Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Brentuksymab wedotin (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Koniugat chimerowego przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciwko CD30 i jednometylowanej aurystatyny E (MMAE). Przeciwciało monoklonalne uzyskuje się z komórek jajnika chomika chińskiego metodami inżynierii genetycznej. Jednometylowana aurystatyna E jest lekiem cytotoksycznym, będącym inhibitorem mikrotubuli. Brentuksymab wedotin powoduje wybiórczo apoptozę komórek nowotworowych z ekspresją CD30. Koniugat wiąże się z antygenem CD30 na powierzchni komórek. Powstały kompleks ulega internalizacji, a następnie przenika do przestrzeni lizosomalnej. W wyniku proteolizy w obrębie komórki uwalniany jest lek cytotoksyczny, który po związaniu się z tubuliną rozrywa sieć mikrotubuli. Dochodzi do zatrzymania cyklu komórkowego z następową apoptozą komórek nowotworowych z ekspresją CD30. Ze względu na mechanizm działania lek może przezwyciężyć oporność na chemioterapię wielolekową, gdyż u pacjentów z taką opornością, niezależnie od ewentualnego wcześniejszego przeszczepienia ekspresja CD30 jest stała. Lek nie wydłuża odstępu QT w stopniu klinicznie istotnym. cmax osiągane jest zazwyczaj pod koniec wlewu. Ekspozycja na lek jest w przybliżeniu proporcjonalna do dawki. Głównym metabolitem koniugatu jest MMAE. Ekspozycja na MMAE maleje po podaniu wielokrotnym koniugatu do ok. 50–80% wartości ekspozycji po pierwszej dawce. W pierwszym cyklu większa ekspozycja na MMAE wiąże się z bezwzględnym zmniejszeniem liczby neutrofili. In vitro wiązanie MMAE z białkami ludzkiego osocza wynosi 68–82%. Nie jest prawdopodobne, aby MMAE wypierał lub był wypierany przez leki silnie wiążące się z białkami. In vitro MMAE jest substratem P-gp i nie jest inhibitorem P-gp. Oczekuje się katabolizmu koniugatu jako białka z odzyskiem lub eliminacją aminokwasów będących komponentami. Dane sugerują, że jedynie mała część MMAE podlega metabolizmowi. Co najmniej jeden metabolit MMAE jest czynny in vitro. MMAE jest substratem cytochromu CYP3A4 i prawdopodobnie CYP2D6.

Farmakokinetyka
Metabolizm MMAE zachodzi głównie za pośrednictwem oksydacji przez CYP3A4/5. MMAE hamuje jedynie CYP3A4/5 w stężeniach dużo większych niż osiągane podczas klinicznego stosowania koniugatu. MMAE nie indukuje wątrobowych enzymów CYP450. t1/2 koniugatu wynosi 4–6 dni, natomiast MMAE 3–4 dni. MMAE ulega wydaleniu z kałem i moczem. U osób z zaburzeniami czynności wątroby ekspozycja na MMAE zwiększa się ok. 2,3-krotnie, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – ok. 1,9-krotnie.

Wskazania

Chłoniak ziarniczy (Hodgkina)
Nawrotowy lub oporny na leczenie CD30-dodatni chłoniak ziarniczy (Hodgkina) po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych szpiku lub po ≥2 wcześniejszych terapiach, w przypadku, gdy ASCT lub polichemioterapia nie stanowi opcji leczenia.
Chłoniak ziarniczy (Hodgkina) u osób, u których istnieje zwiększone ryzyko nawrotu lub progresji choroby po ASCT.

Chłoniak anaplastyczny
Nawrotowy lub oporny na leczenie układowy chłoniak anaplastyczny z dużych komórek.

T-komórkowy chłoniak skórny
CD30-dodatni T-komórkowy chłoniak skórny u osób, u których stosowano uprzednio co najmniej jedno leczenie systemowe.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, jednoczesne stosowanie bleomycyny.

