Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Pasożytnicze choroby przełyku (choroba Chagasa)

W krajach rozwiniętych pasożytnicze zakażenia przełyku należą do rzadkości i występują niemal wyłącznie u chorych na AIDS. W tych przypadkach mogą pojawić się takie pasożyty, jak Pneumocystis carinii, Cryptosporidium parvum, Leishmania donovaniTrichomonas. U pacjentów ze zdrowym układem odpornościowym, głównie w południowej Ameryce, mogą występować zakażenia Trypanosoma cruzi, wywołujące tzw. chorobę Chagasa.

Co to jest choroba Chagasa i jakie są jej przyczyny?

Czynnikiem etiologicznym choroby Chagasa jest Trypanosoma cruzi, pasożyt uszkadzający tkankę mezenchymalną oraz zwoje nerwowe w sercu, przełyku, pęcherzyku żółciowym i jelitach. Źródłem zakażenia są pluskwiaki (zob. zdjęcie), a do zakażenia dochodzi przez uszkodzoną skórę, spojówkę lub błonę śluzową jamy ustnej, a także przez przetoczenie krwi i przez łożysko.

Jak często występuje choroba Chagasa?

Zakażenia Trypanosoma są niezwykle rzadkie; występują endemicznie na terenach południowej Ameryki.

Jak się objawia choroba Chagasa?

Ostra infekcja zwykle przebiega bezobjawowo (u niektórych pacjentów mogą się pojawić: jednostronny obrzęk okolicy oczodołu, naciek w skórze, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, wątroby i śledziony).

Choroba przewlekła polega na uszkodzeniu mięśnia sercowego, objawach niewydolności krążenia i zaburzeniach rytmu. W przewodzie pokarmowym dochodzi do utraty unerwienia trzewnego przełyku i okrężnicy, co prowadzi do powstania tzw. olbrzymiego przełyku i zaburzeń w przełykaniu, wymiotów oraz zaparć.

Zmiany w przełyku pojawiają się po upływie 10–30 lat od zarażenia i powodują trudności w przełykaniu, kaszel, ulewanie pokarmu, ból w klatce piersiowej oraz niekiedy aspirację treści żołądkowej do dróg oddechowych. W przebiegu choroby obserwuje się zwiększone ryzyko rozwoju raka przełyku.

Co robić w przypadku wystąpienia objawów?

Powyższe objawy prędzej czy później prowadzą do konsultacji lekarskiej, jednak ustalenie ostatecznego rozpoznania może być utrudnione.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie?

Objawy choroby często nasuwają podejrzenie achalazji przełyku. Wyniki badań radiologicznych i endoskopowych nierzadko nie pozwalają odróżnić tych dwóch jednostek chorobowych. Badania manometryczne wykazują zmiany podobne do występujących w przebiegu achalazji, jednak ciśnienie dolnego zwieracza przełyku jest istotnie niższe.

Rozpoznanie polega na wykryciu pasożytów w rozmazach krwi obwodowej, hodowli pierwotniaków na specjalnych podłożach i zastosowaniu testów serologicznych.

Jakie są sposoby leczenia?

We wczesnej postaci choroby stosuje się 8–10 mg/kg mc./d nifurtymoksu w 4 dawkach podzielonych. Skuteczne w leczeniu zaawansowanej postaci choroby są azotany, poszerzanie balonem i miotomia połączenia żołądkowo-przełykowego.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Jedynie u około 10–30% zarażonych osób postać ostra choroby przejdzie w postać przewlekłą, która jest nieuleczalna a leczenie przyczynowe jest nieskuteczne. Jeżeli dojdzie do trwałego uszkodzenia narządów pozostaje leczenie objawowe, a rokowanie zależy głównie od stopnia niewydolności krążenia i innych cech zajęcia mięśnia sercowego przez pasożyta.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

Należy unikać podróży w miejsca endemicznego występowania choroby, a zwłaszcza terenów wiejskich. Choroba Chagasa szerzy się w miejscach o niskich standardach higienicznych, może być przenoszona także podczas transfuzji krwi oraz drogą pokarmową. Podróżujący powinni zasięgnąć informacji o zasadach bezpiecznego postępowania na tych terenach w odpowiednich placówkach.

Data utworzenia: 20.01.2012
Pasożytnicze choroby przełyku (choroba Chagasa)Oceń:
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?