medycyna praktyczna dla pacjentów
medycyna praktyczna dla pacjentów
Mechanizm działania
Koryfolitropina alfa jest syntetyczną formą hormonu folikulotropowego, wytwarzaną w komórkach jajnika chomika chińskiego, o takim samym profilu farmakodynamicznym jak rekombinowany ludzki FSH (recFSH). Została opracowana jako długotrwały stymulant pęcherzyka jajnikowego, ale o wyraźnie dłuższym czasie trwania aktywności FSH. Długi czas trwania aktywności FSH osiągnięto poprzez dodanie peptydu karboksykońcowego podjednostki β ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) do łańcucha β ludzkiego FSH. Koryfolitropina alfa nie wykazuje żadnej wewnętrznej aktywności LH/hCG.
Długotrwała aktywność FSH koryfolitropiny alfa pobudza niedojrzałe komórki Sertolego w jądrach do rozpoczęcia procesu rozwoju gonad, wspierając przyszłą spermatogenezę. Skojarzenie FSH z hCG może zapoczątkować pokwitanie dzięki pobudzeniu czynności komórek Leydiga i zwiększeniu wytwarzania testosteronu do czasu, gdy jądra osiągną rozmiary, jak u osoby dorosłej. Dzięki zdolności koryfolitropiny alfa do inicjowania i podtrzymywania wzrostu wielu pęcherzyków jajnikowych przez cały tydzień, pojedyncze wstrzyknięcie s.c. zalecanej dawki może zastąpić pierwsze 7 wstrzyknięć jakiegokolwiek preparatu recFSH podawanego codziennie w cyklu leczenia kontrolowanej stymulacji jajników.
Farmakokinetyka
Właściwości farmakokinetyczne koryfolitropiny alfa oceniono po podskórnym podaniu u kobiet poddanych cyklowi kontrolowanej stymulacji jajników.
Ekspozycja na działanie koryfolitropiny alfa rośnie proporcjonalnie do dawki w zakresie 60–240 µg. Po pojedynczym wstrzyknięciu s.c. tmax koryfolitropiny alfa w surowicy wynosi 44 h. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 58%. Dystrybucja, metabolizm oraz eliminacja koryfolitropiny alfa są bardzo podobne do tych procesów dla innych gonadotropin, takich jak FSH, hCG i LH. t1/2 koryfolitropiny alfa w fazie eliminacji wynosi 70 h. Ze względu na długi t1/2 w fazie eliminacji, po podaniu zalecanej dawki, stężenia koryfolitropiny alfa w surowicy były wystarczające do podtrzymywania wzrostu wielu pęcherzyków jajnikowych przez cały tydzień. Wydalanie koryfolitropiny alfa odbywa się głównie przez nerki, a tempo eliminacji może być zmniejszone u pacjentek z niewydolnością nerek. Metabolizm wątrobowy przyczynia się w nieznacznym stopniu do wydalania koryfolitropiny alfa.
Masa ciała wpływa na stopień ekspozycji na działanie koryfolitropiny alfa. Ekspozycja po pojedynczym wstrzyknięciu s.c. była podobna po podaniu 100 µg koryfolitropiny alfa kobietom ≤60 kg mc. i po podaniu 150 µg koryfolitropiny alfa kobietom >60 kg mc. Podobnie, u chłopców w wieku 14–<18 lat z hipogonadyzmem hipogonadotropowym, stężenie leku w surowicy było porównywalne po podaniu 100 µg chłopcom ≤60 kg mc. i po podaniu 150 µg chłopcom >60 kg mc. Jest mało prawdopodobne, aby zaburzenia czynności wątroby wpływały na profil farmakokinetyczny koryfolitropiny alfa.
Kontrolowana stymulacja jajników (COS)
Kontrolowana stymulacji jajników (COS) w skojarzeniu z antagonistą hormonu uwalniającego gonadotropiny przysadkowe (GnRH) w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyków jajnikowych u kobiet biorących udział w programie technik wspomaganego rozrodu.
Hipogonadyzm hipogonadotropowy
Leczenie nastoletnich chłopców (w wieku ≥14 lat) z hipogonadyzmem hipogonadotropowym, w skojarzeniu z ludzką gonadotropiną kosmówkową (hCG).
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, nowotwory jajników, piersi, macicy, przysadki lub podwzgórza, krwawienie z pochwy o nieustalonej etiologii, pierwotna niewydolność jajników, torbiele lub powiększenie jajników, przebyty zespół hiperstymulacji jajników, włókniakomięśniaki macicy lub wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające zajście w ciążę, zespół wielotorbielowatych jajników, liczba pęcherzyków antralnych >20.
