Progesteron

Działanie - Progesteron

Mechanizm działania
Syntetycznie otrzymywany naturalny hormon ciałka żółtego. W warunkach fizjologicznych progesteron jest wytwarzany w zluteinizowanych komórkach ziarnistych ciałka żółtego jajnika, w zespólni kosmków łożyska od ok. 14–18 tyg. ciąży, w warstwie pasmowatej i siatkowatej kory nadnerczy oraz w OUN. Ciałko żółte jajnika wytwarza progesteron w 2. fazie cyklu miesiączkowego w ilościach wzrastających od ok. 5 mg/d do 55 mg/d w 20.–22. dniu cyklu i zmniejszających się do 27. dnia cyklu. Wydzielanie progesteronu przez ciałko żółte odbywa się pulsacyjnie.

Działanie farmakodynamiczne
W organizmie kobiety progesteron działa poprzez specyficzne receptory (PR-A i PR-B) znajdujące sie m.in. w macicy, gruczołach sutkowych, OUN i przysadce mózgowej.
Efekty działania progesteronu na narząd rodny to m.in.: proteoliza ściany pęcherzyka Graafa i ułatwianie owulacji; sekrecyjna przemiana endometrium, umożliwiająca implantację zapłodnionej komórki jakowej; hamowanie nadmiernego rozrostu endometrium spowodowanego oddziaływaniem estrogenów; cykliczne zmiany w nabłonku jajowodów, szyjki macicy i pochwy. Progesteron działa synergistycznie z estrogenami na gruczoł sutkowy, pobudzając wzrost zrazików gruczołowych i nabłonka przewodów oraz uczestnicząc w ekspresji receptorów niezbędnych do laktacji. Progesteron jest hormonem niezbędnym do utrzymania ciąży przez cały okres jej trwania: hamuje odpowiedź immunologiczną matki na antygeny płodu, jest substratem do produkcji gliko- i mineralokortyksteroidów płodu, inicjuje poród, znosi samoistną czynność skurczową ciężarnej macicy. Inne metaboliczne efekty oddziaływania progesteronu to: podwyższanie temperatury ciała, stymulacja oddychania, zmniejszanie stężenia aminokwasów w osoczu, zwiększanie stężenia glukagonu i obniżanie działania hipoglikemizującego insuliny, zwiększanie wydalania wapnia i fosforu, działanie przeciwandrogenne, polegające na blokowaniu aktywności receptorów androgenów i 5-alfa reduktazy, przekształcającej testosteron w dihydrotestosteron, działanie diuretyczne poprzez blokowanie działania aldosteronu w cewce dalszej nefronu.

Farmakokinetyka
Progesteron może być podawany p.o., s.l., dopochwowo, s.c. lub i.m.

Po podaniu p.o. krystaliczny progesteron jest szybko metabolizowany, a jego dostępność biologiczna jest mała. Ok. 90% dawki podlega efektowi pierwszego przejścia. Mikronizacja znacznie poprawia wchłanianie leku. t_max wynosi 1–3 h.
Po podaniu s.l. średnie stężenie progesteronu w surowicy jest większe niż po podaniu p.o., ponieważ część podanej dawki wchłania się przez błonę śluzową jamy ustnej, omijając układ wrotny. Pozostała część dawki wchłania się w przewodzie pokarmowym, ulegając następnie efektowi pierwszego przejścia. Po podaniu s.l. progesteronu w dawce 100 mg t_max wynosi 1–4 h, natomiast 200 mg – 2–6 h; t_1/2 – 6–7 h.
Po podaniu dopochwowym progesteron jest transportowany bezpośrednio do błony śluzowej macicy. Po podaniu 100 mg progesteronu w postaci tabl. dopochw. t_max wynosi 6–7 h, a po 200 mg – 2–6 h; t_1/2 ok. 13 h. Stężenia progesteronu w endometrium po podaniu w postaci tabl. dopochw. są większe niż po podaniu i.m. Z endometrium progesteron jest stopniowo uwalniany do krążenia. Żel dopochwowy ma postać systemu o opóźnionym uwalnianiu, oparty jest na połączeniu polimerów karbomeru i polikarbofilu, zapewniających adhezję żelu do błony śluzowej pochwy, dzięki czemu uzyskuje się stałe uwalnianie progesteronu przez 72 h i przedłużenie jego wchłaniania. W porównaniu z progesteronem podawanym i.m., względna dostępność biologiczna żelu dopochw. wynosi ok. 20%; t_max wynosi ok. 7 h.

