×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Alektynib (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Alektynib to wysoce selektywny, silny inhibitor kinaz tyrozynowych ALK oraz RET. Hamowanie aktywności kinazy tyrozynowej ALK prowadzi do blokady zstępujących szlaków sygnałowych, w tym szlaku STAT 3 i PI3K/AKT oraz do apoptozy komórek nowotworowych. W warunkach in vitro oraz in vivo wykazano aktywność alektynibu w stosunku do tych form enzymu ALK, które zawierają mutacje, w szczególności mutacje odpowiadające za oporność na kryzotynib. W warunkach in vitro główny metabolit alektynibu (M4) wykazuje podobną siłę działania i aktywność w stosunku do ALK, co alektynib. Alektynib nie jest substratem glikoproteiny P ani białka BCRP, będących nośnikami wypływu w barierze krew-mózg, dzięki czemu może przenikać do OUN.

Farmakokinetyka
Po podaniu p.o. podczas posiłku tmax alektynibu wynosi ok. 4–6 h, a dostępność biologiczna 36,9%. Ekspozycja na lek i jego metabolit M4 jest 3-krotnie większa po podaniu w trakcie bogatotłuszczowego, wysokokalorycznego posiłku, niż w przypadku podania na czczo. Alektynib i jego główny czynny metabolit M4 w dużym stopniu wiążą się z białkami osocza (>99%). Nie są one substratami P-gp, BCRP ani OATP 1B1/B3. Głównym izoenzymem odpowiedzialnym za ich metabolizm jest CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że ani alektynib, ani M4 nie hamują aktywności CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, ani CYP2D6. Alektynib nie hamuje aktywności OATP1B1/OATP1B3, OAT1, OAT3 ani OCT2. Lek wydalany jest przede wszystkim z kałem (ok. 98%, głównie w postaci niezmienionej) oraz w niewielkim stopniu z moczem.

Wskazania

Monoterapia niedrobnokomórkowego raka płuca
Leczenie I rzutu dorosłych pacjentów z zaawansowanym ALK-dodatnim niedrobnokomórkowym rakiem płuca.
Leczenie dorosłych pacjentów z zaawansowanym ALK-dodatnim niedrobnokomórkowym rakiem płuca, leczonych wcześniej kryzotynibem.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Śródmiąższowe zapalenie płuc
Podczas leczenia mogą wystąpić przypadki śródmiąższowej choroby płuc/zapalenia płuc. Należy obserwować pacjentów pod kątem objawów tych chorób oraz wykluczyć ewentualne inne przyczyny ich wystąpienia. Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpią objawy śródmiąższowej choroby płuc/zapalenia płuc i nie należy go wznawiać, jeśli wykluczono inne potencjalne przyczyny tych chorób.

Hepatotoksyczność
W trakcie leczenia obserwowano zwiększenie aktywności ALT i AST przekraczające ponad 5-krotnie górną granicę normy, a także zwiększenie stężenia bilirubiny przekraczające ponad 3-krotnie górną granicę normy. Zaburzenia te występują szczególnie często podczas pierwszych 3 mies. leczenia. W pojedynczych przypadkach może wystąpić polekowe uszkodzenie wątroby. Należy monitorować czynność wątroby, oznaczając aktywność ALT i AST oraz stężenie bilirubiny całkowitej przed rozpoczęciem leczenia, co 2 tyg. w ciągu pierwszych 3 mies. jego trwania, a następnie okresowo. W zależności od stopnia nasilenia działania niepożądanego, leczenie należy wstrzymać, a następnie wznowić w zmniejszonej dawce lub trwale przerwać (szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta).


Ból mięśni, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej

Podczas leczenia może wystąpić ból mięśni i ból mięśniowo-szkieletowy, a także zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. Należy poinformować pacjenta o konieczności zgłaszania niewyjaśnionego bólu, tkliwości lub osłabienia mięśni. Aktywność kinazy kreatynowej należy oznaczać co 2 tyg. w 1. mies. leczenia, a także zgodnie ze wskazaniami klinicznymi u osób zgłaszających objawy. W zależności od stopnia zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej należy przerwać leczenie, a następnie wznowić je stosując taką samą lub zmniejszoną dawkę (szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta).

Bradykardia
Obserwowano występowanie objawowej bradykardii. Częstość akcji serca i ciśnienie krwi należy monitorować w oparciu o wskazania kliniczne. W przypadku wystąpienia bezobjawowej bradykardii nie ma konieczności dostosowania dawki. W przypadku pojawienia się objawów bradykardii należy ocenić możliwy wpływ równolegle stosowanych leków przeciwnadciśnieniowych oraz leków mogących wywoływać bradykardię. Dostosowanie dawki alektynibu – patrz: zarejestrowane materiały producenta.