Nie stosować jeśli w poprzednim cyklu kontrolowanej stymulacji jajników doszło do wytworzenia >30 pęcherzyków o średnicy ≥11 mm (stwierdzonych w USG).
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.
Ocena niepłodności przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem leczenia należy dokonać szczegółowej oceny rodzaju niepłodności u danej pary. U pacjentek szczególną uwagę należy zwrócić na niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, hiperprolaktynemię oraz guzy przysadki lub podwzgórza i, w razie konieczności, zastosować właściwe leczenie. Przed rozpoczęciem leczenia koryfolitropiną alfa należy także przeprowadzić ocenę pod kątem występowania zaburzeń stanowiących przeciwwskazanie do ciąży.
Dawkowanie w trakcie cyklu stymulacji
Preparat koryfolitropiny alfa jest wskazany wyłącznie do pojedynczego wstrzyknięcia s.c. Nie należy wykonywać kolejnych wstrzyknięć w tym samym cyklu leczenia. Po podaniu preparatu nie należy podawać dodatkowo żadnych preparatów zawierających FSH przed 8. dniem stymulacji.
Niewydolność nerek
U pacjentów z łagodną, umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek szybkość eliminacji koryfolitropiny alfa może być zmniejszona. Dlatego nie zaleca się stosowania tego leku w tych grupach pacjentów.
Równoległe lub uprzednie leczenie hormonalne
Nie zaleca się stosowania koryfolitropiny alfa w skojarzeniu z agonistą GnRH u kobiet leczonych z wykorzystaniem technik wspomaganego rozrodu. Dane dotyczące podawania leków w takim skojarzeniu są ograniczone. Wyniki niewielkiego badania klinicznego bez grupy kontrolnej wskazywały na silniejszą odpowiedź jajników na podawanie koryfolitropiny alfa w skojarzeniu z agonistą GnRH w porównaniu do skojarzenia koryfolitropiny alfa z antagonistą GnRH.
Nie zaleca się stosowania u nastoletnich chłopców, leczonych wcześniej GnRH, gonadotropinami lub testosteronem. Brak dostępnych danych dotyczących pacjentów leczonych wcześniej GnRH, gonadotropinami (np. hCG, FSH) i androgenami (np. testosteronem, itp.), wyłączając ich stosowanie w celach diagnostycznych.
Zespół hiperstymulacji jajników (OHSS)
Objawy przedmiotowe i podmiotowe łagodnego i umiarkowanego OHSS obejmują ból brzucha, nudności, biegunkę, łagodne lub umiarkowane powiększenie jajników oraz torbiele jajników. Ciężki OHSS może zagrażać życiu pacjentki. Do klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkiego OHSS należą duże torbiele jajników, ostry ból brzucha, płyn w otrzewnej, wysięk opłucnowy, płyn w opłucnej, duszność, skąpomocz, nieprawidłowości hematologiczne oraz zwiększenie masy ciała. W rzadkich przypadkach przebieg OHSS może przebiegać z wystąpieniem zakrzepów żylnych lub tętniczych, zgłaszano również przypadki z towarzyszącymi przemijającymi nieprawidłowościami parametrów czynności wątroby świadczącymi o zaburzeniach czynności wątroby i ze zmianami morfologicznymi w bioptatach wątroby lub bez tych zmian. OHSS może być spowodowany podaniem hCG oraz przez ciążę (endogenne hCG). Wczesne objawy OHSS występują na ogół w ciągu 10 dni po podaniu hCG i mogą być związane z nadmierną odpowiedzią jajników na stymulację gonadotropiną. Późny OHSS występuje po >10 dniach od podania hCG jako następstwo zmian hormonalnych pojawiających się w ciąży. W przypadku stosowania techniki wspomaganego rozrodu istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia OHSS w postaci ≥18 pęcherzyków o średnicy ≥11 mm.
Ze względu na ryzyko wystąpienia OHSS należy kontrolować pacjentki przez ≥2 tyg. po podaniu hCG. Kobiety, u których stwierdza się obecność czynników ryzyka wzmożonej odpowiedzi jajników, mogą być szczególnie podatne na wystąpienie OHSS po leczeniu koryfolitropiną alfa. W 1. cyklu stymulacji jajników u kobiet, u których tylko częściowo znane są czynniki ryzyka, zaleca się ścisłą obserwację pod kątem występowania wczesnych przedmiotowych i podmiotowych objawów OHSS. Należy postępować zgodnie z wytycznymi klinicznymi w celu zmniejszenia ryzyka OHSS podczas stosowania technik wspomaganego rozrodu. Istotne jest również przestrzeganie zalecanej dawki i schematu leczenia. Aby monitorować ryzyko OHSS, zaleca się wykonywanie badań USG rozwoju pęcherzyków przed rozpoczęciem leczenia oraz w regularnych odstępach w trakcie leczenia; pomocne może być także jednoczesne oznaczanie stężenia estradiolu w surowicy. W razie wystąpienia OHSS należy rozpocząć i prowadzić standardowe, odpowiednie leczenie przewidziane w OHSS.
