×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Salmeterol

Salmeterol – długo działający lek rozszerzający drogi oddechowe należący do grupy sympatykomimetyków. Aby wywołać efekt biologiczny, podobnie jak inne sympatykomimetyki, nie przenika do wnętrza komórki docelowej, lecz wiąże się ze specyficznymi receptorami występującymi w jej błonie komórkowej. Związanie leku z receptorem powoduje pobudzenie receptora i kaskadę procesów prowadzących do odpowiedzi komórki. Salmeterol jest beta–mimetykiem, co oznacza, że jego działanie polega na wybiórczym pobudzaniu receptorów adrenergicznych typu beta. Wykazuje duże powinowactwo do receptorów beta2 i małe powinowactwo do receptorów beta1. Salmeterol stosowany jest jako lek wziewny w leczeniu astmy oskrzelowej oraz innych chorób przebiegających ze skurczem oskrzeli np. przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Pobudzenie receptorów beta2 znajdujących się w komórkach mięśni gładkich oskrzeli prowadzi do rozszerzenia oskrzeli a pobudzenie receptorów beta2 w komórkach tucznych (mastocytach) układu oddechowego przeciwdziała rozwojowi reakcji alergicznej i stanu zapalnego. Działanie salmeterolu na mięśnie gładkie oskrzeli powoduje więc ich rozkurcz i zapewnia poprawę wentylacji płuc a działanie na mastocyty hamuje uwalnianie z mastocytów czynników prozapalnych i mediatorów reakcji alergicznej (cytokin, prostaglandyn, leukotrienów i histaminy). Salmeterol ogranicza zatem skutki miejscowego działania tych substancji takie jak: skurcz oskrzeli, wzmożone wydzielanie śluzu, przekrwienie błon śluzowych, obrzęki i nacieki komórek zapalnych. Działanie salmeterolu rozpoczyna się po 20 min od momentu podania wziewnego i jest długotrwałe (>= 12 h). Ze względu na opóźniony początek działania, salmeterolu nie należy stosować w celu przerwania napadu duszności. Rada Ekspertów Światowej Strategii Rozpoznawania, Leczenia i Prewencji Astmy GINA (Global Initiative for Asthma) zaleca aby w leczeniu astmy salmeterol i inne długo działające beta2–mimetyki stosować regularnie (codziennie), 2 razy na dobę, w przeciwieństwie do stosowanych doraźnie (zapobiegawczo lub w czasie napadu astmy) beta–mimetyków krótko działających (np. salbutamol). Zgodnie z zaleceniami GINA, salmeterol powinien być stosowany jedynie w leczeniu skojarzonym, z lekami przeciwzapalnymi (glikokortykosteroidami), i tylko wtedy gdy nie udaje się uzyskać właściwej kontroli astmy w oparciu o leki przeciwzapalne. Dołączenie salmeterolu do stosowanych codziennie glikokortykosteroidów ma pomóc w złagodzeniu objawów astmy i zmniejszeniu częstości zaostrzeń astmy. Analogiczne stanowisko prezentuje amerykańska rządowa Agencja ds. Żywności i Leków FDA (Food and Drug Administration), która w informacji z dnia 18 lutego 2010 roku dotyczącej bezpieczeństwa stosowania leków, określa najnowsze zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania długo działających beta–mimetyków w leczeniu astmy. FDA podkreśla i przypomina, że w leczeniu astmy ze względów bezpieczeństwa długo działające beta–mimetyki, w tym salmeterol, nie mogą być stosowane jako jedyne leki, lecz wyłącznie jako leki dodatkowe do leków podstawowych (glikokortykosteroidów). Wziewne podanie salmeterolu ogranicza jego działania ogólnoustrojowe jednak nie można ich całkowicie wykluczyć. Pobudzenie receptorów beta2 w mięśniach szkieletowych może powodować lekkie drżenia mięśniowe a pobudzenie receptorów beta w sercu powoduje przyspieszenie czynności serca lub uczucie kołatania serca. Objawy te należą do częstych działań niepożądanych mogących wystąpić po zastosowaniu salmeterolu. Podobnie jak wszystkie leki pobudzające receptory beta2, salmeterol może powodować zmniejszenie stężenia jonów potasu w surowicy krwi (hipokaliemię). Napływ jonów potasu ze środowiska zewnętrznego do wnętrza komórki jest bowiem jednym z etapów działania tych leków. Objawy hipokaliemii mogą obejmować zaburzenia czynności serca, zaparcia, kurcze i bóle mięśni niekiedy ich porażenie.

Preparaty na rynku polskim zawierające salmeterol

Pulmoterol (proszek do inhalacji w kapsułkach twardych)
Pulveril (aerozol inhalacyjny, zawiesina)
Serevent (aerozol wziewny, zawiesina)
Serevent Dysk (proszek do inhalacji)


Zobacz substancje złożone zawierające salmeterol

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.