Rynoskopia przednia i tylna to badania wykonywane przez laryngologów. Rynoskopia przednia obejmuje wprowadzenie wziernika do jam nosowych (dziurek nosa) i obejrzenia ich. Jest często wykonywana, bezbolesna i łatwa. Natomiast rynoskopia tylna wymaga włożenia lusterka do gardła pacjenta, jest trudna, wymaga współpracy pacjenta i doświadczenia laryngologa. Obecnie jest rzadko wykonywana, ponieważ wyparła ją endoskopia.
Co to jest rynoskopia przednia i tylna?
Rynoskopia przednia i tylna to badania wykonywane w diagnostyce laryngologicznej. Rynoskopia przednia to oglądanie przez lekarza jamy nosowej przez wziernik za pomocą lampy czołowej albo lusterka czołowego i zewnętrznego źródła światła. Rynoskopia tylna natomiast umożliwia obejrzenie okolicy nozdrzy tylnych, tylnych części małżowin nosowych i przegrody, części nosowej gardła razem z migdałkiem gardłowym (tzw. trzecim migdałkiem) oraz ujścia trąbek słuchowych.
Rynoskopię przedną wykonuje się dużo częściej niż tylną.
Rynoskopia przednia
Rynoskopię przednią wykonuje się w diagnostyce różnych problemów ze strony jamy nosa.
Rynoskopia przednia – przeciwwskazania
Nie ma przeciwwskazań bezwzględnych do wykonania rynoskopii przedniej. Badanie należy odroczyć w razie bolesnych zmian w przedsionku nosa utrudniających wprowadzenie wziernika.
Czy do rynoskopii przedniej należy się przygotować?
Rynoskopia przednia nie wymaga specjalnego przygotowania. Bezpośrednio przed badaniem należy oczyścić (wydmuchać) nos.
Jak przebiega rynoskopia przednia?
Lekarz siada naprzeciwko pacjenta, pociąga ku górze kciukiem czubek nosa, a następnie wprowadza wziernik nosowy lub wziernik otoskopu. Następnie za pomocą wziernika ogląda osobno każdy przewód nosowy. Podczas oględzin lekarz rusza delikatnie wziernikiem, starając się obejrzeć możliwie wszystkie piętra jamy nosa.
Podczas rynoskopii przedniej lekarz bada i opisuje:
- obrzęk małżowin nosowych
- zabarwienie błony śluzowej nosa
- wilgotność
- wydzielinę, np. ropna, śluzowa, wodnista (surowicza)
- polipy nosa, strupy, uszkodzenia przegrody nosa.
Kiedy wykonuje się rynoskopię przednią?
Wskazania do rynoskopii przedniej obejmują między innymi:
- niedrożność nosa
- przewlekły lub nawracający katar
- krwawienia z nosa
- urazy nosa
- podejrzenie polipów nosa lub zmian zapalnych.
Czy rynoskopia przednia boli?
Badanie trwa zwykle kilka minut i jest bezbolesne, choć może powodować niewielki dyskomfort.
Rynoskopia tylna – jak wygląda badanie?
Lekarz siada naprzeciwko pacjenta, ma na głowie lampę czołową albo lusterko czołowe i zewnętrzne źródła światła, a następnie ogrzewa (np. zapalniczką) małe lusterko, które wprowadza do gardła przez usta. Przytrzymuje w tym samym czasie język pacjenta szpatułką. Lusterko jest skierowane ku górze i dzięki temu lekarz może obejrzeć:
- tylną ścianę gardła
- okolicę nozdrzy tylnych
- tylne części małżowin nosowych i przegrody
- część nosową gardła z migdałkiem gardłowym
- ujścia trąbek słuchowych.
Badanie jest trudne i wymaga znacznej współpracy pacjenta, ponieważ u części osób może powodować odruch wymiotny. Obecnie rzadko się je wykonuje, ponieważ zastąpiło je badanie endoskopowe.
Kiedy wykonuje się rynoskopię tylną?
Wskazania do rynoskopii tylnej:
- przewlekła niedrożność nosa bez zmian w rynoskopii przedniej
- podejrzenie przerostu migdałka gardłowego
- nawracające infekcje górnych dróg oddechowych
- podejrzenie nowotworów nosogardła.