Postępująca wieloogniskowa encefalopatia
U pacjentów leczonych brentuksymabem wedotin może nastąpić reaktywacja wirusa JC wywołująca postępującą wieloogniskową encefalopatię (PML). Pacjentów powinno się ściśle obserwować pod kątem wystąpienia nowych lub nasilających się objawów neurologicznych, zaburzeń funkcji poznawczych lub zachowań, które mogą sugerować PML. W przypadku podejrzenia PML należy wstrzymać podawanie leku oraz przeprowadzić konsultację neurologiczną i odpowiednie badania diagnostyczne. W przypadku potwierdzenia rozpoznania PML należy na stałe przerwać podawanie leku.

Ostre zapalenie trzustki
Pacjentów należy ściśle obserwować pod kątem objawów ostrego zapalenia trzustki (np. pojawienie się lub nasilenie bólu brzucha). W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia trzustki należy wstrzymać podawanie leku, natomiast w razie jego rozpoznania zaprzestać stosowania leku.

Toksyczne działanie na płuca
Nie można wykluczyć ryzyka toksycznego działania na płuca. W razie pojawienia się lub nasilenia objawów ze strony płuc (np. kaszel, duszność), niezwłocznie przeprowadzić ocenę diagnostyczną i wdrożyć odpowiednie leczenie; należy też rozważyć przerwanie leczenia brentuksymabem wedotin do czasu zakończenia diagnostyki i uzyskania poprawy klinicznej.

Zakażenia
Podczas leczenia pacjenci powinni być ściśle obserwowani pod kątem pojawienia się ciężkich lub oportunistycznych zakażeń.

Reakcje związane z wlewem
Pacjentów należy ściśle obserwować podczas podawania wlewu oraz po jego podaniu ze względu na reakcje z nim związane (reakcje bezpośrednie i opóźnione oraz reakcja anafilaktyczna); wlew należy przerwać w razie wystąpienia reakcji z nim związanej oraz wdrożyć odpowiednie leczenie; po ustąpieniu objawów można wznowić podawanie leku ze zmniejszoną szybkością. Pacjenci, u których wcześniej wystąpiła reakcja związana z podaniem leku powinni otrzymać premedykację przed kolejnymi wlewami. Reakcje związane z wlewem występują częściej i są bardziej nasilone u osób z przeciwciałami przeciwko brentuksymabowi wedotin (więcej informacji – patrz: Działanie niepożądane).

Zespół rozpadu guza
Chorych z guzami szybko proliferującymi oraz guzami o dużej masie należy ściśle obserwować ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu rozpadu guza.

Neuropatia obwodowa
Podawanie leku może powodować neuropatię obwodową, zarówno czuciową jak i ruchową, która w większości przypadków jest odwracalna. U pacjentów należy kontrolować objawy neuropatii, takie jak niedoczulica, przeczulica, parestezje, dyskomfort, uczucie pieczenia, ból neuropatyczny lub osłabienie. Pacjenci, u których pojawiają się nowe lub nasilają się objawy neuropatii obwodowej mogą wymagać modyfikacji dawkowania albo przerwania leczenia (szczegółowe informacje – patrz: Dawkowanie).

Zmiany w morfologii krwi
Po podaniu leku może wystąpić niedokrwistość 3. lub 4. stopnia, małopłytkowość i długotrwała (≥1 tydzień) neutropenia 3. lub 4. stopnia (postępowanie w razie jej wystąpienia – patrz: Dawkowanie). Należy monitorować morfologię krwi przed podaniem każdej dawki tego produktu leczniczego oraz kontrolować temperaturę ciała.

Gorączka neutropeniczna
W razie wystąpienia gorączki neutropenicznej należy ją odpowiednio leczyć.

Reakcje skórne
W przypadku wystąpienia zespołu Stevensa i Johnsona lub toksycznej rozpływnej martwicy naskórka podawanie brentuksymabu wedotin należy przerwać i zastosować odpowiednie leczenie.

Powikłania żołądkowo-jelitowe
Ze względu na ryzyko wystąpienia powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym niedrożności jelit, zapalenia jelit, nadżerek, owrzodzeń, perforacji i krwawienia, w przypadku pojawienia się u chorego nowych lub nasilenia istniejących objawów ze strony przewodu pokarmowego należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę i zapewnić odpowiednie leczenie.

