Ketilept 100 mg - tabletki powlekane

Lek z grupy neuroleptyków, należący do grupy pochodnych diazepiny, stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej.

Preparat zawiera substancję kwetiapina

Lek dostępny na receptę

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Ketilept 100 mg
tabletki powlekane; 100 mg; 60 tabl.
PROTERAPIA
50,16 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które nie ukończyły 18. roku życia
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
8,95 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością ryczałtową (3,20 zł) do wysokości limitu: we wskazaniach: choroba afektywna dwubiegunowa, schizofrenia

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 kwietnia 2024 r.

Co zawiera i jak działa Ketilept 100 mg - tabletki powlekane?

Substancją czynną preparatu jest kwetiapina. Mechanizm jej działania przeciwpsychotycznego polega na oddziaływaniu z różnymi układami przekaźnikowymi. Największe powinowactwo wykazuje do receptorów serotoninergicznych w mózgu (5-HT2) i dopaminergicznych (D1i D2). Uważa się, że za przeciwpsychotyczne działanie kliniczne i stosunkowo małą częstość pozapiramidowych działań niepożądanych odpowiada bardziej wybiórcze działanie na receptory 5HT2 i średnie na receptory D. Kwetiapina wykazuje też powinowactwo do receptorów histaminowych i 1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów 2-adrenergicznych i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do muskarynowych receptorów cholinergicznych lub receptorów benzodiazepinowych jest nieznaczne. Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test odruchu unikania. Hamuje także działanie agonistów dopaminy. Zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy jest neurochemicznym wskaźnikiem blokady receptorów D2.


Kiedy stosować Ketilept 100 mg - tabletki powlekane?

Preparat jest wskazany do leczenia:
schizofrenii
• choroby dwubiegunowej, w tym:
- leczenia epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej
- leczenia epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
- zapobiegania nawrotom choroby dwubiegunowej (epizodom mieszanym, manii lub depresji) u pacjentów, którzy reagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.

Kiedy nie stosować preparatu Ketilept 100 mg - tabletki powlekane?

Niestety, nawet, jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest również równoległe stosowanie: inhibitorów izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450, takich jak inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ketilept 100 mg - tabletki powlekane?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Ze względu na brak danych, preparatu nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia. Podczas badań klinicznych niektóre działania niepożądane u dzieci i młodzieży występowały częściej niż u dorosłych (zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa oraz omdlenia) lub mogły mieć inne konsekwencje (objawy pozapiramidowe, drażliwość). Obserwowano również zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi oraz zmiany w wynikach badań czynności tarczycy, które nie występowały podczas leczenia osób dorosłych. Nie badano wpływu preparatu na wzrost i dojrzewanie przez czas stosowania dłuższy niż 26 tygodni. Nie wiadomo, jaki wpływ na rozwój poznawczy i behawioralny ma długotrwałe stosowanie. Dane z kontrolowanych placebo badań klinicznych prowadzonych z udziałem dzieci i młodzieży wskazują częstsze występowanie objawów pozapiramidowych (EPS) podczas stosowania kwetiapny, niż w grupie placebo u osób leczonych z powodu schizofrenii, zaburzeń maniakalnych oraz depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.

Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania poprawy stanu zdrowia chorego, co może potrwać kilka lub kilkanaście tygodni. Do tego czasu chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską, a wszelkie, zauważone przez niego lub osoby z jego otoczenia zmiany zachowania powinny być niezwłocznie zgłoszone lekarzowi. Grupą szczególnego ryzyka są osoby do 25. roku życia.

Podczas leczenia rzadko może wystąpić hiperglikemia i/lub rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy, czasem z towarzyszącą kwasicą ketonową lub śpiączką (zgłoszono również kilka przypadków zakończonych zgonem). W nielicznych przypadkach zaobserwowano wcześniejsze zwiększenie masy ciała, co mogło być czynnikiem predysponującym do wystąpienia opisanych zaburzeń. W przypadku zaobserwowania objawów hiperglikemii (takich jak wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, nasilone poczucie głodu i osłabienie), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Podczas leczenia należy regularnie kontrolować masę ciała.

