Actifed (dekstrometorfan + pseudoefedryna + triprolidyna) - syrop

Preparat złożony zawierający pochodną morfiny o ośrodkowym działaniu przeciwkaszlowym, aminę sympatykomimetyczną oraz antagonistę receptorów H1.

Preparat zawiera substancję dekstrometorfan + pseudoefedryna + triprolidyna

Lek dostępny bez recepty

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Actifed
syrop; 5 ml zawiera: 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 10 mg bromowodorku dekstrometorfanu, 1,25 mg chlorowodorku triprolidyny; 100 ml
McNeil
15,49 zł

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2021 r.

Co zawiera i jak działa Actifed?

W skład preparatu wchodzą: dekstrometrofan, pseudoefedryna i triprolidyna.
Dekstrometorfan jest lekiem przeciwkaszlowym, pochodną morfiny.
Kaszel jest korzystnym odruchem, służącym do oczyszczania dróg oddechowych. Niekiedy jednak nadmierny kaszel może powodować kłopoty ze snem lub prowadzić do przemęczenia i wówczas stosuje się leki łagodzące lub hamujące kaszel, zmniejszające jego częstotliwość i intensywność. Odruch kaszlowy jest złożony i obejmuje m.in. ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy, jak również mięśnie gładkie oraz błonę śluzową układu oddechowego. Pobudzenie receptorów kaszlowych w błonie śluzowej może zachodzić zarówno przez działanie mediatorów zapalenia, wydzieliny drzewa oskrzelowego jak i substancji pochodzących z zewnątrz (pył, dym itp.).
Dekstrometorfan tłumi kaszel różnego pochodzenia poprzez podwyższenie progu wrażliwości ośrodka oddechowego w rdzeniu przedłużonym. Nie działa przeciwbólowo.
Wskazaniem do stosowania dekstrometorfanu są: leczenie objawowe suchego, nieproduktywnego kaszlu różnego pochodzenia, np. w zapaleniu gardła, oskrzeli, krtani i kaszlu opłucnowym oraz kaszel wywołany wdychaniem substancji drażniących.
Pseudoefedryna jest aminą sympatykomimetyczną, czyli wykazuje działanie pobudzające na układ adrenergiczny.
W organizmie człowieka występują pewne wyspecjalizowane struktury, mające zdolność rozpoznawania bodźców i reagowania na nie, zwane receptorami. Jednymi z takich receptorów są receptory adrenergiczne, pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Dzieli się je na dwie główne klasy: alfa i beta, a te z kolei na podklasy. W efekcie wyróżniamy receptory: alfa1, alfa2, beta1, beta2 i beta3.
Receptory te występują w różnych tkankach, a ich pobudzenie wywołuje różne skutki fizjologiczne. I tak pobudzenie receptorów alfa 1, które występują w mięśniach gładkich naczyń krwionośnych, sercu, wątrobie, mięśniach gładkich układu moczowo-płciowego i jelit wywołuje reakcję organizmu, na którą składa się: skurcz naczyń krwionośnych i co za tym idzie, wzrost ciśnienia tętniczego, skurcz mięśni gładkich układu moczowo-płciowego, zwiększenie siły skurczu serca, nasilenie procesów glikogenolizy i glukoneogenezy, zwiększających stężenie glukozy we krwi oraz rozkurcz mięśni jelit. Pobudzenie receptorów alfa2, które występują w wyspach trzustki, płytkach krwi, mięśniach gładkich naczyń krwionośnych i zakończeniach nerwowych skutkuje zmniejszeniem wydzielania insuliny i co za tym idzie, zwiększeniem stężenia glukozy we krwi, zwiększeniem agregacji płytek krwi, skurczem mięśni gładkich naczyń krwionośnych i co za tym idzie, podwyższeniem ciśnienia tętniczego oraz zmniejszeniem uwalniania noradrenaliny w zakończeniach nerwowych. Z kolei pobudzenie receptorów beta1, które występują w sercu i nerkach, skutkuje nasileniem siły i częstości skurczów serca oraz szybkości przewodzenia w sercu, a ponadto nasileniem wydzielania reniny w nerkach i co za tym idzie, wzrostem ciśnienia tętniczego. Pobudzenie receptorów beta2, występujących w mięśniach gładkich oskrzeli, naczyń krwionośnych, przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, w mięśniach szkieletowych i w wątrobie skutkuje rozkurczem mięśni gładkich (i co, za tym idzie, m.in. rozkurczem oskrzeli oraz spadkiem ciśnienia tętniczego), nasileniem procesów glikogenolizy i glukoneogenezy zwiększających stężenie glukozy we krwi, zwiększeniem wychwytu jonów potasu. Pobudzenie zaś receptorów beta3, występujących w tkance tłuszczowej, powoduje nasilenie procesów lipolizy, czyli rozkładu tłuszczów.
Pseudoefedryna wykazuje w obwodowym układzie nerwowym działanie podobne jak epinefryna, ośrodkowo zaś działa słabiej niż amfetamina. W porównaniu z efedryną pseudoefedryna charakteryzuje się znacznie mniejszą zdolnością przyspieszania rytmu serca i podwyższania ciśnienia skurczowego oraz wyraźnie słabiej pobudza ośrodkowy układ nerwowy. Podawana doustnie zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa; zwiększa ciśnienie wewnątrzgałkowe, rozszerza oskrzela.
Triprolidyna jest pochodną pirolidyny, która w sposób kompetycyjny i odwracalny blokuje receptory histaminowe. Prowadzi to do ograniczenia działania histaminy na receptor typu H1 i w rezultacie zmniejszenie objawów alergii. Triprolidyna ogranicza kichanie i świąd. Ponadto wykazuje aktywność cholinolityczną, i tak jak inne leki z tej grupy przenika przez barierę krew-mózg, przez co hamuje czynność OUN.