Wykazano, że stężenia progesteronu w osoczu pomiędzy 12–15 ng/ml, odpowiadające wczesnej fazie lutealnej, są wystarczające do dokonania przemiany sekrecyjnej endometrium i utrzymania ciąży. Po podaniu s.l. 100 mg progesteronu uzyskuje się zwiększenie stężenia hormonu w osoczu średnio do 13,5 ng/ml. Po podaniu 100 mg progesteronu w postaci tabl. dopochw. średnie stężenie progesteronu wynosi 10,9±4,2 ng/ml. Po podaniu leku w postaci kaps. dopochw. stężenia progesteronu w osoczu zawierały się w przedziale 4–12 ng/ml, w zależności od dawki dobowej; w przypadku dawki 600 mg/d największe średnie stężenie wynosiło 11,63 ng/ml. Po podaniu pojedynczej dawki 90 mg progesteronu w postaci żelu dopochw. średnie stężenie hormonu wynosi ok. 11–15 ng/ml; po podaniu wielokrotnym 1 ×/d stan stacjonarny uzyskuje się w ciągu pierwszych 24 h leczenia, ze średnim stężeniem ok. 9 ng/ml. Po 10 dniach stosowania glob. dopochw. 400 mg 2 ×/d średnie c_max wynosi 18,4 ng/ml, a stężenie c_trough 10,5 ng/ml. Do 1 h po podaniu s.c. pojedynczej dawki 25 mg, średnie c_max wynosiło 50,7±16,3 ng/ml, następnie stężenie leku w surowicy zmniejszało się, osiągając po 12 h wartość 6,6±1,6 ng/ml; stan stacjonarny osiągany jest po 2 dniach podawania leku.

W osoczu ok. 96–99% progesteronu występuje w postaci związanej z białkami osocza (albuminami i transkortyną). Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie (m.in. do pregnanedioli i pregnanololi, które są sprzęgane do glukuronianów i siarczanów, a następnie mogą ulegać dalszym przemianom). Metabolity w zależności od postaci leku są usuwane głównie z moczem i/lub żółcią.

Wskazania do stosowania - Progesteron

Stany niedoboru endogennego progesteronu
Stany niedoboru endogennego progesteronu (zaburzenia cyklu miesiączkowego, bolesne miesiączkowanie, cykle bezowulacyjne, zespół napięcia przedmiesiączkowego, czynnościowe krwawienia z macicy), endometrioza, niepłodność związana z niedomogą lutealną, poronienie zagrażające lub nawykowe związane z niedoborem progesteronu, niewydolność fazy lutealnej okresu przedmenopauzalnego, hormonalna terapia zastępcza (stosowany w celu ochrony endometrium u kobiet z zachowaną macicą, otrzymujących HTZ).
Zapobieganie porodom przedwczesnym u kobiet w ciąży pojedynczej, z krótką szyjką macicy (w badaniu USG szyjka macicy w połowie II trymestru ≤25 mm) i/lub ze spontanicznymi porodami przedwczesnymi w wywiadzie.Wspomagająco w leczeniu bezpłodności, np. w zapłodnieniu in vitro i innych technikach wspomaganego rozrodu.

Test progesteronowy w przypadku braku miesiączki.

Przeciwwskazania stosowania - Progesteron

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, niezdiagnozowane krwawienie z dróg rodnych, ciąża pozamaciczna, ciężka niewydolność wątroby, nowotwory wątroby, podejrzenie lub zdiagnozowanie nowotworu narządów płciowych lub piersi, choroby zakrzepowo-zatorowe czynne lub w wywiadzie, krwotok mózgowy, porfiria, żółtaczka cholestatyczna, zespół Rotora, zespół Dubina i Johnsona, poronienie, poronienie zatrzymane, przedwczesne pęknięcie błon płodowych.

