Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Pojęcie normy w seksuologii


specjalista psychiatra, specjalista seksuolog
Katedra Psychiatrii UJ CM, Centrum Dobrej Terapii

Ustalenie normy w zakresie zachowań seksualnych jest niezwykle trudne i wymaga odniesienia się do wielu jej aspektów.

Większość „nietypowych” zachowań nie stanowi dewiacji ani nie nosi miana zaburzeń, a niespełnianie danej normy (np. statystycznej, kulturowej) nie oznacza patologiczności danego zachowania. Z punktu widzenia seksuologicznego najistotniejsze są: Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, definicja zdrowia seksualnego i deklaracja praw seksualnych Światowej Organizacji Zdrowia, opinie ekspertów i specjalistycznych towarzystw naukowych oraz pojęcie normy partnerskiej.

Nie jest więc zaburzeniem takie zachowanie seksualne, które:

  • nie zostało opisane i umieszczone na liście zaburzeń Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10,
  • nie narusza definicji zdrowia seksualnego oraz deklaracji praw seksualnych,
  • uznawane jest za takie przez gremia ekspertów,
  • nie narusza normy partnerskiej.

Norma partnerska obejmuje:

  • dojrzałość osób wchodzących w interakcję seksualną,
  • obustronną zgodę i akceptację,
  • dążenie do obustronnej rozkoszy,
  • nieszkodzenie partnerom,
  • nieszkodzenie społeczeństwu.

Definicja zdrowia seksualnego według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO)

Zdrowie seksualne polega na zdrowym rozwoju seksualnym, równych i odpowiedzialnych relacjach partnerskich, satysfakcji seksualnej, wolności od chorób, niedomagań, niesprawności seksualnej, przemocy i innych krzywdzących praktyk związanych z seksualnością. Jego celem jest promowanie wartości życia i związków międzyludzkich.

Deklaracja Praw Seksualnych według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO)

  • Prawo do wolności seksualnej.
  • Prawo do seksualnej niezależności, integralności i bezpieczeństwa ciała seksualnego.
  • Prawo do prywatności seksualnej.
  • Prawo do seksualnej równości.
  • Prawo do seksualnej przyjemności.
  • Prawo do emocjonalnego wyrażania seksualności.
  • Prawo do swobodnego nawiązywania związków seksualnych.
  • Prawo do podejmowania wolnych i odpowiedzialnych wyborów co do własnej rozrodczości.
  • Prawo do opierania wiedzy o seksualności na badaniach naukowych.
  • Prawo do wszechstronnej edukacji seksualnej.
  • Prawo do seksualnej opieki zdrowotnej.

Data utworzenia: 11.07.2014
Pojęcie normy w seksuologiiOceń:
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?