Hepatotoksyczność
Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy regularnie monitorować czynność wątroby, a w razie wystąpienia objawów hepatotoksyczności konieczna może być modyfikacja dawkowania lub przerwanie leczenia.

Hiperglikemia
U osób, u których wystąpia hiperglikemia należy monitorować stężenie glukozy we krwi, a w razie konieczności zastosować leczenie przeciwcukrzycowe.

Zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek
Doświadczenie dotyczące stosowania leku u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby jest ograniczone.

Osoby poniżej 18. roku życia
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u osób <18. rż.

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania brentuksymabu wedotin w podtypach chłoniaka skórnego T-komórkowego CD30+ innych niż ziarniniak grzybiasty i pierwotnie skórny chłoniak anaplastyczny z dużych komórek T; decyzję o zastosowaniu leku należy podjąć po dokładnej ocenie korzyści do ryzyka.

Interakcje

Bleomycyna
Jednoczesne stosowanie z bleomycyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia toksyczności plucnej.

Ketokonazol
Jednoczesne podawanie z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4 i P-gp) zwiększa ekspozycję na jednometylowaną aurystatynę E (MMAE) o ok. 73%, natomiast nie wpływa na ekspozycję na brentuksymab wedotin; jednoczesne podawanie leku z silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp może zwiększać częstość występowania neutropenii.

Ryfampicyna
Jednoczesne stosowanie z ryfampicyną (silny induktor CYP3A4) nie zmienia ekspozycji na brentuksymab wedotin, natomiast prawdopodobnie zmniejsza ekspozycję na MMAE.

Midazolam
Jednoczesne podawanie leku z midazolamem, będącym substratem CYP3A4, nie zmienia metabolizmu midazolamu; w związku z tym nie oczekuje się, by brentuksymab wedotin zmieniał ekspozycję na leki metabolizowane przy udziale CYP3A4.

Działania niepożądane

Bardzo często: zakażenie, zakażenie górnych dróg oddechowych, neutropenia, obwodowa neuropatia czuciowa lub ruchowa, kaszel, duszność, biegunka, nudności, wymioty, zaparcie, ból brzucha, , wysypka, świąd, ból mięśni, ból stawów, zmęczenie, gorączka, reakcje związane z podaniem wlewu.

Często: półpasiec, zapalenie płuc, zakażenie wirusem opryszczki, zakażenie drożdżakowe jamy ustnej, niedokrwistość, małopłytkowość, hiperglikemia, zawroty głowy, zwiększenie aktywności ALT/AST, łysienie, ból pleców, dreszcze.

Niezbyt często: zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci, bakteriemia gronkowcowa, zakażenie lub nawrót zakażenia wirusem cytomegalii, posocznica, wstrząs septyczny, gorączka neutropeniczna, reakcje anafilaktyczne, zespół rozpadu guza, polineuropatia demielinizacyjna, ostre zapalenie trzustki, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka.

Częstość nieznana: postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. W badaniach stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko brentuksymabowi wedotin, jednak obecność przeciwciał przeciwko brentuksymabowi wedotin nie korelowała z klinicznie istotnym zmniejszeniem stężenia leku w surowicy i nie powodowała zmniejszenia jego skuteczności.

Reakcje związane z wlewem
Chociaż obecność przeciwciał przeciwko lekowi niekoniecznie prognozuje wystąpienie reakcji związanych z wlewem, większą częstość reakcji związanych z podaniem wlewu obserwowano u pacjentów z ciągle utrzymującym się dodatnim wynikiem przeciwciał przeciwko lekowi względem pacjentów z przemijającym wynikiem i bez wyniku dodatniego.