Badania lekarskie
Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić wywiad, w tym wywiad rodzinny, badanie ginekologiczne, palpacyjne badanie piersioraz ocenić rozmaz cytoonkologiczny z szyjki macicy. Pacjentki w trakcie leczenia powinny przebywać pod stałą kontrolą lekarską. Należy poinformować pacjentki o konieczności zgłaszania zauważonych zmian w piersiach. Badania, w tym mammografię, należy prowadzić okresowo, zgodnie ze standardową praktyką, uwzględniając indywidualne potrzeby kliniczne pacjentek.

Krwawienia z macicy
W przypadku krwawień z macicy należy przeprowadzić postępowanie diagnostyczne w celu wykluczenia organicznych przyczyn krwawienia.

Przerost endometrium
U kobiet z nieuszkodzonym endometrium na początku leczenia może wystąpić regularne krwawienie z odstawienia, przypominające krwawienie miesięczne. W trakcie leczenia krwawienie to ulega zmniejszeniu lub zanika wraz ze postępem atrofii endometrium. W przypadku braku wystąpienia krwawienia z odstawienia, należy wykluczyć przerost endometrium. Podczas pierwszych kilku miesięcy leczenia mogą występować krwawienia śródcykliczne lub plamienia. Jeśli krwawienie to wystąpi w późniejszym czasie lub będzie utrzymywało się po zakończeniu leczenia, należy ustalić jego przyczynę, a w razie potrzeby przeprowadzić biopsję endometrium, w celu wykluczenia obecności złośliwych zmian rozrostowych.

Choroby wątroby
Pacjentki z chorobami wątroby należy dokładnie monitorować. Leku nie należy stosować w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby. Zachować ostrożność u pacjentek z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.

Cukrzyca
U osób z cukrzycą lub upośledzoną tolerancją glukozy progesteron może zmniejszać tolerancję glukozy; należy zachować ostrożność, podczas stosowania u pacjentek z cukrzycą lub zdiagnozowaną insulinoopornością.

Epizody zakrzepowo-zatorowe
Zachować szczególną ostrożność u pacjentek po przebytych epizodach zakrzepowo-zatorowych. Należy przerwać podawanie leku w przypadku wystąpienia wczesnych objawów choroby zakrzepowej (zakrzepowego zapalenia żył, zaburzeń naczyniowo-mózgowych, zatorowości płucna lub zakrzepicy naczyń siatkówki).

Zaburzenia widzenia
Stosowanie steroidów płciowych może zwiększać ryzyko zmian naczyniowych siatkówki. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentek w wieku >35 lat, palących papierosy oraz u osób z czynnikami ryzyka miażdżycy. Stosowanie powinno zostać zakończone w przypadku krótkotrwałych zdarzeń niedokrwiennych, pojawienia się nagłych silnych bóli głowy lub zaburzeń widzenia związanych z obrzękiem siatkówki lub krwotoku.

Retencja płynów
Progesteron może powodować zatrzymywanie płynów w organizmie. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentek z chorobami, których objawy mogą się nasilać w przypadku retencji płynów (np. padaczka, migrena, astma, zaburzenia czynności serca lub nerek).

Depresja
Stosować ostrożnie u chorych na depresję, gdyż progesteron może nasilić objawy choroby.

Antykoncepcja
Tabletki podjęzykowe nie wykazują skuteczności antykoncepcyjnej. W przypadku przyjmowana progesteronu ze wskazań innych niż związane z prokreacją należy równocześnie stosować środki antykoncepcyjne. Jeśli podczas leczenia u pacjentki nie wystąpi miesiączka, należy wykonać test ciążowy.

Nagłe przerwanie leczenia
Nagłe przerwanie stosowania progesteronu może powodować zwiększony niepokój, zmienność nastroju oraz drgawki.

Substancje pomocnicze
Preparatów zawierających laktozę nie stosować u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Kaps. doustnych oraz kaps. dopochwowych zawierających lecytynę sojową nie stosować w przypadku nadwrażliwości na orzeszki ziemne lub soję.
Żel dopochwowy zawiera kwas sorbinowy, który może powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry). Reakcje te mogą wystąpić również na narządach płciowych partnera pacjentki, w przypadku podjęcia współżycia po dopochwowej aplikacji żelu; w takim przypadku zaleca się stosowanie prezerwatyw.
W przypadku postaci do wstrzykiwań należy zachować ostrożność u pacjentek z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, ponieważ może wystąpić kumulacja cyklodekstryn.