Skręt jajnika
Odnotowano przypadki skrętu jajnika po leczeniu gonadotropinami, w tym również koryfolitropiną alfa. Skręt jajnika może być związany z występowaniem innych zaburzeń, takich jak OHSS, ciąża, przebyte wcześniej operacje jamy brzusznej, skręt jajnika w wywiadzie oraz torbiel jajnika obecnie lub w wywiadzie. Ryzyko uszkodzenia jajnika w wyniku ograniczenia dopływu krwi można zmniejszyć dzięki wczesnej diagnostyce i natychmiastowemu wykonaniu zabiegu odprowadzenia skrętu jajnika.
Ciąża mnoga
Ciąże mnogie obserwowano w przypadku wszystkich metod leczenia gonadotropinami, w tym także stosowania koryfolitropiny alfa. Należy pouczyć kobietę i jej partnera o potencjalnym ryzyku dla matki (powikłania podczas ciąży i porodu) oraz dla noworodka (mała masa urodzeniowa) przed rozpoczęciem leczenia. U kobiet poddawanych zabiegom technik wspomaganego rozrodu ryzyko ciąży mnogiej wynika głównie z liczby przenoszonych zarodków.
Ciąża pozamaciczna
U kobiet niepłodnych poddawanych zabiegom ART częstość występowania ciąży pozamacicznej jest zwiększona. Istotne jest wykonanie wczesnego badania USG w celu potwierdzenia prawidłowego, wewnątrzmacicznego rozwoju ciąży.
Wrodzone wady rozwojowe
Częstość występowania wrodzonych wad rozwojowych po zastosowaniu technik wspomaganego rozwoju może być nieco większa w porównaniu do zapłodnienia naturalnego. Uważa się, że jest to spowodowane różnicami w charakterystyce rodziców (np. wiek matki, parametry nasienia) oraz częstszym występowaniem ciąż mnogich.
Nowotwory jajnika i innych narządów układu rozrodczego
Odnotowano przypadki nowotworu jajników lub nowotworów innych narządów układu rozrodczego, zarówno łagodnych jak i złośliwych, występujących u kobiet poddanych złożonej terapii lekowej w celu leczenia niepłodności. Nie udowodniono, czy leczenie gonadotropinami zwiększa ryzyko wystąpienia tych nowotworów u kobiet niepłodnych.
Powikłania naczyniowe
Odnotowano przypadki zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (związanych, jak i niezwiązanych z OHSS) po leczeniu gonadotropinami, w tym także koryfolitropiną alfa. U kobiet z rozpoznanymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takimi jak dane z wywiadu, w tym rodzinnego, znaczna otyłość lub skłonność do zakrzepicy, leczenie gonadotropinami może zwiększyć to ryzyko. U tych kobiet należy ocenić potencjalne korzyści w stosunku do ryzyka związanego z leczeniem gonadotropinami.
Immunogenność
Obecność przeciwciał przeciwko lekowi potwierdzono u 4 (0,16%) pacjentek, spośród kobiet przyjmujących koryfolitropinę alfa, u których oceniano tworzenie się takich przeciwciał (trzy z nich otrzymały lek jeden raz, a jedna – 2-krotnie). W każdym z tych przypadków przeciwciała nie wykazywały aktywności neutralizującej i nie wpływały negatywnie na reakcję na stymulację i normalne reakcje fizjologiczne osi podwzgórze-przysadka-jajnik. Dwie spośród tych pacjentek zaszły w ciążę podczas tego samego cyklu leczenia, w którym wykryto obecność przeciwciał, co wskazuje, że ich obecność nie miała znaczenia klinicznego.
Dzieci i młodzież
Pacjenci o zwiększonym stężeniu endogennej FSH, które świadczy o pierwotnej niewydolności jąder, nie odpowiadają na leczenie koryfolitropiną alfa w skojarzeniu z hCG. Po ukończeniu procesu dojrzewania płciowego, w przypadku stosowania leczenia koryfolitropiną alfa w skojarzeniu z hCG, u pacjentów z hipogonadyzmem hipogonadotropowym wymagana jest długotrwała terapia testosteronem w celu utrzymania drugorzędowych cech płciowych. Nie przeprowadzono jednak oceny protokołów dalszego leczenia w ramach wspomagania hormonalnego.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji koryfolitropiny alfa z innymi lekami. Ponieważ nie jest ona substratem enzymów cytochromu P-450, interakcje metaboliczne z innymi lekami są mało prawdopodobne.