Przedawkowanie
Brak swoistej odtrutki. W przypadku przedawkowania pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją w kierunku działań niepożądanych, w szczególności neutropenii; należy stosować leczenie podtrzymujące.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania leku u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Brentuksymabu wedotin nie należy stosować w okresie ciąży z wyjątkiem, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Jeśli zachodzi potrzeba leczenia kobiety w ciąży, należy wyraźnie poinformować ją o potencjalnym ryzyku dla płodu.

Nie wiadomo czy koniugat lub jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać leczenie koniugatem. Kobiety w wieku rozrodczym oraz mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia, jak również przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. W badaniach nieklinicznych leczenie koniugatem powodowało toksyczne działanie na jądra, co może zmieniać płodność u mężczyzn; dlatego zaleca się, aby mężczyźni zamrozili próbki nasienia przed rozpoczęciem leczenia.

Dawkowanie

Dorośli. I.v. we wlewie trwającym 30 min; lek podawać przez osobny dostęp do żyły. 1,8 mg/kg mc. co 3 tyg.W przypadku wznowienia leczenia u osób z nawrotowym lub opornym na leczenie chłoniakiem ziarniczym oraz osób z układowym chłoniakiem anaplastycznym z dużych komórek, u których wcześniej uzyskano odpowiedź na leczenie brentuksymabem wedotin, alternatywnie można zastosować ostatnią dawkę tolerowaną przez chorego.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub zaburzeniami czynności wątroby początkowo 1,2 mg/kg mc. co 3 tyg.
U pacjentów >100 kg mc., w celu obliczenia dawki należy przyjąć wartość 100 kg mc.

Czas trwania leczenia
Przed podaniem każdej dawki należy monitorować morfologię krwi.
Leczenie należy kontynuować do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności.
Pacjenci z nawrotowym lub opornym na leczenie chłoniakiem ziarniczym oraz osób z układowym chłoniakiem anaplastycznym z dużych komórek, u których nastąpiła stabilizacja choroby lub których stan się poprawił powinni otrzymać co najmniej 8 cykli; maks. 16 cykli leczenia (w ciągu ok. roku).
U osób z chłoniakiem ziarniczym, u których występuje zwiększone ryzyko nawrotu lub progresji choroby po ASCT, leczenie należy rozpocząć po zakończeniu okresu rekonwalescencji po przeszczepieniu, na podstawie oceny stanu klinicznego; pacjenci z tej grupy powinni otrzymać maks. 16 cykli leczenia.
Pacjenci z CD30-dodatnim T-komórkowym chłoniakiem skórnym powinni otrzymać maks. 16 cykli leczenia.

Poniżej: zalecenia dotyczące dawkowania w przypadku neutropenii oraz w przypadku wystąpienia lub nasilenia obwodowej neuropatii czuciowej albo ruchowej – stopniowanie oparto na CTCAE (wersja 3.0). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku wystąpienia neutropenii 1. lub 2. stopnia, jak również obwodowej neuropatii czuciowej lub ruchowej 1. stopnia. W razie wystąpienia neutropenii 3. lub 4. stopnia należy wstrzymać podanie dawki do cofnięcia się objawów toksyczności do ≤2. stopnia lub do wartości wyjściowej, a następnie leczenie wznowić bez modyfikowania dawkowania (pacjenci, u których wystąpiła limfopenia 3. lub 4. stopnia mogą kontynuować leczenie bez jego przerywania). U pacjentów z neutropenią 3. lub 4. stopnia rozważyć leczenie wspomagające czynnikiem wzrostu (G-CSF lub GM-CSF) w kolejnych cyklach. W razie wystąpienia neuropatii obwodowej 2. lub 3. stopnia należy wstrzymać podanie dawki do cofnięcia się objawów toksyczności do ≤1. stopnia lub do wartości początkowej, a następnie leczenie wznowić w zmniejszonej dawce 1,2 mg/kg mc. co 3 tyg. W przypadku wystąpienia neuropatii obwodowej 4. stopnia, leczenie należy przerwać.

Uwagi

Lek powinien być stosowany pod nadzorem onkologa klinicznego z odpowiednim doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych.

Lek wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparaty na rynku polskim zawierające brentuksymab wedotin

Adcetris (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.