Perforacja przewodu pokarmowego
Podczas stosowania leku może wystąpić perforacja przewodu pokarmowego, szczególnie u osób z grupy zwiększonego ryzyka (np. z zapaleniem uchyłków w wywiadzie, przerzutami do przewodu pokarmowego, równolegle stosujących leki, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia perforacji przewodu pokarmowego). W przypadku wystąpienia objawów perforacji przewodu pokarmowego, chory powinien skonsultować się z lekarzem; po potwierdzeniu rozpoznania należy rozważyć przerwanie leczenia.

Nadwrażliwość na światło
Podczas leczenia mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na światło. Należy unikać długotrwałej ekspozycji na światło słoneczne w czasie leczenia oraz przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Należy również stosować krem przeciwsłoneczny z filtrem o szerokim spektrum ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym UVA/UVB, a także balsam do ust (SPF ≥50).

Kobiety w wieku rozrodczym
Lek może powodować uszkodzenie płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 3 mies. po jego zakończeniu.

Dodatkowe składniki preparatu
Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie powinny stosować osoby z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub nieprawidłowym wchłanianiem glukozy-galaktozy.

Preparat zawiera 48 mg sodu na dawkę dobową (1200 mg); osoby stosujące dietę ubogosodową powinny to uwzględnić.

Interakcje

Na podstawie danych z badań in vitro ustalono, że głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm alektynibu i jego podstawowego czynnego metabolitu M4 jest izoenzym CYP3A4. CYP3A odpowiada za 40-50% całkowitego metabolizmu wątrobowego. W warunkach in vitro metabolit M4 wykazuje zbliżoną siłę działania i aktywność w odniesieniu do kinazy tyrozynowej ALK.

Induktory enzymu CYP3A
Podczas równoległego stosowania 1 ×/d dawek wielokrotnych 600 mg ryfampicyny (silnego induktora CYP3A) p.o. z pojedynczą dawką 600 mg alektynibu p.o., cmax i AUC alektynibu zmniejszyły się odpowiednio o 51% i 73%, natomiast cmax i AUC metabolitu M4 zwiększyły się odpowiednio 2,20 i 1,79-krotnie. Wpływ na łączną ekspozycję na alektynib i metabolit M4 był niewielki (cmax i AUC zmniejszyły się odpowiednio o 4% i 18%), w związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki podczas równoległego podawania alektynibu z induktorami enzymu CYP3A. Należy monitorować chorych przyjmujących równolegle z alektynibem silne induktory CYP3A (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfabutyna, ryfampicyna i ziele dziurawca).

Inhibitory enzymu CYP3A
Podczas równoległego stosowania 2 ×/d dawek wielokrotnych 400 mg pozakonazolu (silnego inhibitora enzymu CYP3A) p.o., z pojedynczą dawką 300 mg alektynibu p.o, cmax i AUC alektynibu zwiększyły się odpowiednio 1,18 i 1,75-krotnie, natomiast cmax i AUC metabolitu M4 zmniejszyły się odpowiednio o 71% i 25%. Wpływ na łączną ekspozycję na alektynib i metabolit M4 był niewielki (zmniejszenie cmax o 7% i zwiększenie AUC 1,36-razy), w związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki podczas równoległego podawania alektynibu z inhibitorami enzymu CYP3A. Należy monitorować chorych przyjmujących równolegle alektynib i silne inhibitory CYP3A (np. rytonawir, sakwinawir, telitromycynę, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, nefazodon, a także grejpfruty lub gorzkie pomarańcze).

Leki zwiększające pH soku żołądkowego
Wielokrotne podawane dawki 40 mg 1 ×/d esomeprazolu (inhibitora pompy protonowej) nie wywierało klinicznie istotnego wpływu na łączną ekspozycję na alektynib oraz metabolit M4. Nie ma konieczności dostosowywania dawki podczas równoległego stosowania alektynibu i inhibitorów pompy protonowej oraz leków zwiększających pH soku żołądkowego (np. antagoniści receptora H2 lub leki zobojętniające sok żołądkowy).

Hamownie aktywności P-gp
Metabolit M4 jest substratem P-gp. Ponieważ alektynib hamuje aktywność P-gp, nie oczekuje się, aby równoległe podawanie leku z inhibitorami P-gp miało istotny wpływ na ekspozycję na M4.
Alektynib i metabolit M4, jako inhibitory P-gp, mogą potencjalnie zwiększać stężenie podawanych równolegle substratów P-gp w osoczu. Podczas równoległego stosowania alektynibu z substratami P-gp (np. digoksyna, eteksylan, dabigatran, topotekan, syrolimus, ewerolimus, nilotynib, lapatynib) należy monitorować chorych.

Substraty białka BCRP
W warunkach in vitro alektynib i metabolit M4 są inhibitorami nośnika wypływu białka oporności raka piersi (BCRP). W związku z tym mogą one prawdopodobnie zwiększać stężenie w osoczu podawanych równolegle substratów BRCP. Podczas równoległego stosowania alektynibu z substratami BCRP (np. metotreksat, mitoksantron, topotekan, lapatynib) należy monitorować chorych.

Substraty CYP
W warunkach in vitro alektynib oraz metabolit M4 wykazują słabe, zależne od czasu, działanie hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4. Dodatkowo alektynib wykazuje słabą zdolność indukcji aktywności enzymów CYP3A4 i CYP2B6. Wielokrotne podanie dawek 600 mg alektynibu nie miało wpływu na ekspozycję na midazolam podawany w dawce 2 mg (czuły substrat enzymu CYP3A), zatem nie jest konieczna modyfikacja dawkowania w przypadku leczenia skojarzonego. Nie można całkowicie wykluczyć ryzyka indukcji innych enzymów regulowanych przez CYP2B6 i PXR.

Doustne środki antykoncepcyjne
Skuteczność równolegle stosowanych doustnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona.

Doustne środki antykoncepcyjne
Skuteczność równolegle stosowanych doustnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona.

Działania niepożądane

Bardzo często: niedokrwistość, zaparcia, nudności, biegunka, wymioty, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności AST i ALT, wysypka, ból mięśni, zwiększenia aktywności kinazy kreatyninowej we krwi, obrzęk, zwiększenie masy ciała.

Często: zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, bradykardia, zapalenie jamy ustnej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, nadwrażliwość na światło, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, ostre uszkodzenie nerek.

Niezbyt często: śródmiąższowa choroba płuc/zapalenie płuc, polekowe uszkodzenie wątroby.

Przedawkowanie
Brak swoistego antidotum. Należy obserwować chorych i w razie potrzeby zastosować ogólne leczenie podtrzymujące.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży. Na podstawie mechanizmu działania można przewidywać, że lek może powodować uszkodzenie płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność reprodukcyjną. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w czasie trwania leczenia i przez co najmniej 3 mies. po jego zakończeniu.

Nie wiadomo, czy alektynib i jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka niekorzystnego działania na dziecko. Podczas leczenia nie należy karmić piersią.

Dawkowanie

Do wyselekcjonowania chorych z ALK-dodatnim niedrobnokomórkowym rakiem płuca konieczne jest zastosowanie zatwierdzonego testu do oznaczania statusu kinazy ALK. Status ALK-dodatni powinien zostać potwierdzony przed rozpoczęciem leczenia.

P.o., podczas posiłku; kapsułki przyjmować w całości. Monoterapia. 600 mg 2 ×/d. Leczenie należy kontynuować do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności.

Dostosowanie dawkowania w przypadku wystąpienia objawów nietolerancji

Wystąpienie działań niepożądanych może wymagać zmniejszenia dawki, tymczasowego przerwania stosowania lub zakończenia leczenia. Dawkę należy zmniejszać stopniowo, o 150 mg; jeśli pacjent nie jest w stanie tolerować dawki 300 mg 2 ×/d, leczenie należy przerwać. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.

Osoby w podeszłym wieku, zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby
Brak danych dotyczących stosowania u osób po 80 rż. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób po 65. rż., u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg skali Childa i Pugha) początkowo 450 mg 2 ×/d. Wszystkich chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy odpowiednio monitorować.

Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących stosowania leku u dzieci i młodzieży do 18. rż.

Osoby o mc. >130 kg
Alektynib ulega intensywnej dystrybucji do tkanek, a więc u osób z dużą masą ciała można oczekiwać, że ekspozycja na lek może się zmniejszać, choć nie wskazują na to wyniki symulacji farmakokinetycznych. W badaniach klinicznych wzięły udział osoby o mc. 36,9–123 kg. Brak danych dotyczących chorych o mc. >130 kg.

Uwagi

Lek wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia objawowej bradykardii (np. omdleń, zawrotów głowy, niedociśnienia) lub zaburzeń widzenia.

Preparaty na rynku polskim zawierające alektynib

Alecensa (kapsułki twarde)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.