Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Staveran (werapamil (chlorowodorek werapamilu)) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Staveran tabletki powlekane; 120 mg; 20 tabl. Medana 8.17 3.20
Sprawdź
Staveran tabletki powlekane; 40 mg; 20 tabl. Medana 3.21 3.21
Sprawdź
Staveran tabletki powlekane; 80 mg; 20 tabl. Medana 5.88 3.63
Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2019 r.

Preparat zawiera substancję: werapamil (chlorowodorek werapamilu)

Lek dostępny na receptę

Co to jest Staveran?

Lek blokujący kanały wapniowe. Działając bezpośrednio na serce, wpływa hamująco na układ przewodzący serca, wydłuża czas przewodzenia pomiędzy przedsionkiem a komorą serca. Działa także na naczynia krwionośne, powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian tętnic i ich rozszerzenie. Obniża zwiększone ciśnienie tętnicze i zmniejsza opór naczyniowy.

Co zawiera i jak działa Staveran?

Substancją czynną preparatu jest werapamil. Werapamil należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego), jest pochodną fenyloalkiloaminy. Działanie leków z tej grupy polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Werapamil blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia w tych komórkach jest niezbędne do ich skurczu oraz do przewodzenia impulsów elektrycznych. Działając bezpośrednio na serce werapamil wpływa hamująco na układ przewodzący serca, wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, normalizuje częstotliwość skurczów komór. Nie wpływa na prawidłową częstotliwość rytmu serca lub nieznacznie zmniejsza ją. Działa przeciwarytmicznie, skuteczny w nadkomorowych zaburzeniach rytmu serca. Może zmniejszać siłę skurczu mięśnia sercowego.

Werapamil działa także na naczynia krwionośne, jednakże działanie to jest słabsze niż działanie antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Zablokowanie kanałów wapniowych powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie tętnic. U chorych z nadciśnieniem, werapamil powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego i zmniejszenie oporu naczyniowego, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego. W rezultacie poprawia się stan kliniczny chorych z dławicą piersiową.

Stężenie maksymalne werapamilu we krwi uzyskiwane jest w ciągu 1–2 godzin po doustnym przyjęciu preparatu w postaci tabletek powlekanych.

 

Kiedy stosować Staveran?

Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży:

• w leczeniu nadciśnienia tętniczego

• w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej, w tym: przewlekłej stabilnej i niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy naczynioskurczowej (Prinzmetala), dławicy po zawale serca bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków beta-adrenolitycznych

• w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu WPW lub zespołu LGL).

 

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:

• wstrząs kardiogenny

• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem)

• zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem osób z wszczepionym stymulatorem)

• niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mm Hg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem)

• migotanie lub trzepotanie przedsionków z dodatkową drogą przewodzenia (np. zespół WPW lub LGL).

a także, jeżeli równolegle

• dożylnie przyjmujesz leki z grupy beta-blokerów

• stosujesz iwabradynę.

Nie należy stosować z sokiem grejpfrutowym.

Preparatu nie wolno stosować w ciąży, o ile w ocenie lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować preparatu u kobiet w okresie karmienia piersią.

 

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Staveran?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest przez osoby:

• z zawałem serca powikłanym rzadkoskurczem, niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory

• z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia – rzadko możliwe wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, rzadkoskurczu, a w skrajnych przypadkach asystolii, zwykle krótkotrwałej (w razie wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia lub bloku pęczka Hisa konieczne będzie przerwanie stosowania preparatu i wdrożenie odpowiedniego leczenia)

• z niewydolnością serca (frakcja wyrzutowa większa niż 35%); przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy wyrównać niewydolność serca i następnie stosować odpowiednie leczenie

• z niedociśnieniem tętniczym

• ze zmniejszoną częstotliwością rytmu serca (mniej niż 50 uderzeń na minutę)

• z częstoskurczem komorowym (zespół QRS o czasie trwania większym lub równym 0,12 s)

• z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego (miastenia [myasthenia gravis], zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a)

• z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby

• z zaburzeniami czynności nerek (należy ściśle kontrolować stan chorego)

a także,

• jeżeli stosujesz równolegle leki przeciwarytmiczne, beta-blokery (także w postaci kropli do oczu), statyny lub digoksynę (zobacz akapit dotyczący interakcji preparatu z innymi lekami).

Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie którekolwiek z powyższych zaburzeń lub przyjmujesz wymienione powyżej leki, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu

• preparat w postaci tabletek powlekanych 40 i 80 mg zawiera żółcień pomarańczową (E110), a preparat w postaci tabletek powlekanych 120 mg - żółcień chinolinową (E104); barwniki te mogą powodować reakcje alergiczne.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Preparat, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn lub pracy w warunkach niebezpiecznych, wymagających wzmożonej koncentracji. Działanie takie może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, w przypadku zmiany preparatu na inny lek oraz jeżeli w okresie leczenia spożywany jest alkohol. Werapamil może opóźniać wydalanie alkoholu i nasilać jego działanie.

 

Dawkowanie preparatu Staveran

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Tabletki należy przyjmować w trakcie posiłku lub bezpośrednio po nim, z niewielką ilością płynu. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego.

Lekarz dostosuje dawkowanie w każdym przypadku indywidualnie, w zależności od nasilenia choroby.

Dorośli i młodzież o masie ciała większej niż 50 kg: 120–480 mg na dobę, zwykle 240–360 mg na dobę, w 3.–4. dawkach podzielonych (w nadciśnieniu tętniczym zalecane stosowanie w 3 dawkach podzielonych). W leczeniu przewlekłym dawka maksymalna wynosi 480 mg na dobę.

Dzieci i młodzież (wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca): dzieci do 6. roku życia 80–120 mg na dobę w 2.–3. dawkach podzielonych; dzieci 6.–14. roku życia 80–360 mg na dobę w 2.–4. dawkach podzielonych.

U osób z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan chorego.

U chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność; leczenie powinno być rozpoczynane od małej dawki, która w razie potrzeby będzie stopniowo zwiększana, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Leczenie jest zwykle długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana dawkowania jest możliwa wyłącznie na zlecenie lekarza i pod jego nadzorem. Zmiany dawkowania muszą być przeprowadzane stopniowo. Nie wolno nagle przerywać stosowania preparatu.

 

Czy można stosować Staveran w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Werapamil przenika przez barierę łożyska. Stosowanie preparatu w ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu.

Werapamil przenika do mleka kobiety karmiącej. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

 

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

W okresie stosowania preparatu przeciwwskazane jest:

• dożylne przyjmowanie leków z grupy beta-blokerów

• iwabradyny.

Preparaty zmniejszające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. diltiazem, ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe) mogą hamować metabolizm werapamilu i powodować zwiększenie jego stężenia we krwi. Należy zachować ostrożność i pozostawać pod kontrolą lekarza.

Preparaty zwiększające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ryfampicyna, ziele dziurawca, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina) mogą powodować zmniejszenie stężenia werapamilu we krwi i osłabiać jego działanie. Należy zachować ostrożność.

Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ równoległe stosowanie może powodować zmiany stężenia tych leków i osłabiać lub nasilać ich działania, w tym działania niepożądane (konieczne może być dostosowanie dawkowania):

• alfa-blokery (np. prazosyna, terazosyna)

• leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna)

• leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina)

• leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina)

• leki przeciwdepresyjne (np. imipramina)

• leki przeciwcukrzycowe (np. gibenklamid, gliburyd)

• leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (np. kolchicyna)

• leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna)

• benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam)

• beta-blokery (np. metoprolol, propranolol)

• glikozydy naparstnicy (np. digitoksyna, digoksyna)

• leki immunomodulujące (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus, takrolimus)

• leki zmniejszające stężenie lipidów (statyny: np. atorwastatyna, lowastatyna, simwastatyna)

• leki działające na receptor serotoninowy (np. almotryptan).

Wyżej wymienione leki mogą także powodować zmiany stężenia werapamilu; konieczne może być dostosowanie dawkowania werapamilu przez lekarza.

Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest z którymkolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ równoległe stosowanie może powodować zmiany stężenia werapamilu i osłabiać lub nasilać jego działanie (konieczne może być aby lekarz dostosował dawkowanie werapamilu):

• niektóre antybiotyki (np. ryfampicyna, erytromycyna, telitromycyna, klarytromycyna)

• barbiturany (np. fenobarbital)

• antagoniści receptora histaminowego H2 (np. cymetydyna)

• leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon)

oraz

• sok grejpfrutowy (nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem) i preparaty zawierające wyciąg z dziurawca.

