Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zapalenie nerwu przedsionkowego

dr n. med. Mariola Zagor, otorynolaryngolog
Klinika Otorynolaryngologii, Wydział Lekarsko-Dentystycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
lek. med. Paulina Czarnecka
Kliniczny Oddział Otolaryngologiczny, 4 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką SP ZOZ we Wrocławiu
lek. med. Marlena Janoska-Jaździk
Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny w Warszawie
Zapalenie nerwu przedsionkowego
Fot. pixabay.com

Co to jest zapalenie nerwu przedsionkowego i jakie są jego przyczyny?

Zapalenie nerwu przedsionkowego zwane jest inaczej nagłym jednostronnym wypadnięciem czynności przedsionka, ale w literaturze można znaleźć jeszcze inne nazwy dla tego schorzenia. Choroba powoduje dysfunkcję nerwu przedsionkowego.

Przyczyny zapalenia nerwu przedsionkowego nie są znane. Najbardziej prawdopodobna wydaje się etiologia wirusowa, jednak część autorów wymienia również przyczyny autoimmunologiczne lub naczyniowe. Możliwe jest również nadkładanie się różnych czynników przyczynowych na siebie.

Choroba występuje najczęściej między 35. a 55. rokiem życia. Objawy utrzymują się zwykle 2–3 tygodnie i mają tendencję do samoistnego ustępowania.

Jak się objawia zapalenie nerwu przedsionkowego?

Objawy mogące świadczyć o zapaleniu nerwu przedsionkowego to: napadowe, silne zawroty głowy, nudności i wymioty, zaburzenia równowagi, oczopląs. Dolegliwości narastają w ciągu kliku godzin. Nudności i wymioty utrzymują się około 3 dni, natomiast zawroty głowy około 10 dni. Słuch pozostaje prawidłowy.

Co robić w razie wystąpienia objawów zapalenia nerwu przedsionkowego?

W razie objawów wskazujących na zapalenie newru przedsionkowego należy zgłosić się do lekarza POZ, który skieruje pacjenta do otolaryngologa w celu ustalenia przyczyny zgłaszanych przez chorego dolegliwości.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie zapalenia nerwu przedsionkowego?

Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie danych z wywiadu, badania otolaryngologicznego (brak obiektywnych i subiektywnych objawów uszkodzenia narządu słuchu) oraz wyników testów przedsionkowych. W testach przedsionkowych uzyskuje się wynik świadczący o osłabieniu lub porażeniu jednego z przedsionków.

Jakie są sposoby leczenia zapalenia nerwu przedsionkowego?

Ze względu na niejasną etiologię zapalenia nerwu przedsionkowego leczenie przyczynowe nie istnieje. W celu złagodzenia dolegliwości można stosować leki przeciwhistamionowe, leki przeciwwymiotne, skopolaminę, leki uspokajające.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie zapalenia nerwu przedsionkowego?

W wielu przypadkach zapalenie nerwu przedsionkowego ustępuje samoistnie lub ulega złagodzeniu dzięki tzw. kompensacji ośrodkowej. Zjawisko kompensacji ośrodkowej polega na dostosowaniu się ośrodkowego układu nerwowego do sytuacji, w której otrzymuje on nieprawidłowe informacje z układu przedsionkowego. Szybką reakcją w takich warunkach będzie uruchomienie wyhamowującego działania móżdżku. W procesie kompensacji układ nerwowy uczy się wykorzystywać inne narządy zmysłu (wzrok, czucie głębokie) do korygowania sygnałów docierających z układu przedsionkowego. U pacjentów, u których kompensacja przebiegła prawidłowo, okresowo może dochodzić do zjawiska dekompensacji. U chorego wystąpią objawy jak w zapaleniu nerwu przedsionkowego. Nie jest to jednak nawrót choroby, tylko efekt zmęczenia fizycznego lub psychicznego pacjenta. Dekompensacja może być również spowodowana przyjęciem leków obniżających sprawność ośrodkowego układu nerwowego lub alkoholu.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia zapalenie nerwu przedsionkowego?

W nagłym jednostronnym wypadnięciu czynności przedsionka bardzo ważne są okresowe kontrole u lekarza. Chorzy, u których funkcja przedsionka wróciła do normy powinni być obserwowani przez 2 lata w celu wykluczenia chorób ośrodkowego układu nerwowego. U pozostałych chorych bardzo ważna jest ocena zjawiska kompensacji.

05.01.2018

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.