Romiplostym (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Romiplostym jest białkiem fuzyjnym, przeciwciałem, które sygnalizuje i aktywuje za pomocą receptora trombopoetyny wewnątrzkomórkowe szlaki transkrypcji, zwiększając w ten sposób wytwarzanie płytek krwi. Cząsteczka leku składa się z domeny Fc ludzkiej immunoglobuliny klasy IgG1, której jednołańcuchowe podjednostki przyłączone są za pomocą wiązania kowalencyjnego do końca C łańcucha peptydowego, zawierającego 2 domeny wiążące receptory trombopoetyny, oraz sekwencji aminokwasowej, która nie jest homologiczna z sekwencją endogennej trombopoetyny. W badaniach przedklinicznych i klinicznych przeciwciała skierowane przeciwko romiplostymowi nie reagowały krzyżowo z endogenną trombopoetyną.

Farmakokinetyka
Na farmakokinetykę romiplostymu wpływa eliminacja za pomocą komórek docelowych, która jest prawdopodobnie regulowana przez receptory trombopoetyny na płytkach krwi i innych komórkach linii trombopoetycznej, takich jak megakariocyty. Po podaniu s.c. dawki 3–15 mg/kg mc. tmax wynosi 7–50 h (mediana 14 h). Stężenie leku w surowicy nie zależy od podanej dawki; przypuszczalnie jest ono odwrotnie proporcjonalne do liczby płytek krwi. t1/2 w fazie eliminacji wynosi 1–34 dni (mediana 3,5 dnia). Eliminacja częściowo zależy od receptora trombopoetyny na płytkach krwi, dlatego w przypadku określonej dawki duża liczba płytek krwi wiąże się z małym stężeniem osoczowym i odwrotnie. Lek nie ulega kumulacji w organizmie. Nie badano farmakokinetyki romiplostymu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Wiek, masa ciała i płeć nie mają znaczącego wpływu klinicznego na farmakokinetykę leku.

Wskazania

Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (idiopatyczna)
Przewlekła pierwotna małopłytkowość immunologiczna u dorosłych i dzieci od ukończenia 1. rż. po splenektomii, wykazujących niedostateczną odpowiedź na inne sposoby leczenia (np. terapię kortykosteroidami, immunoglobulinami).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub białka E. coli.

Zaburzenia czynności wątroby
Leku nie należy stosować u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (≥7 w skali Childa i Pugha), chyba że przewidywane korzyści są większe niż ryzyko wystąpienia zakrzepicy żyły wrotnej u pacjentów z małopłytkowością w przebiegu niewydolności wątroby leczonych agonistami trombopoetyny. Jeśli zastosowanie romiplostymu jest konieczne, należy ściśle kontrolować liczbę płytek krwi, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Zaburzenia czynności nerek
Ze względu na brak badań klinicznych należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u chorych z zaburzeniami czynności nerek.

Zaprzestanie leczenia
Po zaprzestaniu leczenia istnieje ryzyko nawrotu małopłytkowości. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia w razie przerwania stosowania romiplostymu w trakcie przyjmowania środków przeciwkrzepliwych lub przeciwpłytkowych. Należy dokładnie monitorować liczbę płytek krwi, a także stosować leczenie zachowawcze w celu zapobiegania wystąpieniu krwawienia. Zaleca się, by w razie przerwania stosowania romiplostymu rozpocząć leczenie pierwotnej małopłytkowości samoistnej zgodnie z aktualnie obowiązującymi zaleceniami. Dodatkowe leczenie zachowawcze może obejmować odstawienie leków przeciwkrzepliwych i/lub przeciwpłytkowych, odwrócenie działania antykoagulacyjnego lub przetoczenie koncentratu płytek krwi.

Zmiany morfologiczne komórek krwi obwodowej
Podczas stosowania romiplostymu, na skutek stymulowania receptora trombopoetyny, prowadzącego do zwiększenia liczby megakariocytów w szpiku kostnym, które następnie mogą wydzielać cytokiny, może wystąpić zwiększenie liczby włókien retykulinowych w szpiku kostnym, co może się objawiać zmianami morfologicznymi komórek krwi obwodowej. Zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie wykonywać badania obejmujące rozmaz i pełną morfologię krwi w celu wykrycia nieprawidłowości morfologicznych dotyczących komórek. W przypadku utraty skuteczności leczenia i nieprawidłowych wyników rozmazu krwi obwodowej należy przerwać leczenie romiplostymem i wykonać badanie fizykalne, a także rozważyć przeprowadzenie trepanobiopsji szpiku kostnego z zastosowaniem odpowiedniego barwienia do oznaczenia retykuliny w celu potwierdzenia zwiększenia liczby włókien retykulinowych w szpiku kostnym. Jeśli leczenie pacjenta jest skuteczne, ale wyniki rozmazu krwi obwodowej wykazują nieprawidłowości, należy postępować zgodnie z odpowiednią wiedzą kliniczną, w tym rozważyć wykonanie trepanobiopsji szpiku kostnego. Ponadto należy ponownie ocenić stosunek ryzyka do korzyści związanych ze stosowaniem romiplostymu i inne możliwości leczenia pierwotnej małopłytkowości immunologicznej.

Utrata odpowiedzi na leczenie
Przyczyną utraty odpowiedzi lub niepowodzenia w utrzymaniu odpowiedzi płytkowej za pomocą romiplostymu w zalecanej dawce może być immunogenność oraz zwiększona ilość włókien retykulinowych w szpiku kostnym.

Powikłania zakrzepowe i zakrzepowo-zatorowe
W przypadku zwiększenia liczby płytek krwi istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowych i zakrzepowo-zatorowych; należy przestrzegać zaleceń dotyczących zwiększania dawki. Należy zachować ostrożność stosując romiplostym u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym m.in. z dziedzicznymi (np. czynnik V Leiden) lub nabytymi czynnikami ryzyka (np. niedobór AT III, zespół antyfosfolipidowy), zaawansowanym wiekiem, u pacjentów długotrwale unieruchomionych, z nowotworami złośliwymi, w przypadku stosowania środków antykoncepcyjnych i hormonalnej terapii zastępczej, po operacjach chirurgicznych lub urazach, u pacjentów otyłych i palących.

Zespoły mielodysplastyczne, małopłytkowości o innej etiologii
Romiplostymu nie należy stosować w innych przypadkach klinicznych związanych z małopłytkowością niż pierwotna małopłytkowość immunologiczna. Nie ustalono stosunku ryzyka do korzyści związanego z leczeniem romiplostymem pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi oraz pacjentów z chorobami innymi niż pierwotna małopłytkowość immunologiczna.

Zmniejszenie liczby erytrocytów, zwiększenie liczby leukocytów
U pacjentów z pierwotną małopłytkowością immunologiczną otrzymujących romiplostym stwierdzono zmniejszenie liczby erytrocytów i zwiększenie liczby leukocytów; w ciągu 4 tyg. leczenia może wystąpić niedokrwistość i leukocytoza, niezależnie od wykonania splenektomii, jednak częściej objawy te były obserwowane u osób po splenektomii; należy rozważyć kontrolę tych parametrów podczas leczenia romiplostymem.

Dzieci
Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci w 1. rż.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań interakcji.

W leczeniu skojarzonym z romiplostymem pierwotnej małopłytkowości immunologicznej w badaniach klinicznych stosowano: kortykosteroidy, danazol i/lub azatioprynę, immunoglobuliny podawane i.v. oraz immunoglobuliny anty-D; w trakcie leczenia skojarzonego romiplostymem z innymi lekami stosowanymi w pierwotnej małopłytkowości immunologicznej należy kontrolować liczbę płytek krwi; można zmniejszyć dawkę lub przerwać stosowanie kortykosteroidów, danazolu i azatiopryny.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból głowy, reakcje nadwrażliwości, zakażenia górnych dróg oddechowych; dodatkowo w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży – zapalenie błony śluzowej nosa, ból jamy ustnej i gardła, ból w nadbrzuszu.

Często: zapalenie żołądka i jelit, zaburzenia ze strony szpiku kostnego, małopłytkowość, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, migrena, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, uderzenia gorąca, zatorowość płucna, nudności, biegunka, ból brzucha, niestrawność, zaparcia, świąd, wybroczyny, wysypka, bóle stawów, mięśni, kończyn, skurcze mięśni, bóle pleców, bóle kości, uczucie zmęczenia, reakcje w miejscu podania, obrzęk obwodowy, objawy grypopodobne, osłabienie, gorączka, dreszcze, stłuczenia; dodatkowo w badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży – zapalenie gardła, zapalenie spojówek, zakażenia uszu, zapalenie zatok.

Niezbyt często: szpiczak plazmocytowy (szpiczak mnogi), zwłóknienie szpiku, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, leukocytoza, splenomegalia, nadpłytkowość, zwiększenie liczby płytek krwi, nieprawidłowa liczba płytek krwi, grypa, zakażenie, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, nietolerancja alkoholu, zmniejszenie lub brak apetytu, odwodnienie, dna, depresja, nieprawidłowe marzenia senne, klonus, zmniejszenie odczuwania bodźców smakowych, niedoczulica, zaburzenia smaku, neuropatia obwodowa, zakrzepica zatoki poprzecznej, krwotok spojówkowy, zaburzenia akomodacji, ślepota, zaburzenia dotyczące oka, świąd oka, nasilenie łzawienia, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zawał serca, tachykardia, zakrzepica żył głębokich, niedociśnienie tętnicze, zatorowość naczyń obwodowych, niedokrwienie naczyń obwodowych, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zakrzepica, erytromelalgia, kaszel, wyciek wodnisty z nosa, suchość błony śluzowej gardła, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból podczas oddychania, wymioty, krwotok z odbytnicy, przykry zapach z ust, dysfagia, refluks żołądkowo-przełykowy, obecność świeżej krwi w kale, krwotok z jamy ustnej, uczucie dyskomfortu w żołądku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, przebarwienia zębów, zakrzepica żyły wrotnej, zwiększenie aktywności aminotransferaz, łysienie, reakcja nadwrażliwości na światło, trądzik, kontaktowe zapalenie skóry, suchość skóry, egzema, rumień, wysypka złuszczająca, nieprawidłowy porost włosów, świerzbiączka, plamica, wysypka grudkowata, wysypka swędząca, guzki skórne, nieprawidłowy zapach skóry, pokrzywka, sztywność mięśni, osłabienie mięśni, ból barku, drżenie mięśni, obecność białka w moczu, krwawienie z pochwy, krwotok w miejscu podania, ból w klatce piersiowej, drażliwość, złe samopoczucie, obrzęk twarzy, uczucie gorąca, uczucie podenerwowania, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie temperatury ciała, zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała.

Ponadto: epizody krwawienia, trombocytoza, małopłytkowość po przerwaniu stosowania leku, progresja istniejących zespołów mielodysplastycznych, zwiększenie liczby włókien retykulinowych w szpiku kostnym. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków pochodzenia białkowego, możliwe jest wystąpienie immunogenności; w przypadku podejrzenia powstania neutralizujących przeciwciał należy skontaktować się z lokalnym przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego w celu uzyskania informacji dotyczących testów do oznaczania przeciwciał.

Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania liczba płytek krwi może się nadmiernie zwiększyć i spowodować powikłania zakrzepowe lub zakrzepowo-zatorowe; w takim przypadku należy przerwać stosowanie leku i kontrolować liczbę płytek krwi; leczenie należy wznowić zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania romiplostymu w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, niestosujących skutecznych metod antykoncepcji.

Nie wiadomo czy lek i/lub jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia romiplostymem należy podjąć po uwzględnieniu korzyści dla dziecka wynikających z karmienia piersią oraz korzyści dla matki z leczenia romiplostymem.

Dawkowanie

S.c. Dorośli i dzieci po 1. rż. Początkowo 1 µg/kg mc. 1 ×/tydz. Do obliczenia dawki należy wziąć pod uwagę masę ciała pacjenta na początku leczenia. Następnie dawkę leku dostosować, zwiększając o 1 µg/kg mc./tydz., oznaczając co tydzień liczbę płytek krwi, do uzyskania stałej, utrzymującej się przez 4 tyg. bez zwiększania dawki leku, liczby płytek krwi ≥50 × 109/l. Następnie oznaczenia przeprowadzać 1 ×/mies. i w razie potrzeby modyfikować dawkę. Dawka maks. 10 µg/kg mc. 1 ×/tydz.

Leczenie należy przerwać, jeśli po 4 tyg. stosowania dawki maks. liczba płytek krwi nie zwiększy się do wartości, która pozwala uniknąć klinicznie istotnego krwawienia. Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania – patrz: zarejestrowane materiały producena.

Uwagi

Lek wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; w badaniach klinicznych u niektórych pacjentów występowały łagodne do umiarkowanych, przejściowe zawroty głowy.

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające romiplostym

Nplate (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) Nplate (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Covid - aktualne dane
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.