Lorabex - tabletki

Lorazepam to pochodna benzodiazepiny (BZD) o pośrednim czasie działania. Wiąże się z receptorem benzodiazepinowym (RBZD), co powoduje określoną reakcję w komórce, czyli jest jego agonistą. RBZD są częścią receptorów zwanych receptorami GABA-A, które mają zdolność wiązania wielu substancji m.in. kwasu -aminomasłowego (GABA). Lorazepam, jak inne BZD, działa pośrednio przez nasilenie zdolności wiązania się GABA z receptorem GABA-A. Ze względu na hamujące czynność komórek nerwowych działanie GABA, BZD wykazują pośrednie działanie hamujące w ośrodkowym układzie nerwowym.

Preparat jest wskazany do stosowania:
• w krótkotrwałym, objawowym leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności spowodowanej lękiem, gdy lęk jest poważny, obnezwładniający lub naraża na skrajne cierpienie
• jako premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi lub zabiegami chirurgicznymi.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
• nużliwość mięśni (myasthenia gravis)
• ciężka niewydolność oddechowa (np. przewlekła obturacyjna choroba płuc)
• zespół bezdechu sennego
• ciężka niewydolność wątroby.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Podczas stosowania leków z tej grupy zgłaszano ciężkie reakcje anafilaktyczne, anafilaktoidalne (w tym obrzęk naczynioruchowy obejmujący język, nagłośnię lub krtań). U niektórych chorych występowała duszność, uczucie duszenia się, nudności i wymioty, czasem wymagające leczenia doraźnego. Jeśli obrzęk naczynioruchowy obejmuje język, nagłośnię lub krtań, może dojść do niedrożności dróg oddechowych, która może prowadzić do zgonu. Nie należy stosować benzodiazepiny u osób, u których w przeszłości po podaniu tych leków wystąpił obrzęk naczynioruchowy.

Ze względu na ryzyko wystąpienia depresji oddechowej należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego.

Lorazepam zmniejsza tolerancję na alkohol i inne leki działające depresyjnie na OUN, dlatego należy unikać ich równoległego stosowania (lekarz może zadecydować o zastosowaniu mniejszych dawek).

Lęk lub bezsenność mogą być objawami innych chorób., np. choroby podstawowej o charakterze somatycznym lub psychicznym, dla której istnieje bardziej swoiste leczenie.

Zgłaszano przypadki nadużywania benzodiazepin, szczególnie u osób uzależnionych od narkotyków, nielegalnych substancji i/lub alkoholu; należy zachować ostrożność.

Po wielokrotnym stosowaniu tego preparatu przez kilka tygodni, może dojść do zmniejszenia skuteczności jego działania nasennego (tolerancja).

Stosowanie leków z tej grupy może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko jego wystąpienia rośnie wraz ze wzrostem dawki i wydłużaniem się czasu leczenia, ale występuje również podczas stosowania dawek terapeutycznych. Ryzyko wystąpienia uzależnienia jest większe u chorych uzależnionych w przeszłości od alkoholu, nielegalnych substancji lub narkotyków, lub u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami osobowości. Nie należy stosować preparatu u osób z tych grup ryzyka.

W przypadku rozwinięcia się uzależnienia fizycznego, nagłe przerwanie leczenia może doprowadzić do wystąpienia objawów odstawienia; należy stopniowo zmniejszać dawkę preparatu. Objawy odstawienia (np. bezsenność z odbicia) mogą pojawić się po przerwaniu przyjmowania zalecanych dawek już po tygodniu leczenia.

Po odstawieniu benzodiazepin mogą wystąpić: bóle głowy, bóle mięśni, lęk, napięcie, depresja, bezsenność, niepokój ruchowy, zawroty głowy, nudności, biegunka, utrata apetytu, splątanie, omamy, majaczenie, zaburzenia percepcji, drażliwość, dysforia, drgawki, napady padaczkowe, drżenie, skurcze jelit, bóle mięśni, pobudzenie, kołatanie serca, tachykardia, ataki paniki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, hiperrefleksja, utrata pamięci krótkotrwałej, hipertermia, pocenie się i występowanie efektu z odbicia (kiedy objawy, które były przyczyną zastosowania leku, powracają w nasilonej postaci). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: poczucie nierealności, depersonalizacja, zaburzona tolerancja dźwięków otoczenia, szumy uszne, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, dźwięki i kontakt fizyczny/zmiany percepcyjne, ruchy mimowolne, wymioty, omamy i drgawki. Drgawki mogą występować częściej u chorych z obecnością napadów padaczkowych w wywiadzie lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy, np. leki przeciwdepresyjne.

Podczas równoległego stosowania preparatu z opioidami może wystąpić uspokojenie polekowe, depresja oddechowa, śpiączka, a nawet zgon. Takie połączenie leków powinno się stosować wyłącznie u chorych, u których alternatywne leczenie nie jest możliwe; należy wówczas zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. Należy obserwować chorych pod kątem występowania objawów oddechowej oraz uspokojenia polekowego.

Czas trwania leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy i nie powinien przekraczać 4 tygodni (wliczając w to okres stopniowego odstawiania preparatu).

W przypadku benzodiazepin o krótkim czasie działania, objawy odstawienia mogą pojawić się w przerwie między dawkami, szczególnie podczas stosowania dużych dawek; objawy takie mogą również wystąpić w przypadku zmiany stosowanego leku długodziałającego na benzodiazepinę krótkodziałającą.

Podczas stosowania preparatu może wystąpić przemijająca niepamięć następczą oraz zaburzenia pamięci. Jeśli wskazaniem do stosowania preparatu jest bezsenność wywołana lękiem, należy zapewnić choremu 7-8 godzinny nieprzerwany sen.

Podczas stosowania benzodiazepin sporadycznie zgłaszano reakcje paradoksalne, najczęściej u dzieci i osób starszych. W przypadku ich wstąpienia, należy skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu.

Ten preparat może powodować osłabienie mięśni. U osób z osłabieniem mięśni w wywiadzie lub ataksją rdzeniową albo móżdżkową wymagana jest szczególna ostrożność i może być konieczne zmniejszenie dawki po konsultacji z lekarzem.

Preparat nie jest wskazany w leczeniu podstawowym zaburzeń psychotycznych ani zaburzeń depresyjnych i nie powinien być stosowany w monoterapii chorych z depresją.

Leki z tej grupy mogą mieć działanie odhamowujące i mogą wyzwalać skłonności samobójcze lub powodować nasilenie objawów u chorych z depresją, nie należy u nich stosować dużych dawek preparatu, a także należy zapewnić im odpowiednie leczenie przeciwdepresyjne.

Podczas stosowania benzodiazepin może ujawnić się wcześniej występująca depresja.

Należy zachować ostrożność u osób z ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania, a także u osób w podeszłym wieku, osłabionych oraz z przewlekłą niewydolnością oddechową.

Chorych z zaburzeniami czynności nerek lub łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby powinni pozostawać pod kontrolą lekarza, który dostosuje dawkę preparatu do odpowiedzi chorego na leczenie.

Ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii wątrobowej, stosowanie benzodiazepiny u osób z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.

Podczas leczenia może wystąpić się dyskrazja krwi (nieprawidłowy stan komórek krwi lub ich nadmierna produkcja) i/lub zwiększone stężenie enzymów wątrobowych.

Podczas długotrwałego leczenia należy przeprowadzać regularne badania krwi i czynności wątroby.

Ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia, należy zachować ostrożność u osób, u których spadek ciśnienia krwi może spowodować powikłania sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe, szczególnie u chorych w podeszłym wieku.

Należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku ze względu na ryzyko sedacji i/lub osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego, co może w tej grupie chorych zwiększać ryzyko upadków i z poważnymi następstwami; lekarz prawdopodobnie zaleci stosowanie zmniejszonej dawki preparatu.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
preparat laktozę; osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Lorazepam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Działanie uspokajające leku, występowanie zaburzeń takich jak niepamięć, upośledzenie koncentracji i upośledzenie czynności mięśni mogą mieć szkodliwy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować ostrożność, w trakcie leczenia nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Krótkotrwałe objawowe leczenie zaburzeń lękowych i bezsenności spowodowanej lękiem.
Dorośli. Zwykle 0,5–2,5 mg/dobę w dawkach podzielonych lub jednorazowo przed snem. Preparat należy stosować doraźnie i krótkotrwale. Czas stosowania i dawkowanie lekarz określi indywidualnie. Dawkę leku należy zwiększać stopniowo, zaczynając od dawki wieczornej. Całkowity czas leczenia nie powinien przekraczać 4 tyg., wliczając czas odstawiania leku; nie należy przedłużać leczenia bez ponownej oceny potrzeby kontynuacji; lek odstawiać stopniowo.

Premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi lub chirurgicznymi.
Dorośli. 1–2,5 mg na noc przed zabiegiem i/lub 2–4 mg 1–2 h przed zabiegiem.
Młodzież 13–18 lat. 1–4 mg 1–2 h przed zabiegiem.
Dzieci 6–12 lat. Nie więcej niż 0,5–1 mg lub 0,05 mg/kg masy ciała. 1–2 h przez zabiegiem.

U osób z zaburzeniami czynności nerek lub łagodnymi albo umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z przewlekłą niewydolnością oddechową dawkowanie należy dostosować indywidualnie.
U osób w podeszłym wieku lub osłabionych należy dostosować dawkowanie, zwykle stosuje się 1/2 dawki zalecanej.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym i trzecim trymestrze.

Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu, ze względu na możliwość nasilenia działania uspokajającego i wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Stosowanie preparatu równolegle z innymi lekami działającymi hamująco na czynność ośrodkowego układu nerwowego (np. barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, uspokajające / nasenne, przeciwlękowe, przeciwdepresyjne, opioidowe środki przeciwbólowe, uspokajające leki przeciwhistaminowe, przeciwdrgawkowe i znieczulające) zwiększa działanie hamujące na OUN; należy zachować ostrożność.

W przypadku jednoczesnego stosowania leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny (w tym lorazepam) z opioidami zwiększa się ryzyko wystąpienia uspokojenia polekowego, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu, ze względu na sumowanie się działania na ośrodkowy układ nerwowy. Lekarz prawdopodobnie zaleci mniejszą dawkę i krótszy czas stosowania preparatu. W przypadku takiego połączenia leków może również nastąpić nasilenie euforii i uzależnienia psychicznego.

Substancje, które hamują niektóre enzymy wątrobowe (szczególnie izoenzymy cytochromu P-450) mogą nasilać działanie preparatu. W mniejszym stopniu dotyczy to benzodiazepin, które są metabolizowane wyłącznie na drodze sprzęgania.

Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania:

• loksapiny - zgłaszano przypadki nasilonego stuporu, znacznego zmniejszenia częstości oddechów oraz (u jednego pacjenta) niedociśnienia

• klozapiny - może wystąpić znaczne uspokojenie, nadmierne ślinienie i ataksja

• walproinianu sodu – może nastąpić zwiększenie stężenia w osoczu i zmniejszenie klirensu lorazepamu; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki lorazepamu o połowę

• probenecydu - może wystąpić szybszy początek działania lub przedłużenie czasu działania lorazepamu; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki lorazepamu o połowę

• teofiliny i aminofiliny - może nastąpić zmniejszenie działania uspokajającego lorazepamu

• leków zwiotczających mięśnie – możliwe nasilenie i przedłużenie czasu ich działania; należy zachować ostrożność, szczególnie u osób w podeszłym wieku.

Jak każdy lek, również Lorabex może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Bardzo często mogą wystąpić: uspokojenie, zmęczenie, senność.

Często mogą wystąpić: dezorientacja, depresja, ujawnienie depresji, ataksja (zaburzenie koordynacji ruchowej), zawroty głowy, osłabienie mięśni, zmęczenie.
Niezbyt często mogą wystąpić: zmiany libido, osłabienie orgazmu, nudności, impotencja.

Rzadko mogą wystąpić: zmniejszenie czujności, zaburzenia wydzielania śliny, wysypka.

Bardzo rzadko mogą wystąpić: małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia, reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego SIADH, brak zahamowań, euforia, myśli/próby samobójcze, reakcje paradoksalne, w tym: lęk, pobudzenie, urojenia, ekscytacja, wrogość, agresja, gniew (furia), zaburzenia snu/bezsenność, pobudzenie seksualne, omamy, psychozy, wydłużony czas reakcji, objawy pozapiramidowe, drżenie, dyzartria/ niewyraźna mowa, bóle głowy, drgawki/ napady padaczkowe, amnezja, śpiączka, zaburzenia czujności, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i niewyraźne widzenie), zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, niedociśnienie, nieznaczne obniżenie ciśnienia krwi, depresja oddechowa, bezdech, nasilenie bezdechu sennego, nasilenie obturacyjnej choroby płuc, zaparcia, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje alergiczne skóry, łysienie, hipotermia, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej.