistyczne w dawkach terapeutycznych.

Po podaniu doustnym fluwoksamina wchłania się całkowicie. Maksymalne stężenie leku w osoczu jest uzyskiwane w ciągu 3–8 godzin po przyjęciu preparatu. Fluwoksamina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, w większości do nieaktywnych farmakologicznie metabolitów. Wydalana głównie przez nerki w postaci metabolitów.


Kiedy stosować Fevarin - tabletki powlekane?

Preparat jest wskazany w leczeniu:

• dużych zaburzeń depresyjnych

• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Kiedy nie stosować preparatu Fevarin - tabletki powlekane?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest:

• przyjmowanie inhibitorów MAO (inhibitorów monoaminooksydazy)

Przyjmowanie preparatu można rozpocząć nie wcześniej niż po 14 dniach od zaprzestania przyjmowania nieodwracalnych inhibitorów MAO, a w przypadku odwracalnych inhibitorów MAO (np. moklobemid, linezolid), nie wcześniej niż po 1 dniu. Inhibitory MAO mogą być wprowadzone do leczenia nie wcześniej niż po 7 dniach po zaprzestaniu stosowania preparatu (fluwoksaminy).

• przyjmowanie tyzanidyny

• przyjmowanie ramelteonu.

Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży ani u kobiet karmiących piersią.

Nie należy stosować preparatu w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych u dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Fevarin - tabletki powlekane?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Depresja i inne zaburzenia psychiczne, w leczeniu których stosuje się preparat, często mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych (myśli i próby samobójcze) oraz samookaleczenia. Ryzyko to utrzymuje się do momentu pełnego wyzdrowienia. Leczenie jest procesem długotrwałym, poprawa może wystąpić dopiero po kilku tygodniach leczenia, niekiedy ten czas jest jeszcze dłuższy. W okresie leczenia chory powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją. Należy podkreślić, że ryzyko samobójstwa może wzrastać w początkowych etapach powrotu do zdrowia.

Osoby po próbach samobójczych, ze skłonnościami samobójczymi oraz takie, które przed rozpoczęciem leczenia miały myśli samobójcze, powinny być ściśle i uważnie obserwowane w okresie leczenia, należą bowiem do grupy zwiększonego ryzyka. Ścisła obserwacja chorych jest niezbędna szczególnie na początku leczenia i każdorazowo po zmianie dawkowania. Chorzy oraz osoby z ich otoczenia powinni zwracać uwagę na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Grupą szczególnego ryzyka wystąpienia zachowań samobójczych (myśli i próby samobójcze) są młodzi dorośli (osoby do 25. roku życia).

Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia, z wyjątkiem osób z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. W tej grupie chorych, stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zmian zachowania (agresja, wrogość, zachowania buntownicze) oraz skłonności samobójczych. Jeśli jednak, w indywidualnym przypadku, lekarz uzna zastosowanie preparatu u chorego z tej grupy wiekowej za bezwzględnie konieczne, należy uważnie obserwować chorego, czy nie występują u niego zachowania samobójcze.

Dane dotyczące bezpieczeństwa długotrwałego stosowania fluwoksaminy u dzieci i młodzieży oraz jej wpływu na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy są ograniczone.

U osób w podeszłym wieku stosowanie preparatu wymaga zachowania ostrożności, zwłaszcza na początku leczenia oraz jeżeli lekarz zaleci zwiększenie dawki.

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem stanu niepokoju, któremu często towarzyszy niemożność siedzenia lub stania bez ruchu (akatyzja). Wystąpienie akatyzji jest najbardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia. U chorych z akatyzją zwiększenie dawki może być szkodliwe.

U chorych z niewydolnością wątroby lub nerek leczenie powinno być rozpoczynane od małej dawki, pod ścisłą kontrolą lekarza.

W rzadkich przypadkach stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych. W takiej sytuacji lekarz prawdopodobnie zadecyduje o przerwaniu leczenia.

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych i wymaga zachowania szczególnej ostrożności u osób, u których kiedykolwiek wystąpiły drgawki. Należy unikać stosowania fluwoksaminy u osób ze źle kontrolowaną padaczką. Chorzy z kontrolowaną padaczką powinni być objęci ścisłą obserwacją lekarską. W razie wystąpienia napadów drgawkowych (padaczkowych) lub w przypadku zwiększenia się ich częstości, lekarz podejmie decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie stanowiącego zagrożenie życia lub objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego. Ryzyko jest zwiększone, gdy równolegle z fluwoksaminą stosowane są leki wpływające na aktywację receptorów serotoninowych (leki o działaniu serotoninergicznym) lub leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki).

Jeśli wystąpią objawy, takie jak:

• podwyższona temperatura

• sztywność mięśni

• drgawki kloniczne mięśni

• chwiejność układu autonomicznego z możliwymi gwałtownymi wahaniami parametrów czynności życiowych

• zmiany stanu psychicznego (drażliwość, splątanie, krańcowe pobudzenie psychoruchowe przechodzące w majaczenie i śpiączkę),

należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Przyczyną ww. objawów może być zespół serotoninowy, który wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Rzadko możliwe jest wystąpienie hiponatremii (zmniejszenie stężenia sodu we krwi). Prawdopodobnie jest ona skutkiem zespołu nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (wazopresyny); szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku. Efekt ten jest przemijający i ustępuje zazwyczaj po zakończeniu leczenia.

Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia stężenia glukozy we krwi (możliwa hipoglikemia, hiperglikemia, zmniejszona tolerancja glukozy). W przypadku chorych na cukrzycę należy zachować ostrożność – konieczna może być zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych (decyzję podejmuje lekarz).

Fluwoksamina może powodować rozszerzenie źrenicy oka, co może prowadzić do zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego i wystąpienia jaskry z zamykającym się kątem przesączania. Należy zachować ostrożność u osób ze zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym oraz u chorych na jaskrę.

Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić przedłużające się lub nieprawidłowe krwawienia, w tym wybroczyny, krwawienia z dróg rodnych, krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienia w obrębie skóry lub błon śluzowych. W trakcie leczenia chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza, jeśli stosuje leki wpływające na czynność płytek krwi, takie jak np. atypowe leki przeciwpsychotyczne, pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub leki przeciwzakrzepowe, jak również jeśli w przeszłości występowały u niego krwawienia lub występuje zwiększone ryzyko krwawienia (np. w przypadku małopłytkowości lub zaburzeń krzepnięcia krwi). Grupą zwiększonego ryzyka wystąpienia nieprawidłowych krwawień są także osoby w podeszłym wieku.

Nie należy stosować fluwoksaminy równolegle z terfenadyną, astemizolem ani z cisaprydem. Równoległe stosowanie może skutkować zwiększeniem stężenia tych leków w osoczu i w konsekwencji prowadzić do wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i komorowych zaburzeń rytmu serca (w tym typu torsade de pointes, stanowiących zagrożenie życia).

Fluwoksamina może nieznacznie zmniejszyć częstotliwość rytmu serca (2–6 uderzeń na minutę).

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona oraz martwica toksyczna rozpływna naskórka. Największe ryzyko tych działań niepożądanych występuje w początkowym okresie leczenia. Jeżeli wystąpią zmiany skórne, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.

Istnieje niewiele danych odnośnie równoległego leczenia fluwoksaminą i stosowania elektrowstrząsów. Ewentualne leczenie powinno odbywać się z zachowaniem wyjątkowych środków ostrożności. Chory powinien poinformować lekarza, jeśli w przeszłości był poddawany elektrowstrząsom.

Nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienia, w tym: zawroty głowy, parestezje (zaburzenia czucia, takie jak mrowienie, drętwienie, uczucie rażenia prądem), zaburzenia snu (w tym bezsenność i wyraziste sny), pobudzenie, lęk, drżenia mięśniowe, nudności i/lub wymioty, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzeniami widzenia. Objawy te zwykle ustępują samoistnie, u niektórych chorych mogą jednak być ciężkie i długo się utrzymywać. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie stosowania preparatu, należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres kilku tygodni lub miesięcy, przestrzegając ściśle zaleceń lekarza.

Stosować ostrożnie, jeżeli u chorego w przeszłości wystąpiła mania lub hipomania. Stosowaniu preparatu może towarzyszyć wystąpienie fazy maniakalnej; w razie jej wystąpienia lekarz zadecyduje o zaprzestaniu stosowania preparatu.

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zaburzeń czynności seksualnych, które mogą utrzymywać się pomimo przerwania stosowania preparatu.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera mniej niż 23 mg sodu w 1 tabletce i jest uważany za „wolny od sodu”.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Fluwoksamina w dawkach do 150 mg nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat może jednak powodować działania niepożądane, takie jak nadmierna senność, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn, należy ustalić indywidualną reakcję na lek i zachować ostrożność.

Dawkowanie preparatu Fevarin - tabletki powlekane

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Leczenie depresji:

Dorośli: 100 mg 1 raz na dobę. Dawka początkowa powinna wynosić 50 lub 100 mg na dobę. W ciągu 3–4 tygodni lekarz oceni skuteczność leczenia i w razie konieczności stopniowo zwiększy dawkę preparatu, maksymalnie do 300 mg na dobę.

Preparat należy stosować raz na dobę, najlepiej wieczorem (dawki do 150 mg) lub w 2–3 dawkach podzielonych (dawki większe niż 150 mg). Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą.

Lekarz dobiera dawkę ostrożnie, indywidualnie dla każdego pacjenta, dążąc do określenia najmniejszej skutecznej dawki. W leczeniu depresji preparat powinien być stosowany przez co najmniej 6 miesięcy.

Dzieci i młodzież: nie należy stosować preparatu w leczeniu depresji u dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:

Dorośli: zwykle stosuje się od 100–300 mg na dobę. Dawka początkowa powinna wynosić 50 mg na dobę. Po kilku tygodniach lekarz oceni skuteczność leczenia i w razie konieczności stopniowo zwiększy dawkę preparatu, maksymalnie do 300 mg na dobę. Lekarz dobiera dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta, dążąc do określenia najmniejszej skutecznej dawki.

Preparat należy stosować raz na dobę, najlepiej wieczorem (dawki do 150 mg) lub w 2–3 dawkach podzielonych (dawki większe niż 150 mg). Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą.

Ponieważ zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne mają charakter przewlekły, zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 10 tygodni. Nie wykazano skuteczności długotrwałego leczenia (dłuższego niż 24 tygodnie). U osób dobrze reagujących na leczenie zalecane jest niekiedy włączenie psychoterapii behawioralnej.

Dzieci i młodzież od 8.–18. roku życia: początkowo zwykle 25 mg na dobę. Lekarz decyduje o ewentualnym zwiększeniu dawki o 25 mg co 4–7 dni, aż do osiągnięcia najmniejszej skutecznej dawki, zwykle 50–200 mg na dobę. Dawka maksymalna 200 mg na dobę.

Preparat należy stosować raz na dobę, wieczorem przed snem (dawki do 50 mg) lub w dwóch dawkach podzielonych (dawki większe niż 50 mg). Jeśli dawki podzielone nie są równe, większą dawkę należy podać przed snem. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą.

Szczególne grupy chorych:

U osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się rozpoczynanie leczenia od mniejszych dawek i pozostawanie pod stałą kontrolą lekarską.

Nie wolno nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli konieczne jest zaprzestanie stosowania preparatu, należy stopniowo zmniejszać dawkę, postępując ściśle według zaleceń lekarza.

Czy można stosować Fevarin - tabletki powlekane w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią, skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie należy stosować preparatu u kobiet planujących ciążę ani u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne.

Nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Przyjmowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku stosowania:

• inhibitorów MAO (inhibitorów monoaminooksydazy) ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego

Przyjmowanie preparatu można rozpocząć nie wcześniej niż po 14 dniach od zaprzestania przyjmowania nieodwracalnych inhibitorów MAO, a w przypadku odwracalnych inhibitorów MAO (np. moklobemid, linezolid), nie wcześniej niż po 1 dniu. Inhibitory MAO mogą być wprowadzone do leczenia nie wcześniej niż po 7 dniach po zaprzestaniu stosowania preparatu (fluwoksaminy).

• linezolidu

• tyzanidyny

• ramelteonu.

Nie należy stosować fluwoksaminy równolegle:

• z terfenadyną, astemizolem, cisaprydem lub sildenafilem; możliwe nasilenie działania wydłużającego odstęp QT w zapisie EKG prowadzące do ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca

• z lekami o działaniu serotoninergicznym (leki wpływające na aktywację receptorów serotoninowych), takimi jak np. tramadol, oksytryptan, sumatryptan i inne tryptany, tryptofan, leki z grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny SSRI; ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego

• z preparatami ziołowymi zawierającymi dziurawiec, ponieważ może to przyczynić się do wystąpienia działań niepożądanych

• z alkoholem; w okresie stosowania preparatu należy unikać spożywania alkoholu.

Należy zachować ostrożność stosując preparat w skojarzeniu:

• z lekami takimi jak takryna, teofilina, metadon, meksyletyna, fenytoina, karbamazepina i cyklosporyna oraz z innymi lekami metabolizowanymi z udziałem wybranych izoenzymów cytochromu P450; stężenia ww. leków mogą ulec zmianie i konieczne może być dostosowanie ich dawkowania

• z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. klomipramina, imipramina, amitryptylina) lub neuroleptykami (np. klozapina, olanzapina, kwetiapina); konieczne może być zmniejszenie dawki tych leków

• z benzodiazepinami (takimi jak np. triazolam, midazolam, alprazolam i diazepam); konieczne może być zmniejszenie dawki tych leków

• z ropinirolem; konieczne kontrolowanie stanu chorego i dostosowanie dawki ropinirolu

• z propranololem; konieczne dostosowanie dawki propranololu

• z warfaryną; czas protrombinowy może ulec wydłużeniu, konieczne dostosowanie dawkowania warfaryny

• z tiorydazyną; ryzyko działań kardiotoksycznych

• z kofeiną; stężenie kofeiny w osoczu może ulec zwiększeniu i dlatego należy zmniejszyć jej spożycie, w przypadku wystąpienia zależnych od kofeiny objawów, takich jak: drżenie, kołatanie serca, nudności, niepokój, bezsenność

• z litem; ryzyko nasilenia serotoninergicznego działania fluwoksaminy

• z lekami przeciwzakrzepowymi oraz z lekami wpływającymi na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy, atypowe leki przeciwpsychotyczne, pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), które mogą zwiększać ryzyko krwotoków; chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Fevarin - tabletki powlekane?

Jak każdy lek, również Fevarin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często mogą wystąpić: anoreksja, pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból głowy, zawroty głowy, uczucie kołatania serca, tachykardia (zwiększenie częstotliwości rytmu serca), ból brzucha, zaparcia, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, astenia, złe samopoczucie.

Niezbyt często mogą wystąpić: omamy, dezorientacja, agresja, zaburzenia pozapiramidowe, ataksja (niezborność ruchów), niedociśnienie ortostatyczne, skórne reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd), bóle stawów, bóle mięśni, opóźniony wytrysk.

Rzadko: mania, drgawki, zaburzenia czynności wątroby, nadwrażliwość na światło, mlekotok.

Ponadto, mogą wystąpić działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, hiperprolaktynemia, hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, myśli samobójcze, zachowania samobójcze, zespół serotoninowy, objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny, parestezje, zaburzenia smaku, niepokój psychoruchowy/akatyzja, jaskra, rozszerzenie źrenic, objawy krwotoczne (krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia z dróg rodnych, plamica, wybroczyny), zaburzenia oddawania moczu (zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, częstomocz, oddawanie moczu w nocy i mimowolne oddawanie moczu), złamania kości, anorgazmia, zaburzenia miesiączkowania (brak miesiączki, skąpe miesiączki, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy), ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona oraz martwica toksyczna rozpływna naskórka. Może wystąpić zespół odstawienny (zwłaszcza po nagłym przerwaniu stosowania preparatu) oraz zespół odstawienny u noworodka.


Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Zbiórka dla szpitali w Ukrainie!
Poradnik świadomego pacjenta
  • Alergolog - czym się zajmuje, kiedy zgłosić się do alergologa?
    Alergolog to lekarz zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób alergicznych. Stosuje leczenie przyczynowe, immunoterapię (tzw. odczulanie), objawowe lub połączenie obu tych metod. Alergolog w celach diagnostycznych może wykonywać alergiczne testy skórne, badania krwi i próby prowokacyjne.
  • Kardiolog - czym się zajmuje i jakie choroby leczy?
    Kardiolog to lekarz specjalizujący się w rozpoznawaniu i leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego (inaczej układu krążenia), które, obok nowotworów, stanowią główną przyczynę zgonów na świecie. W diagnostyce i leczeniu stosuje zarówno metody nieinwazyjne, jak i inwazyjne.