Należy zachować ostrożność u osób:
• z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia tętniczego, gdyż kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne
• z padaczką w wywiadzie
• predysponowanych do wystąpienia zaburzeń metabolicznych w wyniku zmiany masy ciała, stężenia glukozylipidów we krwi (w badaniach klinicznych obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydówcholesterolu LDL oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL)
• z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, równolegle stosujących inne leki wydłużające odstęp QT, w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, z zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi
• z czynnikami ryzyka udaru.
Podczas leczenia może wystąpić kardiomiopatia lub zapalenie mięśnia sercowego; w takim przypadku lekarz zaleci przerwanie stosowania preparatu.
Podczas leczenia mogą wystąpić objawy pozapiramidowe (sztywność mięśni, zubożenie mimiki, spowolnienie ruchowe, niepokój ruchowy, mimowolne skurcze mięśni, ruchy mimowolne).

Podczas stosowania preparatu bardzo rzadko zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona, martwicę toksyczną-rozpływną naskórka oraz wysypkę z eozynofilią z objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Ich objawami mogą być: rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry, gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i eozynofilia. W przypadku ich wystąpienia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie stosowania preparatu oraz alternatywną metodę leczenia.

Należy zachować ostrożność w przypadku leczenia chorych w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.

Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić zaparcia i niedrożność jelit, w niektórych przypadkach prowadzące do zgonu (szczególnie u osób z grupy zwiększonego ryzyka niedrożności jelit, włącznie z chorymi stosującymi jednocześnie inne leki, które zmniejszają motorykę jelit i/lub pacjentami nie zgłaszającymi zaparć). W przypadku wystąpienia zaparć lub objawów niedrożności jelit, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Podczas leczenia może wystąpić akatyzja - subiektywnie nieprzyjemny lub przykry niepokój i potrzeba ruchu, często związane z niemożliwością siedzenia lub stania w miejscu. Wystąpienie tych objawów jest bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach leczenia. W przypadku wystąpienia akatyzji, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Na początku stosowania preparatu chory może odczuwać senność i nadmierne uspokojenie. Jeśli objawy te nie mijają lub nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem. Osoby z depresją w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt przez okres minimum 2 tygodni od wystąpienia się senności lub do czasu uzyskania poprawy.

Leczeniu preparatem może towarzyszyć niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy, które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u osób w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność.

Podczas stosowania preparatu może wystąpić zespół bezdechu sennego. Należy zachować ostrożność u chorych przyjmujących jednocześnie środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i u których w wywiadzie stwierdzono bezdech senny, lub występuje jego ryzyko (osoby z nadwagą lub otyłością oraz mężczyźni).

Jeżeli wystąpią objawy późnych dyskinez (mimowolne ruchy mięśni żwaczy, języka, kończyn górnych i tułowia), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Objawy te mogą się pogłębić lub nawet dopiero pojawić się po zakończeniu leczenia.

Jeśli podczas leczenia wystąpi znaczne, niewyjaśnione podwyższenie temperatury ciała bez innych objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, gdyż może to być objawem groźnego dla zdrowia i życia złośliwego zespołu neuroleptycznego. Inne jego objawy to:
• zwiększenie napięcia mięśniowego
zaburzenia świadomości
• objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania ciśnienia tętniczego krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)
• dodatkowo mogą wystąpić: wzrost aktywności fosfokinazy kreatyninowej i mioglobinuria spowodowana rozpadem mięśni (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek.
Lekarz prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu.

W badaniach klinicznych podczas stosowania preparatu występowała ciężka neutropenia (znaczne zmniejszenie liczby neutrofilów we krwi), najczęściej kilka miesięcy od rozpoczęcia leczenia, niezależnie od stosowanej dawki. Odnotowano również przypadki prowadzące do zgonu. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka są mała liczba białych krwinek przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez leki, która wystąpiła u chorego w przeszłości (znane są jednak przypadki wystąpienia neutropenii u osób bez czynników ryzyka). Jeśli liczba neutrofilów obniży się do wartości <1,0 x 109/l, lekarz zadecyduje o przerwaniu stosowania preparatu. Na wystąpienie neutropenii może wskazywać zakażenie i gorączka, szczególnie przy braku innych przyczyn, które mogłyby je wywołać.