Koryfolitropina alfa może powodować fałszywie dodatni wynik testu ciążowego na podstawie stężenia hCG, jeśli test zostanie przeprowadzony podczas stymulacji jajników u kobiet biorących udział w programie technik wspomaganego rozrodu. Może to wynikać z reaktywności krzyżowej niektórych testów ciążowych do oznaczania stężenia hCG z peptydem karboksykońcowym podjednostki β koryfolitropiny alfa.
Dorosłe kobiety
Często: ból głowy, nudności, OHSS, ból w obrębie miednicy, dyskomfort w obrębie miednicy, tkliwość piersi, zmęczenie.
Niezbyt często: wahania nastroju, zawroty głowy, uderzenia gorąca, wzdęcia, wymioty, biegunka, zaparcia, ból pleców, spontaniczne poronienie, skręt jajnika, ból przydatków macicy, przedwczesna owulacja, ból piersi, krwiak w miejscu podania, ból w miejscu podania, drażliwość w miejscu podania, zwiększenie aktywności ALT, zwiększenie aktywności AST, ból związany z wykonywaniem zabiegu.
Z nieznaną częstością: miejscowe i uogólnione reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka.
Chłopcy w wieku ≥14 lat
Często: wymioty, uderzenia gorąca, ból w miejscu wstrzyknięcia.
Przedawkowanie
U dorosłych kobiet ≥1 wstrzyknięcie koryfolitropiny alfa w 1 cyklu leczenia lub zbyt duża dawka koryfolitropiny alfa i/lub recFSH może zwiększać ryzyko wystąpienia OHSS. Nie są znane skutki przedawkowania koryfolitropiny alfa w populacji nastoletnich chłopców.
Ciąża
Dane kliniczne są niewystarczające do wykluczenia niekorzystnego wpływu na ciążę w przypadku nieumyślnej ekspozycji na koryfolitropinę alfa podczas ciąży. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję. Koryfolitropiny alfa nie należy stosować u kobiet w ciąży.
Karmienie piersią
Koryfolitropiny alfa nie należy stosować w okresie karmienia piersią.
Podawanie i/lub leczenie koryfolitropiną alfa powinno być nadzorowane przez specjalistę mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń płodności lub w leczeniu hipogonadyzmu hipogonadotropowego.
Preparat koryfolitropiny alfa podaje się s.c., najlepiej w ścianę brzucha.
Kontrolowana stymulacja jajników w skojarzeniu z antagonistą GnRH
W 1. dniu stymulacji – wczesna faza folikularna cyklu miesiączkowego – jednorazowo, 100 µg u kobiet w wieku ≤36 lat i mc. ≤60 kg lub 150 µg u kobiet >60 kg mc. (niezależnie od wieku) oraz u kobiet >36 lat i mc. ≥50 kg. Podawanie antagonisty GnRH najlepiej rozpocząć w 5. lub 6. dniu stymulacji, w zależności od odpowiedzi jajników. W 8. dniu stymulacji rozpocząć podawanie rekombinowanego FSH, aż do osiągnięcia co najmniej 3 pęcherzyków o średnicy ≥17 mm. W ostatnim etapie podaje się jednorazowo 5000–10 000 j.m. hCG.
Leczenie chłopców w wieku ≥14 lat w skojarzeniu z hCG
Dawkę należy ustalić w zależności od masy ciała: ≤60 kg mc. 100 µg; >60 kg mc. 150 µg; ustaloną dawkę należy podawać co 2 tyg. przez 12 tyg., a następnie tę samą dawkę stosować w skojarzeniu z hCG. W przypadku pacjentów rozpoczynających leczenie dawką 100 µg należy rozważyć zwiększenie dawki, jeśli w trakcie leczenia ich masa ciała zwiększy się >60 kg. W celu osiągnięcia dorosłego stadium rozwoju gonad może być konieczne stosowanie leczenia skojarzonego z hCG (500–5000 j.m.) przez okres ≥52 tyg. Brak badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania przez >52 tyg. i/lub u osób po 17. rż.
Nie prowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Koryfolitropina alfa może powodować zawroty głowy. Należy pouczyć pacjentów, aby w razie ich wystąpienia nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Flebolog - czym się zajmuje, jakie choroby leczy?
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
