Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Aldosteron – hormon nadnerczowy

lek. Paweł Herman
Aldosteron – hormon nadnerczowy
Fot. pixabay.com

Norma stężenia we krwi: 140–560 pmol/l

Co to jest aldosteron?

Jest to hormon steroidowy (mineralokortykosteroid) wytwarzany przez nadnercza w warstwie kłębkowatej. Bierze udział w regulacji gospodarki wodno-mineralnej, odpowiadając za wydalanie odpowiednich ilości potasu z moczem, wchłanianie zwrotne jonów sodu w nerkach, zapobiegając ich wydaleniu i nadmiernej utracie, co wiązałoby się z odwodnieniem i spadkiem ciśnienia tętniczego krwi. Jest składową układu renina–angiotensyna–aldosteron (układ RAA). Nerka, reagując na obniżenie ciśnienia tętniczego krwi lub stężenia sodu (często świadczącym o odwodnieniu), zaczyna wydzielać reninę – jest to enzym katalizujący reakcję, której produktem jest hormon o nazwie angiotensyna. Dopiero pod wpływem angiotensyny nadnercza wydzielają aldosteron.

Jakie są wskazania do badania?

Występowanie objawów wskazujących na zwiększone stężenie aldosteronu, czyli hiperaldosteronizm:

  • Wynikających ze zbyt dużego stężenia sodu i przewodnienia: ciężkie nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, wielomocz, wzmożone pragnienie
  • Wynikających z obniżonego stężenia potasu: osłabienie, drętwienie i kurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca

Występowanie objawów wskazujących na zmniejszone stężenie aldosteronu, czyli hipoaldosteronizm:

  • Wynikających ze zbyt małego stężenia sodu i odwodnienia: znaczne osłabienie, niskie ciśnienie tętnicze
  • Wynikające ze zwiększonego stężenia potasu: osłabienie, zaburzenia rytmu serca.

Jakie są przeciwwskazania do badania?

Do oznaczenia aldosteronu wystarcza pobranie niewielkiej ilości krwi, dlatego nie ma przeciwwskazań do wykonania tego badania.

Przyczyny zwiększonego stężenia aldosteronu

Hiperaldosteronizm wtórny – do wzrostu stężenia aldosteronu dochodzi z powodu obecności innych schorzeń, takich jak:

  • odwodnienie
  • zwężenie tętnicy nerkowej – gdy tętnica nerkowa ulega zwężeniu, dopływ krwi do nerki jest upośledzony. Nerka odczytuje to jako sygnał o odwodnieniu oraz spadku ciśnienia tętniczego krwi.
  • marskość wątroby – niewydolna wątroba nie jest w stanie produkować wystarczającej ilości albumin – białek osocza odpowiadających za ciśnienie onkotyczne krwi. W takiej sytuacji, woda opuszcza naczynia krwionośne, wędrując do przestrzeni zewnątrzkomórkowej i dochodzi do odwodnienia. Poza tym, wątroba nie jest w stanie w odpowiednim tempie metabolizować aldosteronu, więc dochodzi do dodatkowego zwiększenia jego stężenia.
  • zespół nerczycowy
  • niewydolność serca – w tym przypadku serce nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego przepływu krwi przez nerki, które odbierają to jako sygnał o odwodnieniu
  • guz wydzielający reninę – występuje bardzo rzadko

Hiperaldosteronizm pierwotny (zespół Conna) – jest to rzadki zespół chorobowy spowodowany obecnością gruczolakoraka nadnerczy (najczęściej łagodnego) lub przerostem warstwy kłębkowa tej kory nadnerczy.

Przyczyny zmniejszonego stężenia aldosteronu

  • Dysfunkcja nerek (najczęściej jako powikłanie wieloletniej cukrzycy) – nerki nie wydzielają wówczas reniny w odpowienich ilościach
  • Pierwotna niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona) – może być spowodowana reakcją autoimmunologiczną (najczęściej), gruźlicą lub innymi zakażeniami lub wrodzonym niedoborem enzymów odpowiedzialnych za syntezę hormonów nadnerczowych (wrodzony przerost nadnerczy).
  • Stosowanie leków: inhibitorów konwertazy angiotensy (ACE-I), antagonistów receptora angiotensyny II – (uniemożliwiają angiotensynie II pobudzenie nadnerczy do wydzielania aldosteronu), niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ß-blokerów

Data utworzenia: 09.04.2014
Aldosteron – hormon nadnerczowyOceń:
(3.00/5 z 1 ocen)
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?