Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1

Insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1
Fot. iStock.com

Co to jest insulinopodobny czynnik wzrostu (IGF-1)?

Insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 to produkowany w wątrobie hormon, zbudowany podobnie jak insulina. Wydzielany jest on pod wpływem hormonu wzrostu. Stężenie IGF-1 zależy od wielu czynników, między innymi od wieku i płci, od stężenia insuliny i od stopnia odżywienia. Insulinopodobny czynnik wzrostu I bierze udział w rozwoju organizmu już od okresu płodowego, a po zakończeniu wzrastania pozwala regenerować tkankę łączną i inne tkanki. Stężenie IGF-1 jest największe w okresie dojrzewania i szybkiego wzrastania, duże stężenie utrzymuje się do około 40. roku życia.

IGF-1 jest związany we krwi z białkami. Pobudza wzrost tkanek, głównie tkanki chrzęstnej, wspomaga tworzenie kolagenu, utrzymuje w równowadze stężenie wapnia, magnezu i potasu. Badanie IGF-1 jest wykorzystywane w diagnostyce nieprawidłowego wydzielania hormonu wzrostu, jest to bardzo dobry marker jego wydzielania. Badanie IGF-1 jest wykorzystywane także do oceny skutków ubocznych radio- i chemioterapii nowotworów głowy.

Zmniejszone stężenie IGF-1 u dzieci związane jest z karłowatością, a u dorosłych z zaburzeniami lipidowymi, mięśniowymi (zmniejszenie masy mięśniowej), kostnymi (zmniejszenie gęstości kości) oraz występuje w przewlekłych chorobach wątroby i nerek, a także w stanach niedożywienia. Nadmiar IGF-1 jest związany z gigantyzmem i akromegalią, stężenie IGF-1 może być też zwiększone w czasie ciąży.

Jakie są wskazania do badania stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostowego?

Wskazania do badania stężenie IGF-1 obejmują zaburzenia wzrastania u dzieci, karłowatość, gigantyzm, akromegalię, podejrzenie guza przysadki mózgowej,, podejrzenie niedoczynności przysadki, leczenie hormonem wzrostu, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia gęstości kości, radio- i chemioterapię oraz chirurgiczne leczenie nowotworów głowy.

Jak przebiega badanie IGF-1?

Pobiera się krew, zwykle z żyły łokciowej. U dzieci dopuszczalne jest pobranie krwi z opuszki palca.

Jak należy przygotować się do badania IGF-1?

Badanie nie wymaga przygotowania. W niektórych przypadkach może zaistnieć potrzeba pozostania na czczo.

Jakie są przeciwwskazania do badania IGF-1?

Nie ma specyficznych przeciwwskazań.

Jakie są powikłania po badaniu?

Nie ma specyficznych dla tego badania powikłań. Mogą wystąpić skutki uboczne samego pobrania krwi: ból, obrzęk w miejscu wkłucia, uszkodzenie naczynia, krwiak.

26.09.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak przebiega szybka ścieżka onkologiczna?
    Do skorzystania z szybkiej ścieżki (terapii) onkologicznej uprawnia karta Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego (DiLO), zwana zieloną kartą. Założenie jest takie, że od wpisania pacjenta na listę oczekujących na konsultację specjalisty do postawienia diagnozy nie może minąć więcej niż 7 tygodni.
  • Specjaliści i skierowania
    Mój stan zdrowia się pogorszył, czy mogę się starać o przyjęcie przez specjalistę poza kolejnością? Czy można samodzielnie wybrać miejsce badań, na które skierowanie wydał lekarz specjalista?