W przypadku zaobserwowania objawów agranulocytozy (gorączka, osłabienie, senność, ból gardła), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Metabolit kwetiapiny wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, co może prowadzić do występowania działań niepożądanych, jeśli preparat jest stosowany w zalecanych dawkach, jednocześnie z innymi lekami o działaniu antycholinergicznym oraz w przypadku przedawkowania. Należy zachować ostrożność u chorych przyjmujących leki o takim działaniu oraz u osób z występującym aktualnie lub w przeszłości zatrzymaniem moczu, z rozrostem gruczołu krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi stanami, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub jaskrą.

Podczas leczenia może nastąpić zwiększenie stężenia triglicerydów i cholesterolu frakcji LDL oraz zmniejszenie stężenia frakcji HDL.

Po nagłym zaprzestaniu podawania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych opisywano ostre objawy odstawienia, w tym bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie. Dlatego zaleca się stopniowe odstawianie preparatu, w porozumieniu z lekarzem, przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni.

Preparat nie jest zatwierdzony do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.

Po zastosowaniu preparatu zgłaszano przypadki dysfagii (utrudnione przechodzenie pokarmu z jamy ustnej przez przełyk do żołądka); należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

W przypadku wystąpienia żółtaczki, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu.

Podczas leczenia odnotowano przypadki zapalenia trzustki. Szczególnie narażone są osoby ze zwiększonym stężeniem trójglicerydow, kamieniami żółciowymi i spożywające alkohol.

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem oraz podczas jego trwania lekarz zidentyfikuje wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i podejmie działania zapobiegawcze.

Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużywania preparatu. Należy zachować ostrożność u osób w przeszłości lub obecnie nadużywających alkoholu lub narkotyków.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
preparat zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Dawkowanie preparatu Ketilept 100 mg - tabletki powlekane

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Leczenie schizofrenii.
Dorośli. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 2 dawkach podzielonych:
50 mg/dobę w 1. dniu, 100 mg/dobę w 2. dniu, 200 mg/dobę w 3. dniu i 300 mg/dobę w 4. dniu. Po 4. Dniu 300–450 mg/dobę. Lekarz może zalecić zmianę dawki w zakresie 150–750 mg/dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta.

Leczenie epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Dorośli. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 2 dawkach podzielonych:
100 mg/dobę w 1. dniu, 200 mg/dobę w 2. dniu, 300 mg/dobę w 3. dniu i 400 mg/dobę w 4. dniu. Po 4. dniu dawkę można zwiększać (na polecenie lekarza) maksymalnie o 200 mg/dobę, do 800 mg/dobę w 6. dniu. Dawka podtrzymująca wynosi 200–800 mg/dobę zależnie od reakcji chorego i tolerancji, zwykle 400–800 mg/dobę.

Leczenie epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Dorośli. Podawać 1 ×/dobę, wieczorem.
50 mg/dobę w 1. dniu, 100 mg/dobę w 2. dniu, 200 mg/dobę w 3. dniu i 300 mg/dobę w 4. dniu. Zalecana dawka wynosi 300 mg/d; zależnie od odpowiedzi pacjenta dawkę można zwiększyć do 600 mg/d. Nie wykazano dodatkowych korzyści związanych ze zwiększeniem dawki do 600 mg/d w porównaniu z grupą przyjmującą 300 mg/d w leczeniu krótkotrwałym.

Zapobieganie nawrotom choroby dwubiegunowej u pacjentów z epizodami maniakalnymi lub depresyjnymi reagującymi na leczenie kwetiapiną.
Dorośli. Zaleca się kontynuowanie stosowania dawek ustalonych indywidualnie podczas wcześniejszego leczenia; zwykle 300–800 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych; należy stosować najmniejsze skuteczne dawki.

Preparat stosuje się doustnie, niezależnie od posiłków.
U osób w podeszłym wieku konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki i podawanie mniejszej dawki dobowej w porównaniu z dawkami stosowanymi u młodszych pacjentów, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta.
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u pacjentów po 65. roku życia z epizodami depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Nie ma potrzeby modyfikowania dawek u chorych z zaburzeniami czynności nerek.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby początkowo 25 mg/dobę, dawkę należy zwiększać (pod kontrolą lekarza) codziennie o 25–50 mg do osiągnięcia dawki terapeutycznej.

