×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Siofor 500 (metformina) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Siofor 500 tabletki powlekane; 500 mg; 120 tabl. Berlin-Chemie 15.60 0.00
4.05
Siofor 500 tabletki powlekane; 500 mg; 30 tabl. Berlin-Chemie 4.52 0.00
4.03
Siofor 500 tabletki powlekane; 500 mg; 60 tabl. Berlin-Chemie 8.14 0.00
3.96
Siofor 500 tabletki powlekane; 500 mg; 90 tabl. Berlin-Chemie 11.95 0.00
4.09

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2020 r.

Preparat zawiera substancję: metformina

Lek dostępny na receptę

Co to jest Siofor?

Doustny lek przeciwcukrzycowy. Lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący).

Co zawiera i jak działa Siofor?

Substancją czynną preparatu jest metformina, doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy pochodnych biguanidu. Leki te stosuje się w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy typu 2 (dawniej stosowano termin „cukrzyca insulinoniezależna”). Metformina zmniejsza wytwarzanie glukozy w wątrobie poprzez hamowanie procesów glukoneogenezy i glikogenolizy, zwiększa obwodowy wychwyt glukozy i jej zużycie oraz opóźnia jelitowe wchłanianie glukozy. Nasila wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu oraz zwiększa zdolności transportowe białek odpowiedzialnych za transport glukozy przez błonę komórkową. Metformina nie pobudza wydzielania insuliny i tym samym nie powoduje hipoglikemii. Stabilizuje masę ciała lub wpływa na jej umiarkowane zmniejszenie. Korzystnie wpływa na metabolizm lipidów (zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu frakcji LDL oraz stężenie trójglicerydów). U dorosłych z nadwagą, stosowana jako lek pierwszego rzutu zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań związanych z cukrzycą.

Po podaniu doustnym postaci o natychmiastowym uwalnianiu maksymalne stężenie metforminy we krwi uzyskiwane jest po około 2,5 godzinach. Stacjonarne stężenie leku w osoczu ustala się po upływie 24–48 godzin leczenia. Metformina nie jest metabolizowana w wątrobie, wydalana z moczem w postaci niezmienionej. W przypadku zaburzeń czynności nerek wydalanie metforminy zmniejsza się, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia w osoczu.

Kiedy stosować Siofor?

Preparat jest wskazany:

• w leczeniu cukrzycy typu 2, zwłaszcza u osób z nadwagą, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają do uzyskania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.
U dorosłych preparat może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną.
U dzieci po ukończeniu 10. roku życia i młodzieży preparat może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z insuliną.
Wykazano zmniejszenie częstości występowania powikłań cukrzycy u dorosłych z cukrzycą typu 2 i nadwagą, leczonych metforminą jako lekiem pierwszego rzutu po niepowodzeniu leczenia dietą;

• w zapobieganiu cukrzycy typu 2 u chorych ze stanem przedcukrzycowym.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Nie można także stosować preparatu w przypadku:

• kwasicy metabolicznej każdego rodzaju (w tym kwasicy ketonowej związanej z cukrzycą, kwasicy mleczanowej)

• stanu przedśpiączkowego w cukrzycy

• ciężkich zaburzeń czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 30 ml/min)

• ostrych stanów wiążących się z ryzykiem zaburzenia czynności nerek, takich jak: odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs, donaczyniowe podawanie preparatów kontrastujących zawierających jod

• ostrych lub przewlekłych chorób mogących spowodować niedotlenienie tkanek, takich jak: niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał serca, wstrząs

• niewydolności wątroby

• ostrego zatrucia alkoholem, choroby alkoholowej.

Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u kobiet w ciąży oraz u kobiet karmiących piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Siofor?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Bardzo rzadko, w okresie stosowania preparatu może dojść do wystąpienia kwasicy mleczanowej. Kwasica mleczanowa to poważne powikłanie metaboliczne, które może stanowić zagrożenie życia i które wymaga natychmiastowego leczenia. Zwiększone ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej dotyczy chorych na cukrzycę ze znaczną niewydolnością nerek lub ostrym pogorszeniem czynności nerek. Pogorszenie czynności nerek prowadzi do kumulacji metforminy, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Pozostałe czynniki ryzyka obejmują: niewystarczającą kontrolę stężenia glukozy we krwi, ketozę, nadużywanie alkoholu, długotrwałe głodzenie, niewydolność wątroby, podeszły wiek, posocznicę, choroby układu oddechowego oraz niedotlenienie tkanek z jakiegokolwiek powodu (np. niewyrównana niewydolność serca, zawał serca).

W przypadku odwodnienia (np. skutkiem ciężkiej biegunki, wymiotów, gorączki lub zmniejszonej podaży płynów) należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.

Szczególną ostrożność należy zachować, po rozpoczęciu przyjmowania leków, które mogą wpływać na pogorszenie czynności nerek, w tym: leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, kurcze mięśni, ciężkie osłabienie i wyczerpanie (astenia), obniżenie temperatury ciała (hipotermia) i śpiączkę. W przypadku wystąpienia ww. objawów należy podejrzewać kwasicę mleczanową, przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie szukać pomocy medycznej. Leczenie wymaga szybkiej hospitalizacji chorego.

W badaniach laboratoryjnych stwierdza się zmniejszenie pH krwi, zwiększenie stężenia mleczanów we krwi, zaburzenia stężenia kationów i anionów oraz zwiększenie stosunku stężenia mleczanów do pirogronianów.

Metformina jest wydalana przez nerki a zaburzenia czynności nerek zwiększają ryzyko kwasicy mleczanowej. W razie występowania stanów wpływających na czynność nerek, np. odwodnienie, należy skonsultować się z lekarzem, który oceni czy konieczne jest czasowe lub trwałe zaprzestanie stosowania metforminy.

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu, a następnie regularnie w trakcie leczenia zalecana jest kontrola czynności nerek (badanie stężenia kreatyniny we krwi). U chorych z prawidłową czynnością nerek badania należy wykonywać przynajmniej 1 raz w roku, a u chorych z ryzykiem pogorszenia czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku częściej, co 3–6 miesięcy. Należy pamiętać, że u chorych w podeszłym wieku pogorszenie czynności nerek występuje często i jest bezobjawowe.

Donaczyniowe podawanie środków kontrastowych zawierających jod podczas badań radiologicznych może spowodować wystąpienie niewydolności nerek i kumulację metforminy, co sprzyja wystąpieniu kwasicy mleczanowej. Przed wykonaniem badania stosowanie preparatu powinno zostać przerwane i wznowione nie wcześniej niż po upływie 48 godzin po badaniu, pod warunkiem potwierdzenia przez lekarza prawidłowej czynności nerek. Przed wykonaniem badania należy skonsultować się z lekarzem; lekarz określi kiedy przerwać stosowanie preparatu i kiedy może ono zostać wznowione.

Przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym stosowanie preparatu powinno zostać przerwane i wznowione nie wcześniej niż po upływie 48 godzin po zabiegu lub po powrocie do żywienia doustnego, pod warunkiem potwierdzenia przez lekarza prawidłowej czynności nerek. Przed zabiegiem skonsultuj się z lekarzem. Nie wolno przerywać ani wznawiać stosowania preparatu bez zalecenia lekarza.

Należy pamiętać, że właściwa dieta oraz regularny wysiłek fizyczny wpływają istotnie na kontrolę stężenia glukozy we krwi i na skuteczność leczenia. W okresie leczenia należy przestrzegać zaleconej diety z równomiernym rozkładem spożycia węglowodanów w ciągu dnia. Osoby z nadwagą powinny kontynuować dietę niskokaloryczną.

Należy regularnie wykonywać badania zalecone przez lekarza prowadzącego.

Preparat nie powoduje hipoglikemii, ale należy zachować ostrożność, jeżeli stosowany jest w skojarzeniu z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika lub repaglinidem).

Długoterminowy wpływ preparatu na wzrost i dojrzewanie dzieci nie został określony; dlatego zaleca się staranną obserwację dzieci stosujących preparat, szczególnie przed okresem dojrzewania.

Ze względu na niewystarczające doświadczenie kliniczne, szczególną ostrożność należy zachować jeżeli preparat stosowany jest u dzieci pomiędzy 10.–12. rokiem życia.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Jeżeli preparat stosowany jest w monoterapii nie powoduje hipoglikemii i dlatego nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Jeżeli jednak preparat stosowany jest w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodne sulfonylomocznika, insulina, repaglinid), istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii. W przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Siofor

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Leczenie cukrzycy typu 2 u dorosłych z prawidłową czynnością nerek (GFR nie mniejszy niż 90 ml/min):

W monoterapii lub leczeniu skojarzonym z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi:

-początkowo zwykle 500–850 mg 2–3 razy na dobę, w czasie posiłku lub po nim. Po 10–15 dniach lekarz dostosuje dawkowanie na podstawie wyników oznaczeń stężenia glukozy we krwi. Powolne zwiększanie dawki może zapobiegać wystąpieniu działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Dawka maksymalna wynosi 3 g na dobę podawane w 3 dawkach podzielonych.

Lekarz może także zalecić preparat w celu zastąpienia innych dotychczas stosowanych doustnych leków przeciwcukrzycowych. Należy wówczas postępować ściśle według zaleceń lekarza.

W leczeniu skojarzonym z insuliną:

-początkowo zwykle 500–850 mg 2–3 razy na dobę; lekarz dostosuje dawkę insuliny na podstawie wyników badań stężenia glukozy we krwi.

Specjalne grupy chorych:

U osób w podeszłym wieku lekarz ustali dawkę na podstawie parametrów czynności nerek. W tej grupie wiekowej konieczna jest regularna kontrola czynności nerek.

U chorych z zaburzeniami czynności nerek wartość GFR należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia preparatami zawierającymi metforminę, a następnie co najmniej 1 raz na rok; u chorych ze zwiększonym ryzykiem dalszego pogorszenia czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku czynność nerek należy oceniać częściej, np. co 3–6 miesięcy.

W przypadku zaburzeń czynności nerek odpowiednie zmniejszenie dawki metforminy zaleci lekarz (szczegółowe informacje: patrz zarejestrowane materiały producenta).

Jeżeli współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR jest mniejszy niż 30 ml/min, stosowanie metforminy jest przeciwwskazane.

Leczenie cukrzycy typu 2 u dzieci po ukończeniu 10. roku życia i młodzieży:

W monoterapii lub leczeniu skojarzonym z insuliną: początkowo zwykle 500–850 mg 1 raz na dobę, w czasie posiłku lub po nim. Po 10–15 dniach lekarz dostosuje dawkę na podstawie wyników badań stężenia glukozy we krwi. Powolne zwiększanie dawki może zapobiec wystąpieniu działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Maksymalna zalecana dawka wynosi 2 g na dobę podawane w 2–3 dawkach podzielonych.

Tabletki 1 g są podzielne i w razie potrzeby mogą być dzielone.

Pozostałe wskazania:

Stan przedcukrzycowy: zwykle 500–850 mg 2 razy na dobę, w czasie posiłku lub po nim.

Czy można stosować Siofor w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli w okresie stosowania preparatu kobieta zajdzie w ciążę lub planuje ciążę, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest jak najszybsza zmiana sposobu leczenia na leczenie insuliną.

Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Podczas leczenia metforminą należy unikać spożywania alkoholu i przyjmowania preparatów zawierających alkohol. Zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w przypadku głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby.

Donaczyniowe podawanie środków kontrastowych zawierających jod może być przyczyną niewydolności nerek, co może skutkować kumulacją metforminy i zwiększeniem ryzyka kwasicy mleczanowej. Stosowanie preparatu powinno zostać przerwane przed badaniem i wznowione nie wcześniej niż po upływie 48 godzin po badaniu, pod warunkiem potwierdzenia przez lekarza prawidłowej czynności nerek. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne, zwłaszcza diuretyki pętlowe (np. furosemid), niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX 2, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej skutkiem możliwego zaburzenia czynności nerek. Konieczne jest monitorowanie czynności nerek.

Glikokortykosteroidy (stosowane ogólnie lub miejscowo), sympatykomimetyki i leki moczopędne mogą wykazywać działanie przeciwstawne do metforminy, tj. hiperglikemizujące. Podczas ich stosowania należy częściej kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie na początku leczenia. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkę leku przeciwcukrzycowego w okresie stosowania ww. leków i ponownie, po zakończeniu ich stosowania.

Leki w postaci kationów, takie jak: ranolazyna, cymetydyna, dolutegrawir, trimetoprim, wandetanib, izawukonazol mogą współzawodniczyć z metforminą o ten sam system transportu w kanalikach nerkowych, upośledzając wzajemnie swoje wydalanie (możliwe zwiększenie stężenia metforminy we krwi). Zaleca się zachowanie ostrożności podczas równoległego stosowania tych leków z metforminą; w razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie metforminy. Należy zachować ostrożność ponieważ niżej wymienione leki mogą wpływać na białka transportujące metforminę przez błonę komórkową i wpływać na skuteczność jej działania (w razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie metforminy):

• werapamil (możliwe zmniejszenie wchłaniania metforminy i zmniejszenie jej skuteczności)

• ryfampicyna (możliwe nasilenie wchłaniania metforminy i zwiększenie jej skuteczności)

• kryzotynib, olaparib (możliwy wpływ na wchłanianie metforminy i jej wydalanie).

Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE) mogą zmniejszać stężenie glukozy we krwi; konieczne jest dostosowanie przez lekarza dawki metforminy w okresie leczenia tymi preparatami i ponownie, po zakończeniu ich stosowania.

Jeżeli metformina stosowana jest w skojarzeniu z insuliną lub lekiem zwiększającym wydzielanie insuliny (np. pochodną sulfonylomocznika), konieczne może dostosowanie dawki tych leków, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia hipoglikemii.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Siofor 500, -850, -1000 może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Bardzo często występują: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha i utrata apetytu; objawy te występują częściej na początku leczenia i w większości przypadków ustępują samoistnie. Aby je zminimalizować, zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Często możliwe zaburzenia smaku. Bardzo rzadko kwasica mleczanowa, poważne powikłanie metaboliczne, które może prowadzić do zgonu. Bardzo rzadko: zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 oraz zmniejszenie jej stężenia w surowicy (może to prowadzić do rozwoju niedokrwistości megaloblastycznej), nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, zapalenie wątroby ustępujące po odstawieniu metforminy, reakcje skórne: rumień, świąd i pokrzywka. W leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwcukrzycowymi może wystąpić hipoglikemia.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające metformina

Avamina (tabletki powlekane)
Avamina SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Etform (tabletki powlekane)
Etform 500 (tabletki powlekane)
Etform 850 (tabletki powlekane)
Formetic (tabletki powlekane)
Glucophage 500 (tabletki powlekane)
Glucophage 850 (tabletki powlekane)
Glucophage 1000 (tabletki powlekane)
Glucophage XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Metfogamma 500 (tabletki powlekane)
Metfogamma 850 (tabletki powlekane)
Metfogamma 1000 (tabletki powlekane)
Metformax 500 (tabletki)
Metformax 850 (tabletki)
Metformax 1000 (tabletki powlekane)
Metformax SR 500 (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Metformax SR 750 (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Metformax SR 1000 (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Metformin Bluefish (tabletki powlekane)
Metformin Galena (tabletki)
Metformin Vitabalans (tabletki powlekane)
Metifor (tabletki)
Siofor 850 (tabletki powlekane)
Siofor 1000 (tabletki powlekane)
Symformin XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.