Osteoporoza to choroba kości, charakteryzująca się zmniejszoną gęstością mineralną kości oraz pogorszoną jakością ich budowy. Zmiany te zwiększają podatność kości na złamania, które mogą występować nawet przy mało nasilonych urazach. U chorych na POChP, szczególnie tych z małą masą ciała (małym BMI), a także z rozedmą, często występuje osteoporoza.
Osteoporoza to stan zwiększonego ryzyka złamań kości w następstwie zmniejszenia ich odporności mechanicznej.
O diagnostyce i leczeniu osteoporozy przeczytaj tu: Osteoporoza
POChP to przewlekła obturacyjna choroba płuc, czyli przewlekła, postępująca choroba układu oddechowego, w której dochodzi do trwałego zwężenia dróg oddechowych i utrudnionego przepływu powietrza przez płuca.
Osteoporoza u chorych na POChP ma dwie przyczyny:
Szacuje się, że częstość występowania osteroporozy u osób chorych na POChP wynosi około 38%. Wynika z tego, że jest około 2–5 razy częstsza niż u osób zdrowych w tym samym wieku. Osoby, u których POChP ma ciężki przebieg i które chorują wiele lat, osteoporoza występuje częściej niż u osoby z łagodnym przebiegiem POChP, chorujące krócej.
Osteoporoza nie powoduje żadnych objawów, a jej objawy ujawniają się zwykle wtedy, gdy dochodzi do złamań kości. Osteoporoza powoduje zwiększone ryzyko złamań kości w następstwie zmniejszenia ich odporności mechanicznej. Odporność mechaniczna kości jest uwarunkowana gęstością mineralną i jakością tkanki kostnej. U osób z osteroporozą dochodzi do tzw. złamań niskoenergetycznych, zwanych też złamaniami patologicznymi. Złamanie niskoenergetyczne to złamanie pod wpływem siły, która nie łamie zdrowej kości, np. upadku z wysokości własnego ciała lub wystąpienie złamania samoistnego (bez urazu).
Należy pamiętać, że do złamania niskoenergetycznego (patologicznego) może dojść nie tylko z powodu osteoporozy, ale też z powodu np. nowotworu. U chorych na osteoporozę złamania takie mogą dotyczyć np. szyjki kości udowej, kości ręki (przedramienia) oraz kręgów.
Więcej o złamaniach patologicznych przeczytasz TUTAJ