Interakcje - Progesteron

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji progesteronu z innymi lekami.

Inhibitory i induktory cytochromu P-450
W badaniach in vitro wykazano, że leki hamujące aktywność cytochromu P-450 (np. ketokonazol) mogą spowalniać metabolizm progesteronu; kliniczne znaczenie tej obserwacji nie jest znane. Leki indukujące izoenzymy cytochromu P-450 (np. barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenylobutazon, spinolakton, gryzeofulwina, ampicylina, tetracykliny, preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego) mogą nasilać metabolizm progesteronu.

Cyklosporyna
Progesteron może zwiększać stężenie cyklosporyny w surowicy.

Sód, chlorki
Stosowanie dużych dawek progesteronu może powodować przejściowe zwiększenie wydalania z organizmu sodu i chlorków.

Leki przeciwcukrzycowe
Progesteron może powodować zmniejszenie tolerancji glukozy i zwiększać oporność na insulinę lub na inne leki przeciwcukrzycowe.

Leki dopochwowe
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu jednoczesnego stosowania innych leków dopochwowych z tabletkami dopochwowymi lub żelem dopochwowym z progesteronem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

Badania laboratoryjne
Progesteron może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych czynności wątroby.

Działania niepożądane - Progesteron

Tabl. podjęzykowe
Niezbyt często: nudności, senność, ból i zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, uczucie lęku, depresja.
Rzadko: suchość w jamie ustnej, żółtaczka cholestatyczna, nieprawidłowe krwawienia z narządów rodnych, brak miesiączki, plamienia, zaczerwienienie skóry, trądzik, reakcje alergiczne, krwawienia z dziąseł, zaburzenia zakrzepowe. Progesteron może powodować zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała.

Kaps. doustne
Przyjmowanie leku wieczorem przed snem zmniejsza ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych (np. senności, zawrotów głowy) w ciągu dnia. Senność i/lub przemijające zawroty głowy obserwuje się zwłaszcza w przypadku towarzyszącego niedoboru estrogenów; działania te ustępują bez zmniejszenia korzyści z leczenia niezwłocznie po zmniejszeniu dawki progesteronu lub po zwiększeniu dawki estrogenów.
Często: nieregularne miesiączki, brak miesiączki, krwotok maciczny, bóle głowy.
Niezbyt często: mastodynia, senność, przemijające zawroty głowy, wymioty, biegunka, zaparcia, żółtaczka cholestatyczna, świąd, trądzik.
Rzadko: nudności, reakcje anafiktoidalne.
Bardzo rzadko: depresja, ostuda, pokrzywka.
Inne działania niepożądane zgłaszane w związku z terapią estrogenowo-progestagenową stosowaną jako HTZ u kobiet po menopauzie: łagodny lub złośliwy nowotwór estrogenozależny, żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, zawał serca, udar mózgu, zaburzenia pęcherzyka żółciowego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa), demencja.

Tabl. dopochwowe
Często: bóle głowy, wzdęcia, ból brzucha, nudności, skurcze macicy.
Niezbyt często: zawroty głowy, senność, biegunka, zaparcie, pokrzywka, wysypka, zaburzenia sromu i pochwy (np. uczucie dyskomfortu, pieczenie, upławy, suchość, krwawienie z pochwy), grzybica pochwy, zaburzenia sutka (np. ból, obrzęk, tkliwość), świąd, obrzęk.
Częstość nieznana: zmęczenie, wymioty, reakcje nadwrażliwości.

Żel dopochwowy
Często: senność, bóle i/lub skurcze brzucha, tkliwość piersi, krwawienie międzymiesiączkowe, ból głowy, podrażnienie pochwy, łagodne reakcje w miejscu podania; opisywano tworzenie się grudek żelu na skutek jego kumulacji, zwykle o łagodnym nasileniu, objawiające się beżową lub brązowawą wydzieliną grudkową lub czasami mętną, białą wydzieliną z pochwy, niekiedy z towarzyszącym podrażnieniem pochwy, bólem i obrzękiem oraz bardzo rzadko skurczami i krwawieniem z pochwy.
Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, zwykle mające postać wysypki skórnej, np. uogólniona, swędząca wysypka skórna, obrzęk sromu i pochwy, obrzęk piersi i twarzy.