Kiedy stosować Actifed?

Preparat jest wskazany do stosowania w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych przebiegających z obrzękiem błony śluzowej nosa i wysiękiem z nosa oraz kaszlem u dorosłych i dzieci po 7. roku życia.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
• ciężkie nadciśnienie tętnicze
• cięzka choroba niedokrwienna serca
• ciężka niewydolność wątroby
• stosowanie inhibitorów MAO (równolegle lub w ciągu ostatnich 14 dni) lub furazolidonu.
Nie stosować u dzieci poniżej 7. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Actifed?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

W następujących przypadkach przed zastosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem:
• cukrzyca
• choroba tarczycy
• zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe
jaskra
• rozrost gruczołu krokowego
rozedma płuc
• przewlekłe zapalenie oskrzeli
• ostra lub przewlekła astma oskrzelowa
kaszel z dużą ilością wydzieliny.

Preparat może powodować senność, należy zachować ostrożność.

Triprolidyna może nasilać działanie uspokajające leków działających hamująco na OUN, w tym alkoholu, leków uspokajających i nasennych. Podczas stosowania preparatu nie należy spożywać alkoholu, a w przypadku równoległego stosowania leków działających hamująco na OUN, należy skonsultować się z lekarzem.

U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby albo z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, należy zachować ostrożność.

Podczas leczenia może wystąpić niedokrwienne zapalenie jelita grubego. W przypadku pojawienia się nagłego bólu brzucha, krwawienia z odbytu lub innych objawów rozwijającego się zapalenia jelita grubego należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.

Podczas leczenia (ze względu na zawartość pseudoefedryny) mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), najczęściej w ciągu pierwszych 2 dni leczenia. Mogą jej towarzyszyć: gorączka oraz liczne, małymi, zwykle niepęcherzykowe krostki pojawiające się na obrzmiałych zmianach rumieniowych i głównie umiejscowione w zgięciach skóry, na tułowiu i na kończynach górnych. W przypadku pojawienia się takich zmian, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Odnotowano przypadki nadużywania dekstrometorfanu oraz uzależnienia od niego. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u młodzieży i młodych osób dorosłych, jak również u chorych, z nadużywaniem leków lub substancji psychoaktywnych w przeszłości.

Podczas jednoczesnego podawania dekstrometorfanu i leków o działaniu serotoninergicznym, takich jak leki selektywnie hamujące wychwyt zwrotny serotoniny (SSRI), leki osłabiające metabolizm serotoniny (np. inhibitory MAO) oraz inhibitory CYP2D6, może wystąpić zagrażający życiu zespół serotoninowy. Może ona obejmować: zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i/lub objawy dotyczące układu pokarmowego. W przypadku wystąpienia wymienionych objawów, należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

W przypadku przedawkowania u dzieci mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, w tym zaburzenia neurologiczne. Nie należy stosować dawki większej niż zalecana.

