Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Jak leczyć mięczaka zakaźnego?

Pytanie nadesłane do redakcji

Jak mogę wyleczyć mięczaka zakaźnego? Łyżeczkowanie niestety nie przyniosło żadnych efektów, wręcz przeciwnie. Stosuję Solphadermol. Na ulotce przeczytałem, że nie można tego płynu stosować na genitaliach, lecz moje dolegliwości właśnie tam się pojawiły. Jestem tak zdesperowany, że nie stosuję się do zaleceń z ulotki i po prostu smaruję miejsca intymne. Smarowanie przynosi efekty, pomaga, ale co z tego jak obok pokazują się nowe wykwity.

Odpowiedziała

dr med. Jolanta Maciejewska
Katedra i Klinika Dermatologii, Chorób Przenoszonych Drogą Płciową i Immunodermatologii
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy

Mięczak zakaźny to częsta choroba skóry i błon śluzowych, wywołana przez wirus MCV – Molluscum contagiosum virus. Wirus ten wywołuje zmiany skórne przede wszystkim u małych dzieci (poniżej 5. rż.) oraz u dorosłych, aktywnych seksualnie osób (15.–30. rż.). Zakaźność wykwitów mięczaka jest znaczna. Wirusy przenoszą się drogą kontaktów bezpośrednich z osobą chorą oraz przez autoinokulację. Możliwa jest również „przypadkowa” droga zakażenia przez przedmioty codziennego użytku, np. na basenie, w saunie czy salonie kosmetycznym. Wykwitem pierwotnym jest gładki, drobny, stopniowo powiększający się guzek. W części środkowej ma widoczne, charakterystyczne pępkowate zagłębienie.

Pomimo że choroba ma łagodny przebieg, to jednak nie powinno się pozostawić jej bez leczenia. Osoby z mięczakiem zakaźnym powinny unikać pływalni, łaźni publicznych, wspólnego używania ręczników do momentu całkowitego ustąpienia zmian skórnych.

Do metod stosownych w leczeniu mięczaka zakaźnego należy zaliczyć:

  • krioterapię z użyciem ciekłego azotu
  • wyłyżeczkowanie zmian – po zabiegu nanosi się nalewkę jodową. Nalewka jodowa wykazuje działanie przeciwwirusowe, należy stosować ją 1–2 razy dziennie przez 1–2 tygodnie po wszystkich zabiegach przeprowadzanych w celu usunięcia wykwitów mięczaka zakaźnego
  • elektrokoagulację
  • terapię fotodynamiczną
  • ablacje laserową – po zastosowaniu tej metody uzyskuje się bardzo dobry efekt terapeutyczny (96–99% całkowitego wyleczenia po jednym zabiegu)
  • wodorotlenek potasu (SolphaDermol) – zaleca się 2 aplikacje leku dziennie do czasu pojawienia się miejscowego stanu zapalnego
  • podofilotoksynę – 0,5% roztwór stosuje się 2 razy dziennie przez 3 dni na zmiany chorobowe. W trakcie terapii mogą wystąpić objawy uboczne w postaci świądu i rumienia.
  • 0,05% i 0,1% tretynoina w kremie, stosowana 2 razy dziennie na zmianę. Ze względu na działania drażniące, czasami w miejscu aplikacji może się pojawić rumień.
  • preparaty zawierające kwas salicylowy lub kwas glikolowy

Proponuję Panu zgłosić się do lekarza dermatologa, który pomoże Panu pozbyć się tych uciążliwych dla Pana zmian.

Piśmiennictwo:

Braun-Falco O., Burgdorf W.H.C., Plewing G., Wolff H.H., Landthaler M.: Dermatologia. Wydanie II polskie po redakcją W. Glińskiego. Czelej Lublin 2011.
Jabłońska S.: Choroby skóry. PZWL, Warszawa 1973.
Szepietowski J., Reich A.: Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008.

19.01.2015
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?