Glob. dopochwowe
Często: senność, uderzenia gorąca, wzdęcia, ból brzucha, zaparcie, ból piersi, zmęczenie.
Niezbyt często: zaburzenia nastroju, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku, krwawienia, biegunka, wymioty, gazy jelitowe, rozstrzeń żołądka, reakcje nadwrażliwości, nocne pocenie się, bóle stawów, częstomocz, nietrzymanie moczu, krwawienie z pochwy, ból miednicy, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie jajników, świąd sromu i pochwy, uczucie zimna, uczucie zmian temperatury ciała, świąd w miejscu podania leku, dyskomfort w miejscu podania, zwiększenie masy ciała.

Kaps. dopochwowe
Z nieznaną częstością: świąd, krwawienie z dróg rodnych, wydzielina z pochwy, uczucie pieczenia. w ciągu 1–3 h po przyjęciu może wystąpić przemijające zmęczenie lub zawroty głowy

Roztwór do wstrzykiwań
Bardzo często: skurcze macicy, krwawienie z pochwy, reakcje w miejscu podania (podrażnienie, ból, świąd i obrzęk).
Często: ból głowy, wzdęcia, ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, nadwrażliwość piersi, ból piersi, upławy z pochwy, świąd sromu i pochwy, uczucie dyskomfortu w obrębie sromu i pochwy, zapalenie sromu i pochwy, zespół hiperstymulacji jajników, krwiak lub stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie.
Niezbyt często: zaburzenia nastroju, zawroty głowy, senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, świąd, wysypka, zaburzenia piersi, uczucie gorąca, złe samopoczucie, ból.
Inne działania niepożądane zgłaszane w związku z terapią gestagenową: depresja, bezsenność, żółtaczka, zaburzenia miesiączkowania, objawy przypominające zespół napięcia przedmiesiączkowego, pokrzywka, trądzik, nadmierne owłosienie, łysienie, zwiększenie masy ciała, reakcje rzekomoanafilaktyczne.

Przedawkowanie
Najczęstsze objawy przedawkowania: senność, zawroty głowy, nudności, depresja. Po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku objawy te na ogół ustępują samoistnie. W niektórych przypadkach może być konieczne zaprzestanie podawania leku i wdrożenie właściwego leczenia objawowego i podtrzymującego.

Ciąża i laktacja - Progesteron

Ciąża
Progesteron można bezpiecznie stosować w I trymestrze ciąży. Nie wykazuje działania maskulinizującego, wirylizującego, kortykosteroidowego i anabolicznego. Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania progesteronu w II i III trymestrze ciąży.

Karmienie piersią
Brak jest wystarczających danych na temat przenikania progesteronu i jego metabolitów do pokarmu kobiecego. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie - Progesteron

Dawkowanie indywidualne w zależności od zapotrzebowania i uzyskanego efektu. Kapsułek doustnych nie przyjmować z posiłkiem.

Zaburzenia cyklu miesiączkowego, bolesne miesiączkowanie i zespół napięcia przedmiesiączkowego. S.l.: 50 mg 3–4 ×/d lub w postaci tabl. dopochwowych: 25–50 mg 2 ×/d przez 10–12 dni w 2. fazie cyklu miesiączkowego; leczenie należy kontynuować przez 3–6 kolejnych cykli. W postaci kaps. p.o. 200–300 mg/d (200 mg wieczorem oraz w razie potrzeby 100 mg rano) zwykle 17.–26. dnia cyklu.

Niewydolność fazy lutealnej okresu przedmenopauzalnego. W postaci tabl. dopochwowych: 25–50 mg 2 ×/d przez 10–12 dni w 2. fazie cyklu miesiączkowego; leczenie prowadzić do wystąpienia menopauzy.

Czynnościowe krwawienia z dróg rodnych. S.l.: 50 mg 3–4 ×/d przez 5–7 dni, a następnie przez kolejne 2–3 mies. w 15.–25. dniu cyklu lub w postaci tabl. dopochwowych: 50 mg 2 ×/d przez 5–7 dni, a następnie 25–50 mg 2 ×/d przez kolejne 2–3 mies. w 15.–25. dnia cyklu..