Czy można stosować Ketilept 100 mg - tabletki powlekane w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku.
W ciąży preparat może być stosowany jedynie wtedy, kiedy w opinii lekarza korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla płodu. Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie kwetiapiny i inhibitorów izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450.
Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny jednocześnie z sokiem grejpfrutowym.
Należy zachować ostrożność stosując preparat równolegle z następującymi lekami:
• inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkohol
• inne leki o działaniu przeciwcholinergicznym
• karbamazepina, fentyoina, tiorydazyna (może zaistnieć potrzeba zwiększenia dawki kwetiapiny przez lekarza)
• sole litu (u osób z ciężką manią, wykazano częstsze występowanie objawów pozapiramidowych, szczególnie drżenia, senności, przyrostu masy ciała)
• walproinian sodu (większe prawdopodobieństwo wstąpienia leukopenii niż w przypadku monoterapii)
• które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.

Równoległe stosowanie imipraminy, fluoksetyny, rysperydonu, haloperydolu, cymetydyny nie wpływa na farmakokinetykę kwetiapiny.

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z lekami działającymi na układ sercowo-naczyniowy.

Zgłaszano przypadki fałszywie dodatniego wyniku testu immunologicznego na obecność metadonu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych u chorych, którzy stosowali kwetiapinę. Należy zachować ostrożność i wykonać badanie ponownie, inną metodą.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Ketilept 100 mg - tabletki powlekane?

Jak każdy lek, również Ketilept może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Bardzo często mogą wystąpić: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia trójglicerydow w osoczu, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienne.

Często mogą wystąpić: leukopenia, zmniejszona liczba neutrofili, zwiększona liczba eozynofili, hiperprolaktynemia, zmniejszenie stężenia całkowitego T4, zmniejszenie stężenia wolnego T4, zmniejszenie stężenia całkowitego T3, zwiększenie stężenia TSH, zwiększone łaknienie, zwiększone stężenie cukru we krwi do poziomu hiperglikemicznego, dziwne sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze, dyzartria, niewyraźne widzenie, tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, zaparcia, niestrawność, wymioty, zwiększone stężenie AlAT, zwiększone stężenie gamma glutamylotransferazy we krwi, łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, rozdrażnienie, gorączka.

Niezbyt często mogą wystąpić: neutropenia, małopłytkowość, anemia, zmniejszona liczba płytek krwi, nadwrażliwość (włącznie z reakcjami nadwrażliwości dotyczącymi skóry), zmniejszenie stężenia wolnego T3, niedoczynność tarczycy, hiponatremia, cukrzyca, zaostrzenie objawów cukrzycy, napady padaczkowe, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy, omdlenia, wydłużenie odcinka QT, bradykardia, zaburzenia połykania, zwiększone stężenie AspAT, zaburzenia seksualne.

Rzadko mogą wystąpić: agranulocytoza, zespół metaboliczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zapalenie trzustki, niedrożność jelit, żółtaczka, zapalenie wątroby, priapizm (długotrwały, bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego), mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania, złośliwy zespół neuroleptyczny, hipotermia, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi.

Bardzo rzadko mogą wystąpić: reakcje anafilaktyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rabdomioliza (rozpad mięśni), zespół odstawienia.

Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego, udar, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zespół odstawienny u noworodków.

Przeczytaj też artykuły

Depresja

Inne preparaty na rynku polskim zawierające kwetiapina

ApoTiapina (tabletki powlekane) Bonogren (tabletki powlekane) Bonogren SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Etiagen (tabletki powlekane) Kefrenex (tabletki powlekane) Ketilept 25 mg (tabletki powlekane) Ketilept 200 mg (tabletki powlekane) Ketilept 300 mg (tabletki powlekane) Ketilept Retard (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Ketipinor (tabletki powlekane) Ketrel (tabletki powlekane) Kvelux SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Kventiax (tabletki powlekane) Kventiax SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Kwetaplex (tabletki powlekane) Kwetaplex XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) Kwetina (tabletki powlekane) Pinexet 25 mg (tabletki powlekane) Pinexet 100 mg (tabletki powlekane) Pinexet 200 mg (tabletki powlekane) Pinexet 300 mg (tabletki powlekane) Setinin (tabletki powlekane) Symquel XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta