Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Ukąszenie przez żmiję

lek. med. Tomasz Madej

W Polsce występuje kilka gatunków węży, ale jadowita jest jedynie żmija zygzakowata. Żmija zygzakowata ma brązowawe, szarawe, żółtawe lub czarne zabarwienie. Jej długość dochodzi do ok. 80 cm. Charakterystyczną cechą żmii jest ciemniejszy niż reszta ubarwienia zygzak na grzbiecie, tzw. wstęga Kaina, która jednak nie zawsze jest widoczna. W dzień żmija zygzakowata wygrzewa się na duktach leśnych czy łąkach, poluje nocą.

Żmija zygzakowata
Żmija zygzakowata / Fot. You Tube

Żmije rzadko atakują człowieka, zazwyczaj jeśli zostaną zmuszone do obrony, a ich ukąszenie często – nawet w 60% przypadków – odbywa się bez wstrzyknięcia jadu. Jad żmii zygzakowatej jest mieszaniną kilku substancji uszkadzających układ nerwowy, powodujących martwicę tkanek, zmniejszających krzepliwość krwi, powodujących zaburzenia rytmu pracy serca. Ukąszenie jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych.

Postępowanie

Ślad po ukąszeniu jest najczęściej podwójny, a rozstaw między dwoma punktami wynosi 3–9 mm. Wokół punktów pojawia się zaczerwienienie lub zasinienie oraz obrzęk. Towarzyszy temu silny ból już kilka sekund po ukąszeniu. Może dojść do przyspieszenia rytmu serca (także ze względu na lęk). Pojawiają się niepokój, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka. W cięższych przypadkach może dojść do omdlenia.

Rany nie należy wyciskać, nacinać ani wysysać jadu, ponieważ takie zabiegi ułatwiają penetrację jadu. Nie zaleca się również opasek uciskowych. Nie należy również przemywać rany spirytusem.

Po pierwsze, upewnij się, że miejsce zdarzenia jest bezpieczne. Zachowuj się bardzo ostrożnie w pobliżu węża. Jeśli żmija znajduje się dalej w pobliżu, wycofaj się i obejdź ją dookoła. Jeśli wygląda na martwą, nie dotykaj jej, ponieważ nawet poważnie zraniony lub bliski śmierci wąż może ukąsić. W razie potrzeby odsunięcia węża, użyj narzędzia z długim trzonkiem, gdy nie ma potrzeby odsuwania żmii, nie ruszaj jej. Poproś inną osobę dorosłą o zabranie wszelkich pozostałych osób poza miejsce zdarzenia oraz o telefon pod numer alarmowy. Bezpośrednio po ukąszeniu przez żmiję, gdy ukąszone jest dziecko – trzeba je maksymalnie uspokoić. To bardzo ważne! Powiedz mu, aby nie poruszało ukąszoną częścią ciała, ponieważ ruch – praca mięśni przyspiesza wchłanianie jadu. Zdejmij ciasną odzież i ewentualnie biżuterię. Ostrożnie przemyj miejsce ukąszenia bieżącą wodą z mydłem. Ukąszoną kończynę należy unieruchomić, poszkodowany także nie powinien się ruszać.

Dalsze postępowanie

Po przybyciu na miejsce zespół ratownictwa medycznego oceni stan świadomości, oddychanie i krążenie. Podejmie decyzję o ewentualnej tlenoterapii i zabezpieczeniu dróg oddechowych. W zależności od stanu dziecka w czasie przewozu do szpitala można wykonać inne działania medyczne. Należy dążyć do tego, aby opiekun mógł jechać wraz z dzieckiem, z uwagi na jego komfort psychiczny i poczucie bezpieczeństwa. W szpitalu lekarz zadecyduje o dalszym postępowaniu i leczeniu, a także konieczności podania antytoksyny.

03.06.2016

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak przebiega szybka ścieżka onkologiczna?
    Do skorzystania z szybkiej ścieżki (terapii) onkologicznej uprawnia karta Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego (DiLO), zwana zieloną kartą. Założenie jest takie, że od wpisania pacjenta na listę oczekujących na konsultację specjalisty do postawienia diagnozy nie może minąć więcej niż 7 tygodni.
  • Specjaliści i skierowania
    Mój stan zdrowia się pogorszył, czy mogę się starać o przyjęcie przez specjalistę poza kolejnością? Czy można samodzielnie wybrać miejsce badań, na które skierowanie wydał lekarz specjalista?