Jeśli objawy nie ustępują lub nasilają się albo jeśli pojawiają się nowe objawy, należy skonsultować się z lekarzem.

U osób wolno metabolizujących przy pomocy izoenzymu CYP2D6 oraz u chorych jednocześnie stosujących inhibitory CYP2D6, mogą występować nasilone i/lub długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu. Należy zachować ostrożność.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
• preparat zawiera do 201,5 mg alkoholu etylowego w 5 ml syropu, co jest równoważne z 5 ml piwa lub 2 ml wina w 5 ml syropu; może by szkodliwy dla: osób z chorobą alkoholową, kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią, a także u dzieci i u osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak chorzy z chorobą wątroby lub nerek lub z padaczką
• preparat zawiera sacharozę; należy to wziąć pod uwagę u osób z cukrzycą; chorzy z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni stosować tego preparatu
• preparat zawiera sorbitol; osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą go przyjmować; sorbitol może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i może mieć łagodne działanie przeczyszczające
• preparat zawiera hydroksybenzoesan metylu oraz czerwień koszenilową, które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Podczas stosowania preparatu nie należy prowadzić ani obsługiwać pojazdów mechanicznych.

Dawkowanie preparatu Actifed

Preparat ma postać syropu. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli i dzieci po 12. roku życia. 10 ml 3–4 razy na dobę; dawka maksymalna to 40 ml na dobę.
Dzieci 7.–12. roku życia. 5 ml 3–4 razy na dobę; dawka maksymana to 20 ml na dobę.

Preparat należy stosować ostrożnie w przypadku łagodnej lub umiarkowanej niewydolności wątroby, umiarkowanej albo ciężkiej niewydolności nerek oraz u osób ze współistniejącą chorobą układu sercowo-naczyniowego.

Czy można stosować Actifed w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.

Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią jest możliwe wyłącznie po konsultacji z lekarzem, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności skonsultuj się z lekarzem, jeżeli stosujesz którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ konieczna może być zmiana dawkowania lub zaprzestanie przyjmowania określonego preparatu.

Preparat stosowany jednocześnie z inhibitorami MAO (lub w okresie 14 dni od zaprzestania ich podawania) może spowodować zapaść, śpiączkę, podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi lub wystąpienie wysokiej gorączki.

Ze względu na zawartość dekstrometorfanu, nie zaleca sie równoległego stosowania preparatu z silnymi inhibitorami izoenzymmu CYP2D6 cytochromu P-450, np. fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina, amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu należy monitorować chorego i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę preparatu.

Stosowanie preparatu z lekami pobudzającymi układ współczulny, takimi jak: leki zwężające naczynia krwionośne błon śluzowych, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki hamujące łaknienie, a także leki psychotropowe o działaniu podobnym do amfetaminy może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego.

Ze względu na zawartość pseudoefedryny, działanie leków zmniejszających ciśnienie krwi, takich jak: bretylium, betanidyna, guanetydyna, debryzochina, metylodopa oraz leków blokujących receptory alfa- i beta-adrenergiczne może być osłabione.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Actifed może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Bardzo rzadko mogą wystąpić: niepokój, euforia, omamy, omamy wzrokowe, drażliwość, niepokój ruchowy, bezsenność, udar niedokrwienny mózgu, ból głowy, zawroty głowy, parestezje, nadmierna aktywność psychoruchowa, senność, drżenie, arytmia, zawał serca, kołatanie serca, tachykardia, krwawienie z nosa, dyskomfort w jamie brzusznej, ból brzucha, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, wymioty, nudności, biegunka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd, pokrzywka, dyzuria, zatrzymanie moczu, zmęczenie, reakcje nadwrażliwości, zwiększenie ciśnienia krwi.

Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).

Inne preparaty na rynku polskim zawierające dekstrometorfan + pseudoefedryna + triprolidyna

ACTI-trin (syrop)

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Covid - aktualne dane
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.