Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Torbiel skórzasta oczodołu

prof. dr hab. med. Bronisława Koraszewska-Matuszewska
Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 5
Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice
Torbiel skórzasta oczodołu
Fot. pixabay.com

Co to jest i jakie są przyczyny?

Torbiel skórzasta oczodołu to łagodny guz wrodzony, który pochodzi z niedojrzałych komórek skóry. Jej powstanie wiąże się z nieprawidłowym podziałem warstw komórek zarodka w okresie embriogenezy lub wadliwym różnicowaniem komórek.

Jak często występuje?

Torbiel skórzasta jest najczęstszym guzem łagodnym oczodołu u dzieci.

Jak się objawia?

Zazwyczaj widoczny jest różnych rozmiarów guzek, który uwypukla się unosząc niezmienioną skórę powieki, najczęściej górnej, w okolicy nosowej lub skroniowej. Torbiel skórzasta może zawierać cebulki włosowe, gruczoły łojowe i potowe.

Jak lekarz stawia diagnozę?

Lekarz ogląda guzek i dotyka go, aby ocenić jego wielkość (w milimetrach) i konsystencję. Sprawdza też, czy skóra nad nim jest przesuwalna i czy on sam może się przesuwać w stosunku do podłoża. Następnie ustala, czy jest bolesny, czy niebolesny i dokładnie opisuje jego umiejscowienie. Mierzy szerokość i długość szpar powiekowych, sprawdza, czy powieki się domykają, a także określa osadzenie, ustawienie i ruchomość gałek ocznych. Wykonuje pełne badanie okulistyczne z pomiarem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Po zakropleniu do oczu 0,5–1% tropikamidu w celu porażenia akomodacji oznacza wady refrakcji oraz bada przedni odcinek i dno oka (zob. Badanie wady wzroku [wady refrakcji]Wziernikowanie dna oka [oftalmoskopia]).

W przypadku wątpliwości diagnostycznych przeprowadza się badania dodatkowe: tomografię komputerową (TK) oraz rezonans magnetyczny (MR) (zob. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny w okulistyce).

Jakie są sposoby leczenia?

Cystę dermoidalną wyłuszcza się operacyjnie, u dzieci zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Usunięty materiał trzeba przesłać do badania anatomopatologicznego.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Chirurgiczne usunięcie torbieli jest równoznaczne z całkowitym wyleczeniem.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

Zwykle wystarcza jedna wizyta kontrolna, w czasie której usuwa się pozostały po zabiegu chirurgicznym szew skórny.

UWAGA!

Badanie okulistyczne dziecka jest nieinwazyjne i niebolesne. Odbywa się w pozycji siedzącej i leżącej niemowlęcia lub dziecka, dlatego bezpośrednio przed badaniem nie należy ich karmić, poić i podawać słodyczy, aby uniknąć zachłyśnięcia. Przed badaniami wskazane jest okazanie okuliście książeczki zdrowia dziecka oraz kart informacyjnych z ewentualnego leczenia szpitalnego.
25.09.2015

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?