Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Lewofloksacyna

Lewofloksacyna jest syntetycznym lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów III generacji.

Fluorochinolony trzeciej generacji cechują się wysoką aktywnością wobec bakterii Gram-dodatnich, głównie gronkowców i paciorkowców, lecz mają małą aktywność wobec bakterii Gram-ujemnych. Działają na patogeny atypowe silniej niż fluorochinolony drugiej generacji. Mechanizm działania lewofloksacyny polega na wpływaniu na kompleks DNA/gyraza DNA (u większości bakterii Gram -ujemnych) oraz na topoizomerazę IV (u większości bakterii Gram-dodatnich). Gyraza DNA i topoizomeraza IV to enzymy, biorące udział w procesie replikacji DNA bakteryjnego. Ich sprawne działanie umożliwia namnażanie się tych organizmów. Podstawowym mechanizmem oporności na antybiotyk jest mutacja genu kodującego gyrazę, i powstawanie białka o zmniejszonym powinowactwie do antybiotyku. W badaniach in vitro stwierdza się oporność krzyżową między lewofloksacyną i innymi fluorochinolonami (oporność na jeden lek z tej grupy pociąga za sobą oporność na pozostałe). Zwykle nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a antybiotykami z innych grup.

Lewofloksacyna jest wskazana do stosowania w następujących przypadkach: miejscowo w leczeniu powierzchownych bakteryjnych zakażeń oka u osób po 1. roku życia; dożylnie i doustnie - pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia skóry i tkanek miękkich, przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego; doustnie - ostre zapalenie zatok, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, niepowikłane zakażenia układu moczowego.

Lewofloksacyna podana doustnie jest wchłaniana szybko i niemal całkowicie, maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po upływie 1 godziny. Całkowita dostępność biologiczna wynosi ok. 100%. Pokarm wywiera niewielki wpływ na wchłanianie leku. Około 30–40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Lewofloksacyna dobrze przenika do błony śluzowej oskrzeli, wydzieliny nabłonka dróg oddechowych i płynu wewnątrzpęcherzykowego. Stężenie w tkance płucnej znacznie przewyższa stężenie w surowicy. Lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, osiąga natomiast duże stężenie w moczu, dobrze przenika do gruczołu krokowego. Po podaniu miejscowym do worka spojówkowego lek utrzymuje się w obrębie filmu łzowego, przenika przez rogówkę i osiąga duże stężenie w cieczy wodnistej. Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, metabolity stanowią mniej niż 5% dawki wydalanej z moczem. Po podaniu doustnym i dożylnym biologiczny okres półtrwania lewofloksacyny wynosi 6–8 godzin. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (>85% podanej dawki leku).

Lewofloksacyna zarówno po podaniu doustnym jak i dożylnym w bardzo dużych dawkach wykazuje działanie fototoksyczne (chorzy powinni unikać ekspozycji na światło słoneczne i promieniowania UV).

Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wpływa na chrząstki stawowe, preparatu w postaci tabletek nie należy stosować u dzieci i młodzieży przed zakończeniem okresu wzrastania.

Sole żelaza oraz preparaty zobojętniające sok żołądkowy, zawierające magnez lub glin, zmniejszają wchłanianie podawanej jednocześnie lewofloksacyny, a sukralfat zmniejsza jej dostępność biologiczną. Zaleca się, aby leki zawierające te substancje przyjmować co najmniej 2 godziny przed podaniem doustnym lewofloksacyny lub 2 godziny po nim; nie stwierdzono interakcji z węglanem wapnia.

Stosowanie leku w czasie ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

W przypadku stosowania Lewofloksacyna w postaci kropli do oczu, należy zachować 15 min odstępu pomiędzy podaniem do worka spojówkowego innych leków.

Preparaty na rynku polskim zawierające lewofloksacyna

Levalox (tabletki powlekane)
Levalox (roztwór do infuzji)
Levofloxacin Genoptim (tabletki powlekane)
Levofloxacin Genoptim (krople do oczu, roztwór)
Levofloxacin Kabi (roztwór do infuzji)
Levomer (krople do oczu, roztwór)
Levoxa (tabletki powlekane)
Levoxa (roztwór do infuzji)
Oftaquix (krople do oczu, roztwór)
Oftaquix sine (krople do oczu)
Tavanic (roztwór do infuzji)
Xyvelam (tabletki powlekane)


Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.