Opracowany przez duńskich naukowców sztuczny jajnik może być pierwszym krokiem ku nowym metodom zachowania płodności – poinformowano podczas dorocznego kongresu European Society of Human Reproduction and Embryology.
Fot. Pixabay.com
Sztuczny jajnik może pomóc kobietom zagrożonym niepłodnością – na przykład leczonym z powodu choroby nowotworowej uszkadzającą jajniki chemio- czy radioterapią.
Jednym ze sposobów, w jaki kobiety mogą zachować możliwość zajścia w ciążę jest przeszczepienie tkanki jajnika. Cały jajnik lub jego część zostaje usunięty i zamrożony, aby można go było wykorzystać w późniejszym terminie. W przypadku dziewcząt, które nie zaczęły jeszcze jajeczkować, takie postępowanie jest jedynym sposobem zachowania płodności.
Istnieje jednak nieznaczne ryzyko, że w tkance jajnika ukryją się komórki nowotworowe – wówczas po jego przeszczepieniu choroba by powróciła. Mimo, że ryzyko jest bardzo małe, kobiety z niektórymi postaciami nowotworów – na przykład wywodzącymi się z macicy czy białaczką – nie mogą korzystać z tej metody.
Naukowcy z kopenhaskiego Rigshospitalet pobrali pęcherzyki jajnikowe oraz tkankę jajnika od pacjentek onkologicznych. Następnie usunęli z tkanki jajnika komórki nowotworowe, pozostawiając tylko „rusztowanie” z kolagenu. Na „rusztowaniu” ponownie osadzono komórki jajowe. Tak uzyskany sztuczny jajnik z 20 komórkami jajowymi został przeszczepiony myszy. Jedna czwarta komórek jajowych przeżyła co najmniej trzy tygodnie. W jajniku rozwinęły się nowe naczynia krwionośne.
Eksperci przyjęli wyniki duńskich badań z uznaniem, jednak zaznaczają, że potrzebne są jeszcze badania z udziałem ludzi. Mają się one rozpocząć w ciągu kilku lat.
Przeszczepy tkanki jajnika potencjalnie zawierają tysiące komórek jajowych, które umożliwiałyby kobietom zajście w ciążę „naturalnie”, w przeciwieństwie do zapłodnienia pozaustrojowego, w którym komórka jajowa jest zapładniana w laboratorium, a następnie wprowadzane do macicy. Poza tym przeszczep tkanki jajnika pozwala kobietom po agresywnej terapii znowu miesiączkować i uniknąć hormonalnej terapii zastępczej.
