Eliquis - tabletki powlekane

Apiksaban jest lekiem przeciwzakrzepowym do podawania doustnego, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa.

Proces krzepnięcia krwi nazywany jest niekiedy kaskadą krzepnięcia, gdyż jest złożony i przebiega wieloma etapami, następującymi jeden po drugim. Po uszkodzeniu naczynia płytki krwi przylepiają do ściany naczynia w okolicy uszkodzenia, a następnie zlepiają między sobą, tworząc pierwotny czop hemostatyczny, który wstępnie hamuje wypływ krwi. Jest on jednak nietrwały i musi ulec wzmocnieniu. W tym celu płytki krwi stymulują lokalną produkcję fibryny (włóknika), który tworzy rozbudowane sieci wzmacniające czop płytkowy. W wyniku tych procesów powstaje skrzep płytkowo-włóknikowy.

Ciekawym zjawiskiem jest mechanizm tworzenia fibryny. Włókna fibryny mają dużą zdolność tworzenia sieci, nie mogą więc znajdować się w naczyniach krwionośnych w gotowej postaci, gdyż zatkałyby te naczynia. Dlatego we krwi znajduje się prekursor fibryny – rozpuszczalne białko zwane fibrynogenem, które w razie potrzeby zostaje przekształcone do fibryny. Przemiana rozpuszczalnego fibrynogenu w nierozpuszczalną fibrynę jest jednym z etapów kaskady krzepnięcia krwi. W procesie tym bierze udział kilkanaście białek, tzw. czynników krzepnięcia. Mogą to być białka znajdujące się w osoczu krwi lub związane z błonami komórkowymi (tzw. czynnik tkankowy). Czynniki krzepnięcia oznaczane są cyframi rzymskimi i tak, na przykład czynnik I to fibrynogen. Niektóre czynniki krzepnięcia (tzw. zespół protrombiny, czyli czynniki II, VII, IX i X) wytwarzane są w wątrobie, a w procesie tym niezbędny jest udział witaminy K.

Czynniki krzepnięcia podlegają procesom hamowania. Apiksaban jest silnym, odwracalnym, bezpośrednim i wysoce wybiórczym inhibitorem aktywnego czynnika krzepnięcia X, czyli czynnika Xa. Nie wymaga antytrombiny III do wywołania działania przeciwzakrzepowego. Apiksaban hamuje wolny oraz związany z zakrzepem czynnik Xa, zmniejsza też aktywność protrombinazy (czyli enzymu przekształcającego protrombinę w trombinę). Nie wywiera bezpośredniego wpływu na agregację płytek krwi, ale pośrednio hamuje agregację płytek wywołaną trombiną. Hamując czynnik Xa, apiksaban zapobiega wytwarzaniu trombiny i powstawaniu zakrzepu.

Po podaniu doustnym apiksaban wchłania się szybko, maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 3–4 godzinach. Metabolizowany w wątrobie, wydalany głównie z kałem. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 12 godzin.

U dorosłych preparat jest wskazany do stosowania:

• w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości ogólnoustrojowej u osób z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka, takim jak: przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (TIA), wiek ≥75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, objawowa niewydolność serca (klasa wg NYHA ≥II);

• w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP (pacjenci z ZP hemodynamicznie niestabilni).

U dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do <18 lat preparat jest wskazany do stosowania:

• w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i zapobieganiu jej nawrotom.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób:

• z istotnym klinicznie czynnym krwawieniem

• z chorobą wątroby występującą z koagulopatią i istotnym klinicznie ryzykiem krwawienia.

• z nieprawidłowościami i stanami, które stanowią znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień:
- czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego
- nowotwór złośliwy z wysokim ryzykiem krwawienia
- przebyty ostatnio uraz mózgu lub rdzenia kręgowego
- przebyty ostatnio zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny
- przebyty ostatnio krwotok wewnątrzczaszkowy
- stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku
- wady rozwojowe układu tętniczo-żylnego
- tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu.

Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie preparatu z innymi lekami o działaniu przeciwzakrzepowym (np. heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi, pochodnymi heparyny, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi), z wyjątkiem zmiany leczenia z tych leków na apiksaban lub z apiksabanu na te leki, oraz podawania heparyny niefrakcjonowanej w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego bądź podczas zabiegu ablacji cewnikowej z powodu migotania przedsionków.

Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Podczas stosowania preparatu należy uważnie obserwować chorego, ze względu ma możliwość wystąpienia krwawienia (szczególnie dotyczy to osób w stanach przebiegających ze zwiększonym ryzykiem krwawienia). W przypadku wystąpienia ciężkiego krwawienia należy skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie stosowania apiksabanu.

W niektórych sytuacjach klinicznych (np. przedawkowanie preparatu, nagły zabieg chirurgiczny), konieczne może być przeprowadzenie kalibrowanego ilościowego testu anty-Xa. Dla dorosłych dostępny jest swoisty lek (andeksanet alfa) odwracający działanie farmakodynamiczne apiksabanu. Nie ustalono jednak jego skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży. W razie konieczności, lekarz rozważy inne metody - przetoczenie świeżo mrożonego osocza, podanie koncentratów kompleksu protrombiny (PCC) lub rekombinowanego czynnika VIIa. Nie ma jednak doświadczenia klinicznego w stosowaniu produktów zawierających 4-czynnikowe PCC w celu zahamowania krwawienia u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych, którzy otrzymywali apiksaban.

Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych jest przeciwwskazane.

Równoległe stosowanie preparatu z lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko krwawienia, należy zachować ostrożność.

Należy zachować ostrożność u chorych, którzy stosują jednocześnie selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy.

Po zabiegach chirurgicznych, u osób przyjmujących apiksaban, nie zaleca się stosowania innych inhibitorów agregacji płytek krwi.

U chorych z migotaniem przedsionków oraz w stanie uzasadniającym stosowanie pojedynczej lub podwójnej terapii przeciwpłytkowej, lekarz przeprowadzi szczegółowy wywiad w celu dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z równoległym stosowaniem leków przeciwpłytkowych z apiksabanem.

Doświadczenie ze stosowaniem leków o działaniu trombolitycznym do leczenia ostrego udaru niedokrwiennego u chorych otrzymujących apiksaban jest bardzo ograniczone, należy zachować ostrożność.

Nie badano bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania preparatu u osób z protezami zastawek serca, z migotaniem przedsionków lub bez migotania przedsionków. Z tego względu stosowanie go w tej grupie chorych nie jest zalecane.

Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z protezami zastawek serca, dlatego nie zaleca się stosowania go w tej grupie chorych.

Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim (takich jak apiksaban) u osób z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym. Chorzy z wynikami pozytywnymi 3 testów (antykoagulant toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2-glikoproteinie I) w przypadku leczenia z zastosowaniem doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, są narażeni na większą liczbę nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas stosowania antagonistów witaminy K.

Stosowanie preparatu należy przerwać co najmniej 48 godzin przed planowym zabiegiem chirurgicznym lub innym zabiegiem inwazyjnym obarczonym umiarkowanym lub wysokim ryzykiem krwawienia (dotyczy to również sytuacji, w których nie można wykluczyć możliwości istotnego klinicznie krwawienia lub w których ryzyko krwawienia byłoby nieakceptowalne), a także co najmniej 24 godziny przed planowym zabiegiem chirurgicznym lub innym zabiegiem inwazyjnym obarczonym niskim ryzykiem krwawienia (dotyczy to również interwencji, w których można oczekiwać, że ewentualne krwawienie będzie minimalne, wystąpi w stosunkowo bezpiecznej lokalizacji bądź będzie łatwe do opanowania). Jeżeli nie ma możliwości odroczenia zabiegu chirurgicznego lub zabiegu inwazyjnego, należy zachować ostrożność i wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko krwawienia. Stosowanie preparatu należy wznowić możliwie jak najszybciej po zabiegu inwazyjnym lub interwencji chirurgicznej, o ile sytuacja kliniczna na to pozwala i o ile uzyskano odpowiednią hemostazę.

U chorych poddawanych ablacji cewnikowej z powodu migotania przedsionków nie ma konieczności przerywania leczenia apiksabanem.

Odstawienie leków przeciwzakrzepowych (w tym apiksabanu) z powodu czynnego krwawienia, planowej operacji chirurgicznej lub zabiegów inwazyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy. Należy unikać opóźnień w leczeniu, a w przypadku konieczności tymczasowego przerwania stosowania preparatu, leczenie należy wznowić możliwie jak najszybciej.

Po zastosowaniu znieczulenia lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego, chorzy otrzymujący leki przeciwzakrzepowe w ramach zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym są narażeni na ryzyko wystąpienia krwiaka podpajęczynówkowego lub nadtwardówkowego, które może prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia. Pooperacyjne zastosowanie stałego cewnika nadtwardówkowego oraz równoległe stosowanie leków wpływających na hemostazę może zwiększać ryzyko wystąpienia tych zdarzeń. Stałe cewniki nadtwardówkowe lub dokanałowe należy usunąć co najmniej 5 godzin przed podaniem pierwszej dawki apiksabanu. Pourazowe lub wielokrotne nakłucie zewnątrzoponowe lub podpajęczynówkowe może także zwiększać opisane ryzyko. Chorzy powinni pozostawać pod kontrolą w celu wykrycia ewentualnych objawów zaburzeń neurologicznych (np. drętwienia lub osłabienia nóg, zaburzeń czynności jelit lub pęcherza moczowego), a w przypadku ich zaobserwowania, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Brak doświadczenia klinicznego związanego ze stosowaniem preparatu u osób z założonym na stałe cewnikiem dokanałowym lub nadtwardówkowym. Jeżeli istnieje taka potrzeba, między podaniem ostatniej dawki leku a usunięciem cewnika powinno upłynąć ok. 20 do 30 godzin, a przed usunięciem cewnika należy pominąć co najmniej jedną dawkę preparatu. Następną dawkę apiksabanu można podać nie wcześniej niż po upływie 5 godzin od usunięcia cewnika. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu preparatu w obecności blokady centralnej.

Brak dostępnych danych dotyczących czasu założenia lub usunięcia cewnika centralnego u dzieci i młodzieży przyjmujących apiksaban. W takich przypadkach lekarz prawdopodobnie zaleci przerwanie stosowania preparatu i rozważy zastosowanie krótko działającego pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego.

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u osób z zatorowością płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni, mogą być leczeni trombolitycznie lub poddani embolektomii, dlatego w tych przypadkach apiksaban nie jest zalecany jako alternatywa dla heparyny niefrakcjonowanej.

Osoby z czynną chorobą nowotworową mogą być narażone na wysokie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i epizodów krwawienia. Lekarz dokładnie oceni stosunek korzyści z zastosowania preparatu do ryzyka z nim związanego u chorych, u których rozważane jest zastosowanie apiksabanu w leczeniu ZŻG lub ZP.

Ze względu na zwiększenie ryzyka wystąpienia krwawienia, należy zachować ostrożność podczas stosowania apiksabanu w leczeniu ZŻG, leczeniu ZP i zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

W zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości ogólnoustrojowej u chorych z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF), u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u chorych ze stężeniem kreatyniny w surowicy ≥1,5 mg/dl w powiązaniu z wiekiem ≥80 lat lub masą ciała ≤60 kg należy stosować mniejszą dawkę apiksabanu – 2,5 mg 2 razy na dobę.

Ze względu na brak danych, nie zaleca się stosowania preparatu u osób z klirensem kreatyniny <15 mL/minutę oraz u chorych dializowanych.

Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, nie należy stosować preparatu w tej grupie chorych.

Z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia krwawienia, należy zachować ostrożność:

• u osób w podeszłym wieku - ryzyko wystąpienia krwotoku wzrasta wraz z wiekiem

• podczas jednoczesnego stosowania preparatu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u osób w podeszłym wieku

• u osób o masie ciała <60 kg.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia; nie zaleca się stosowania go u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, natomiast u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, a także u chorych ze zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych (ponad 2-krotnie przekraczającą górną granicę normy lub stężeniem bilirubiny całkowitej przynajmniej 1,5-krotnie przekraczającym górną granicę normy) należy zachować ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia apiksabanem należy wykonać badania czynności wątroby.

Ze względu na swój mechanizm działania apiksaban może wpływać na wyniki badań krzepnięcia [np. czas protrombinowy (PT), INR i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT)], należy zachować ostrożność.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:

preparat zawiera laktozę; osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować.

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Zapobieganie udarowi mózgu i zatorowości ogólnoustrojowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków z co najmniej jednym z następujących czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, objawowa niewydolność serca (II–IV klasa wg NYHA), wiek ≥75 lat, przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny.
5 mg 2 ×/dobę. U chorych z niezastawkowym migotaniem przedsionków oraz z co najmniej dwoma z następujących czynników: wiek ≥80 lat, masa ciała ≤60 kg, stężenie kreatyniny w surowicy ≥1,5 mg/dl (133 µmol/l) zalecana dawka wynosi 2,5 mg 2 ×/dobę. Leczenie jest długotrwałe.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u dorosłych.
10 mg 2 ×/dobę przez 7 dni, następnie 5 mg 2 ×/dobę. Zgodnie z wytycznymi krótki czas leczenia (co najmniej 3 mies.) powinien być oparty na przemijających czynnikach ryzyka (np. niedawno przebyty zabieg chirurgiczny, uraz, unieruchomienie).

Zapobieganie nawrotowej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u dorosłych.
2,5 mg 2 ×/dobę. Lek stosuje się po zakończeniu 6-miesięcznego leczenia apiksabanem w dawce 5 mg 2 ×/dobę lub innym lekiem przeciwzakrzepowym. Czas trwania leczenia należy ustalić indywidualnie, po dokładnym oszacowaniu korzyści z leczenia w stosunku do ryzyka krwawienia.

Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz zapobieganie jej nawrotom u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do <18 lat.
Leczenie należy rozpoczynać po co najmniej 5 dniach wstępnego, pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego. Dzieci o masie ciała ≥35 kg. 10 mg 2 ×/dobę przez 7 dni, następnie 5 mg 2 ×/dobę. U dzieci o masie ciała <35 kg. należy stosować preparaty w innej postaci, dostosowane do masy ciała. Czas trwania leczenia należy ustalić indywidualnie po dokładnym oszacowaniu stosunku korzyści z leczenia do ryzyka krwawienia.

Preparat można stosować niezależnie od posiłków. W przypadku osób, które nie są w stanie połknąć tabletek w całości, można je rozkruszyć i sporządzić zawiesinę w wodzie, w 5% roztworze glukozy lub w soku jabłkowym albo wymieszać z musem jabłkowym i natychmiast podać; zawiesinę wodną lub w roztworze glukozy można również podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy.

Zmianę leczenia z leków przeciwzakrzepowych podawanych pozajelitowo na apiksaban w postaci doustnej (lub odwrotnie) można przeprowadzić przy kolejnej planowanej dawce. W przypadku zmiany leczenia z antagonisty wit. K należy zaprzestać podawania antagonisty wit. K i rozpocząć leczenie apiksabanem, gdy INR wyniesie <2,0. W przypadku zmiany leczenia na antagonistę wit. K należy stosować oba leki równolegle co najmniej przez 2 dni, następnie, przed zaplanowanym podaniem apiksabanu, zmierzyć INR; równoległe stosowanie apiksabanu i antagonisty wit. K kontynuować do uzyskania wartości INR ≥2,0.

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania czynności wątroby.

Należy zachować ostrożność u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B wg Childa i Pugha) oraz u osób ze zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych ponad 2-krotnie przekraczającą górną granicę normy lub stężeniem bilirubiny całkowitej przynajmniej 1,5-krotnie przekraczającym górną granicę normy. Nie badano stosowania apiksabanu u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby. U chorych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby dostosowania dawki w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej; w przypadku stosowania w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości ogólnoustrojowej u chorych z niezastawkowym migotaniem przedsionków i stężeniem kreatyniny w surowicy ≥1,5 mg/dl (133 µmol/l) w powiązaniu z wiekiem ≥80 lat lub masą ciała ≤60 kg, dawkę zmniejszyć do 2,5 mg 2 ×/dobę; jeśli nie występują inne kryteria wymagające zmniejszenia dawki (wiek, masa ciała) nie jest wymagane jej dostosowanie. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15–29 ml/min) należy zachować ostrożność podczas stosowania w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej; w przypadku stosowania w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości ogólnoustrojowej u chorych z niezastawkowym migotaniem przedsionków dawkę należy zmniejszyć do 2,5 mg 2 ×/d. Nie zaleca się stosowania leku u osób z klirensem kreatyniny <15 ml/min, poddawanych dializie lub z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Można kontynuować leczenie apiksabanem u osób poddawanych ablacji cewnikowej. U chorych z niezastawkowym migotaniem przedsionków wymagających wykonania kardiowersji można rozpocząć lub kontynuować leczenie apiksabanem. Chorym, którzy nie otrzymywali wcześniej leków przeciwzakrzepowych, przed wykonaniem kardiowersji należy podawać 5 mg 2 ×/dobę co najmniej przez 2,5 doby (u chorych wymagających stosowania mniejszej dawki 2,5 mg 2 ×/dobę) w celu zapewnienia odpowiedniej antykoagulacji. Jeśli kardiowersja jest konieczna zanim możliwe będzie podanie 5 dawek apiksabanu, należy zastosować dawkę nasycającą 10 mg a następnie podawać 5 mg 2 ×/dobę (u osób wymagających stosowania mniejszej dawki początkowo 5 mg, następnie 2,5 mg 2 ×/dobę); dawkę nasycającą należy podać co najmniej 2 h przed wykonaniem kardiowersji.