Endometrioza. W postaci tabl. dopochwowych: 50–100 mg 2 ×/d w leczeniu ciągłym przez 6 mies.

Zapobieganie rozrostom endometrium u kobiet otrzymujących estrogeny. S.l.: 50 mg 3–4 ×/d przez ostatnie 12–14 dni cyklu 28-dniowego lub codziennie bez przerwy. W postaci tabl. dopochwowych: 50–200 mg/d 1 ×/d lub w 2 daw. podz. zwykle przez ostatnie 10–12 dni cyklu lub w 15.–25. dniu cyklu albo w terapii ciągłej codziennie. W postaci kaps. p.o.: 200 mg 1 ×/d wieczorem przez ostatnie 12–14 dni cyklu. Dawka progesteronu powinna być uzależniona od dawki estrogenów, tak aby zapewnić ochronę endometrium przed proliferacyjnym działaniem estrogenów.

Techniki wspomaganego rozrodu. W postaci tabl. s.l.: 100–150 mg 3–4 ×/d lub w postaci tabl. dopochwowych: 150–400 mg 2 ×/d; leczenie kontynuować do 77. dnia po transferze zarodka; zakończenie terapii powinno następować poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. W postaci żelu dopochwowego: 90 mg (zawartość 1 aplikatora) 1 ×/d od dnia transferu zarodka; całkowity czas leczenia, po potwierdzeniu ciąży, wynosi 30 dni. W postaci glob. dopochw.: 400 mg 2 ×/d; całkowity czas leczenia, po potwierdzeniu ciąży, wynosi 38 dni. W postaci kaps. dopochw.: 200 mg 3 ×/d lub 300 mg 2 ×/d; leczenie rozpoczyna się nie później niż 3. dnia po pozyskaniu komórki jajowej i kontynuuje do co najmniej 7. tyg. potwierdzonej ciąży, ale nie dłużej niż do 12. tyg. ciąży. W postaci do wstrzykiwań i.m. (w mięsień czworogłowy uda) lub s.c. (w udo lub dół brzucha); lek stosuje się u kobiet, które nie mogą stosować lub nie tolerują preparatów dopochwowych: 25 mg/d od dnia uwalniania komórek jajowych z jajników, zwykle do 12 tyg. potwierdzonej ciąży; wstrzyknięcia s.c. pacjentka może wykonywać samodzielnie, po przeszkoleniu.

Poronienie zagrażające. S.l.: 100 mg 3–4 ×/d lub w postaci tabl. dopochwowych: 50–150 mg 2 ×/d lub 200–400 mg 2 ×/d. W przypadku poronień nawykowych podawanie progesteronu należy rozpocząć w cyklu, w którym planowane jest zajście w ciążę, lub wcześniej; leczenie należy kontynuować bez przerw do 18.–22. tyg. ciąży. W przypadku poronień zagrażających progesteron stosuje się nieprzerwanie do 22. tyg. ciąży. Kończąc leczenie, należy stopniowo zmniejszać dawkę.

Cykle bezowulacyjne lub indukowane. S.l:. 100 mg 3–4 ×/d lub w postaci tabl. dopochwowych: 50–150 mg 2 ×/d.

Zapobieganie porodom przedwczesnym u kobiet w ciąży pojedynczej, z krótką szyjką macicy (w badaniu USG szyjka macicy w połowie II trymestru ≤25 mm) i/lub ze spontanicznymi porodami przedwczesnymi w wywiadzie. W postaci tabl. dopochw. lub kaps. dopochw.: 200 mg 1 x/d od ok. 20. tyg. ciąży do 34. tyg. ciąży.

Test progesteronowy we wtórnym braku miesiączki. S.l.: 50 mg 3–4 ×/d lub w postaci tabl. dopochwowych: 50 mg 2 ×/d przez 5–7 dni; krwawienie powinno wystąpić w ciągu 7–10 dni od zaprzestania podawania progesteronu.

Uwagi dla Progesteron

Leczenie progesteronem może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwanie maszyn i sprawność psychofizyczną. W przypadku pojawienia się działań niepożądanych, takich jak senność, zaburzenia koncentracji i uwagi, zawroty głowy nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparaty na rynku polskim zawierające progesteron

Zobacz substancje złożone zawierające progesteron

• estradiol + progesteron