Felodypina

Felodypina – substancja należąca do grupy leków zwanych antagonistami wapnia lub blokerami kanału wapniowego. Pod względem chemicznym felodypina jest pochodną dihydropirydyny, o długim czasie działania oraz selektywnym działaniu naczyniowym. Do długodziałających pochodnych dihydropirydyny, obok felodypiny, należą także amlodypina, lacydypina, nilwadypina. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2011 roku długodziałające pochodne dihydropirydyny są lekiem pierwszego wyboru w leczeniu osób z nadciśnieniem tętniczym w podeszłym wieku, chorych na astmę oraz chorych z izolowanym nadciśnieniem skurczowym.
Działanie felodypiny, podobnie jak innych leków z grupy antagonistów wapnia, polega na blokowaniu kanałów wapniowych. Kanały wapniowe są to specjalne struktury w błonie komórkowej, umożliwiające napływ jonów wapnia do wnętrza komórki z przestrzeni zewnątrzkomórkowej lub z magazynów wewnątrzkomórkowych. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych, w tym mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Felodypina działa głównie na obwodowe naczynia krwionośne, w mniejszym zaś stopniu na komórki mięśnia sercowego, dzięki czemu nie działa inotropowoujemnie (nie osłabia siły skurczu serca) ani nie upośledza przewodnictwa w obrębie mięśnia sercowego. Hamując napływ jonów wapnia powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych i rozszerzenie naczyń, czego bezpośrednim skutkiem jest zmniejszenie oporu naczyniowego i co za tym idzie zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Ponieważ lek nie zmniejsza napięcia ścian żylnych ani nie wpływa na mechanizmy kontroli adrenergicznej, nie powoduje niedociśnienia ortostatycznego (hipotonii ortostatycznej). Rozszerza również tętnice i tętniczki serca, zmniejszając opór w naczyniach wieńcowych, poprawiając w nich przepływ krwi i zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen. Poprawia też tolerancję wysiłku. Wykazuje słabe działanie moczopędne i natriuretyczne (zwiększa wydalanie jonów sodu z moczem). Ponieważ nie zaobserwowano wpływu leku na gospodarkę lipidową bądź inne zaburzenia metaboliczne, felodypinę można stosować w przypadku współistniejących chorób, takich jak astma oskrzelowa, cukrzyca, dna moczanowa, hiperlipidemia. Felodypina może nieznacznie przyspieszać częstość skurczów serca, szczególnie na początku leczenia, co czasem odczuwalne jest w postaci tzw. kołatania serca.
Felodypina stosowana jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby niedokrwiennej serca. U chorych z nadciśnieniem tętniczym felodypina przyjmowana raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia tętniczego, zarówno w pozycji stojącej, siedzącej i leżącej, w spoczynku oraz podczas wysiłku przez 24 godziny. Skutkiem działania felodypiny u chorych z chorobą niedokrwienną serca, zwiększa się tolerancja wysiłku fizycznego (wydłuża się czas do pojawienia się bólu dławicowego podczas wysiłku) oraz zmniejsza się częstość występowania i nasilenia bólów dławicowych.
Podana doustnie felodypina wchłania się prawie całkowicie z przewodu pokarmowego, a pokarm nie zmienia stopnia wchłaniania leku. Podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, dlatego dostępność biologiczna leku wynosi ok. 15%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po ok. 3–5 h od przyjęcia leku. Uzyskanie stanu stacjonarnego wymaga 5 dni codziennego stosowania preparatu. W trakcie leczenia nie dochodzi do kumulowania leku w organizmie. Wydalanie felodypiny następuje głównie z moczem (ok. 70%) oraz z kałem, przede wszystkim w postaci nieczynnych metabolitów (jedynie ok. 0,5% w postaci niezmienionej).

Więcej informacji – patrz: opisy preparatów

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające felodypina

Plendil (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

Zobacz substancje złożone zawierające felodypina

Zbiórka dla szpitali w Ukrainie!
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.