Doświadczenie dotyczące stosowania leku w skojarzeniu z lekami przeciwpłytkowymi u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków i ostrym zespołem wieńcowym i/lub poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej jest ograniczone.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest przeciwwskazane.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę w okresie stosowania preparatu.

Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Nie zaleca się stosowania preparatu równolegle z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450 i glikoproteiny P (azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi o działaniu ogólnoustrojowym, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, oraz inhibitorami proteazy HIV), ponieważ może dojść do znacznego zwiększenia stężenia rywaroksabanu w osoczu i nasilenia jego działania farmakologicznego, co może zwiększać ryzyko krwawienia.

Podczas równoległego stosowania apiksabanu z umiarkowanymi i słabymi inhibitorami zarówno CYP3A4, jak i P-gp (np. amiodaron, klarytromycyna, diltiazem, flukonazol, naproksen, chinidyna, werapamil), nie jest wymagana modyfikacja dawki apiksabanu.

Równoległe stosowanie leków silnie zwiększających aktywność CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, preparaty dziurawca zwyczajnego) może spowodować zmniejszenie stężenia apiksabanu w osoczu , jednak modyfikacja dawkowania nie jest wymagana. Stosując takie połączenie leków w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości systemowej u osób z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz w zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP, należy zachować ostrożność. U osób stosujących jednocześnie silne induktory zarówno CYP3A4, jak i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym apiksaban nie jest zalecany w leczeniu ZŻG i ZP, ponieważ jego skuteczność może być zmniejszona.

Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie preparatu z jakimkolwiek innym lekiem przeciwzakrzepowym, z wyjątkiem specyficznych sytuacji zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, gdy niefrakcjonowana heparyna (UFH) jest podawana w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego albo gdy UFH jest podawana podczas zabiegu ablacji cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków.

Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania apiksabanu z lekami SSRI lub SNRI, NLPZ, kwasem acetylosalicylowym i/lub inhibitorami P2Y12, ze względu na możliwe zwiększenie prawdopodobieństwa wystąpienia krwawienia.

Nie zaleca się równoległego stosowania apiksabanu z innymi inhibitorami agregacji płytek krwi (np. antagonistami receptora GPIIb/IIIa, dipirydamolem, dekstranem lub sulfinpirazonem) albo lekami trombolitycznymi; doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu tych leków jest ograniczone, jest ograniczone, ale zwiększają one potencjalnie ryzyko wystąpienia krwawienia.

Podczas równoległego podawania apiksabanu z:atenololem, famotydyną, digoksyną i naproksenem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.

Apiksaban nie hamuje w istotny sposób izoenzymów: CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ani CYP3A4 cytochromu P-450 i wywiera słaby hamujący wpływ na aktywność CYP2C19. Apiksaban nie indukuje CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5. Nie należy oczekiwać wpływu apiksabanu na klirens metaboliczny podawanych równolegle leków, metabolizowanych przez te enzymy.
Apiksaban nie jest istotnym inhibitorem P-gp.

Podanie węgla aktywowanego zmniejsza ekspozycję na apiksaban, należy zachować ostrożność.

Jak każdy lek, również Eliquis 5 mg może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Zapobieganie udarowi mózgu i zatorowości ogólnoustrojowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka.

Często mogą wystąpić: niedokrwistość, krwawienie w obrębie oka (w tym krwawienie spojówkowe), krwawienie, krwiak, niedociśnienie (w tym niedociśnienie okołozabiegowe), krwawienie z nosa, nudności, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytnicy, krwawienie z dziąseł, zwiększenie aktywności GGTP, krwiomocz, wylew podskórny.

