Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Choroby nerwu okoruchowego (III czaszkowego)

dr hab. n. med. Anna Kubatko-Zielińska
Katedra Okulistyki
Pracownia Patofizjologii Widzenia i Neurookulistyki, UJ CM, Kraków
Choroby nerwu okoruchowego (III czaszkowego)

Co to jest i jakie są przyczyny?

Nerw okoruchowy unerwia mięśnie gałkoruchowe: proste (przyśrodkowy, górny i dolny), mięsień skośny dolny oraz mięsień dźwigacz górnej powieki. W nerwie III znajdują się też włókna przywspółczulne, które unerwiają mięśnie wewnątrzgałkowe: zwieracz źrenicy i mięsień rzęskowy.

Najczęstszymi przyczynami uszkodzeń są:

Jak często występuje?

Nie ma dokładnych statystyk dotyczących częstości występowania porażenia nerwu okoruchowego.

Jakie są objawy uszkodzenia?

Uszkodzenia nerwu III mogą się wiązać z porażeniem wszystkich mięśni unerwionych przez ten nerw (tzw. porażenie całkowite), tylko mięśni poruszających gałkę oczną i mięśnia dźwigacza górnej powieki (tzw. porażenie zewnętrzne) lub jedynie mięśni wewnątrzgałkowych (tzw. porażenie wewnętrzne). Uszkodzenie pojedynczych mięśni spotyka się bardzo rzadko. Klinicznymi objawami są:

  • opadanie górnej powieki,
  • zez rozbieżny ze skręceniem gałki ocznej w stronę nosa,
  • ograniczenie przywodzenia oka oraz ruchu w dół i w górę,
  • rozszerzenie i brak reakcji źrenicy,
  • zaburzenie akomodacji (trudności w czytaniu drobnego druku; zob. Układ optyczny oka i zaburzenia akomodacji),
  • podwójne widzenie w całym polu spojrzenia (zob. Podwójne widzenie).

Porażenie spowodowane cukrzycą lub nadciśnieniem tętniczym najczęściej nie łączy się z uszkodzeniem włókien przywspółczulnych nerwu III.

Jakie są sposoby leczenia?

Leczenie powinno być przyczynowe. Jeżeli niedowład się nie cofa po około 6–12 miesiącach od jego wystąpienia, można podjąć leczenie operacyjne mięśni gałkoruchowych. Najczęściej obejmuje ono kilka mięśni zarówno chorego, jak i zdrowego oka, i jest prowadzone etapami. Zabieg ma na celu uzyskanie prawidłowego ustawienia oczu przy patrzeniu na wprost. Operacyjnie można też korygować opadanie górnej powieki.

Co zrobić po zakończeniu leczenia?

Chory wymaga okresowych kontroli okulistycznych.

Jak uniknąć zachorowania?

Należy dążyć do optymalnej kontroli glikemii u chorujących na cukrzycę lub ciśnienia tętniczego u chorujących na nadciśnienie tętnicze. Z uwagi jednak na fakt, że jedną z przyczyn są urazy głowy, należy dążyć do zminimalizowania ich liczby przez odpowiednie zabezpieczenie głowy np. kaskiem ochronnym w czasie pracy czy jazdy na rowerze.

20.02.2014

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?