 

Dodatkowe informacje dotyczące interakcji preparatu z innymi lekami:

• beta-blokery, np. propranolol, metoprolol, także stosowane w kroplach do oczu, np. tymolol oraz leki przeciwarytmiczne, np. amiodaron - ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu w tym blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia oraz niewydolność serca

• inne leki przeciwnadciśnieniowe, w tym leki moczopędne i rozszerzające naczynia, pochodne azotanów, alfa-blokery takie jak prazosyna, terazosyna - możliwe nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze

• rytonawir i inne inhibitory proteazy wirusa HIV - możliwe zwiększenie stężenia werapamilu; konieczne dostosowanie dawkowania werapamilu przez lekarza

• chinidyna - możliwe niedociśnienie tętnicze; u chorych z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu może wystąpić obrzęk płuc

• karbamazepina - zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi; może wystąpić podwójne widzenie, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchowej

• lit - ryzyko nasilenia neurotoksycznego działania litu; stan chorych przyjmujących równolegle lit i werapamil powinien być dokładnie kontrolowany

• leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, w tym leki zwiotczające mięśnie - możliwe nasilenie ich działania (konieczne może być zmniejszenie dawek)

• ryfampicyna - możliwe osłabienie działania werapamilu, w razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie werapamilu

• kolchicyna - możliwe zwiększenie ekspozycji na kolchicynę; konieczne może być zmniejszenie stosowanej dawki kolchicyny

• digoksyna - możliwe zwiększenie ekspozycji na digoksynę; konieczne może być zmniejszenie stosowanej dawki digoksyny

• ewerolimus, syrolimus – konieczne może być oznaczanie stężenia i dostosowywanie dawkowania tych preparatów

• sulfinpirazon – możliwe zmniejszenie dostępności biologicznej werapamilu i zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego

• kwas acetylosalicylowy, nazywany potocznie aspiryną - zwiększona skłonność do krwawień

• statyny, np. simwastatyna, atorwastatyna, lowastatyna - u chorych stosujących werapamil leczenie statynami powinno być rozpoczynane od najmniejszej możliwej dawki, która następnie będzie stopniowo zwiększana zgodnie z zaleceniami lekarza; jeżeli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u osób stosujących statyny, lekarz rozważy zmniejszenie dawki statyny i późniejsze stopniowe jej dostosowanie; prawdopodobieństwo interakcji preparatu z innymi statynami, takimi jak fluwastatyna, prawastatyna lub rozuwastatyna jest mniejsze

• dabigatran – możliwe zwiększenie ekspozycji na dabigatran; zalecany jest ścisły nadzór kliniczny, zwłaszcza jeśli wystąpi krwawienie, w szczególności u chorych z zaburzeniami czynności nerek.

 

Stosowanie preparatu może spowodować zwiększenie stężenia we krwi spożywanego alkoholu (przedłużenie i nasilenie działania alkoholu).

 

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Staveran, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często lub niezbyt często możliwe: bóle i zawroty głowy, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), kołatanie serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), niedociśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie twarzy (uderzenia gorąca), zaparcia, nudności, bóle brzucha, biegunka, obrzęki obwodowe, zmęczenie. Rzadko możliwe: zaburzenia czucia (parestezje), drżenia mięśniowe, senność, szumy uszne, wymioty, nadmierne pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Ponadto możliwe działania niepożądane dla których nie określono częstości ich występowania: zaburzenia pozapiramidowe, porażenie (niedowład czterokończynowy po równoległym stosowaniu werapamilu i kolchicyny), napady drgawkowe, zaburzenia widzenia, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), blok przedsionkowo-komorowy (I, II i III stopnia), niewydolność serca, zatrzymanie czynności węzła zatokowego, rzadkoskurcz zatokowy, asystolia, skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk płuc, niestrawność, niedrożność jelit, rozrost dziąseł, osłabienie siły mięśni, bóle mięśni, bóle stawów, impotencja, ginekomastia, mlekotok, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, niewydolność nerek, częste oddawanie moczu, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, reakcje nadwrażliwości, świąd, pokrzywka, plamica, łysienie, wysypka plamisto-grudkowa, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy).

 

Inne preparaty na rynku polskim zawierające werapamil (chlorowodorek werapamilu)

Isoptin (tabletki powlekane)
Isoptin SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Isoptin SR-E 240 (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.