Niezbyt często mogą wystąpić: małopłytkowość, nadwrażliwość, obrzęk alergiczny, reakcja anafilaktyczna, świąd, krwotok wewnątrzmózgowy, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwioplucie, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie z jamy ustnej, obecność świeżej krwi w kale, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, wysypka skórna, łysienie, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, krwawienie w obrębie układu moczowo-płciowego, krwawienie w miejscu podania leku, dodatni wynik badania na krew utajoną w kale, krwawienie pooperacyjne (w tym krwiak pooperacyjny, krwawienie z rany, krwiak w miejscu nakłucia naczynia krwionośnego i krwawienie w miejscu założenia wenflonu), wyciek z rany, krwawienie z miejsca nacięcia tkanek (w tym krwiak w miejscu nacięcia tkanek), krwawienie śródoperacyjne, krwawienie urazowe.

Rzadko mogą wystąpić: krwawienie w obrębie układu oddechowego, krwawienie zaotrzewnowe, krwawienie w obrębie mięśni.

Bardzo rzadko może wystąpić rumień wielopostaciowy.

Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń krwionośnych skóry.

Leczenie ZŻG i ZP oraz zapobieganie nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych pacjentów.

Często mogą wystąpić: niedokrwistość, małopłytkowość, krwawienie, krwiak, krwawienie z nosa, krwawienie z jamy ustnej, nudności, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytnicy, krwawienie z dziąseł, zwiększenie aktywności GGTP i AlAT, krwiomocz, wylew podskórny, wysypka skórna, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, krwawienie w obrębie układu moczowo-płciowego.

Niezbyt często mogą wystąpić: nadwrażliwość, obrzęk alergiczny, reakcja anafilaktyczna, świąd, krwioplucie, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie w obrębie oka (w tym krwawienie spojówkowe), niedociśnienie (w tym niedociśnienie okołozabiegowe), obecność świeżej krwi w kale, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zwiększenie aktywności AspAT zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, łysienie, krwawienie w miejscu podania leku, dodatni wynik badania na krew utajoną w kale, krwawienie pooperacyjne (w tym krwiak pooperacyjny, krwawienie z rany, krwiak w miejscu nakłucia naczynia krwionośnego i krwawienie w miejscu założenia wenflonu), wyciek z rany, krwawienie z miejsca nacięcia tkanek (w tym krwiak w miejscu nacięcia tkanek), krwawienie śródoperacyjne, krwawienie urazowe, krwawienie w obrębie mięśni.

Rzadko mogą wystąpić: krwotok wewnątrzmózgowy, krwawienie w obrębie układu oddechowego.

Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie zaotrzewnowe, rumień wielopostaciowy.

Leczenie ŻChZZ i zapobieganie jej nawrotom u dzieci i młodzieży w wieku od 28 dni do >18 lat

Bardzo często mogą wystąpić: krwawienie z nosa, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, krwawienie w obrębie układu moczowo-płciowego.

Często mogą wystąpić: niedokrwistość, małopłytkowość, nadwrażliwość, obrzęk alergiczny, reakcja anafilaktyczna, świąd, krwawienie, niedociśnienie (w tym niedociśnienie okołozabiegowe), krwiak, nudności, krwawienie z odbytnicy, krwawienie z dziąseł, krwiomocz, wylew podskórny, wysypka skórna, obecność świeżej krwi w kale, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, łysienie, krwawienie pooperacyjne (w tym krwiak pooperacyjny, krwawienie z rany, krwiak w miejscu nakłucia naczynia krwionośnego i krwawienie w miejscu założenia wenflonu), wyciek z rany, krwawienie z miejsca nacięcia tkanek (w tym krwiak w miejscu nacięcia tkanek), krwawienie śródoperacyjne.

Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: krwotok wewnątrzmózgowy, krwawienie w obrębie oka (w tym krwawienie spojówkowe), obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie zaotrzewnowe, rumień wielopostaciowy, krwioplucie, krwawienie w obrębie układu oddechowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie z jamy ustnej, zwiększenie aktywności GGTP, krwawienie w obrębie mięśni, krwawienie w miejscu podania leku, dodatni wynik badania na krew utajoną w kale, krwawienie urazowe.