AuroValsart HCT - tabletki powlekane

Lek obniżający ciśnienie tętnicze. Preparat złożony zawierający antagonistę receptora angiotensyny II (walsartan) oraz lek o działaniu moczopędnym (hydrochlorotiazyd).

Preparat zawiera substancję hydrochlorotiazyd + walsartan

Lek dostępny na receptę

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
AuroValsart HCT
tabletki powlekane; 12,5 mg + 160 mg (1 tabl. zawiera: 160 mg walsartanu, 12,5 mg hydrochlorotiazydu); 28 tabl.
Aurovitas Pharma
18,18 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
5,45 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
AuroValsart HCT
tabletki powlekane; 12,5 mg + 80 mg (1 tabl. zawiera: 80 mg walsartanu, 12,5 mg hydrochlorotiazydu); 28 tabl.
Aurovitas Pharma
9,75 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
2,93 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
AuroValsart HCT
tabletki powlekane; 25 mg + 160 mg (1 tabl. zawiera: 160 mg walsartanu, 25 mg hydrochlorotiazydu); 28 tabl.
Aurovitas Pharma
18,18 zł
0,00 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany bezpłatnie: we wszystkich wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją, dla osób uprawnionych, które ukończyły 65. rok życia
5,45 zł info
Cena po refundacji
close
lek wydawany za odpłatnością 30% do wysokości limitu: we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji; dodatkowo: nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2024 r.

Co zawiera i jak działa AuroValsart HCT - tabletki powlekane?

Preparat złożony, zawiera 2 substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd. Walsartan jest lekiem z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (leki z tej grupy nazywane są sartanami lub oznaczane skrótem ARB, z ang. Angiotensin II Receptor Blockers). Wspólny mechanizm działania leków z tej grupy polega na blokowaniu receptorów angiotensyny II, co zapobiega wiązaniu angiotensyny II i hamuje jej działanie. Agiotensyna II odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. Efektem działania angiotensyny II jest skurcz naczyń krwionośnych oraz nasilenie uwalniania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Działanie walsartanu, podobnie jak innych sartanów, skutecznie przeciwdziała efektom działania angiotensyny II i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. W odróżnieniu od leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, sartany nie nasilają efektów zależnych od bradykininy, np. kaszlu. Sartany stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego. U chorych z niewydolnością serca zmniejszają opór naczyniowy, co poprawia warunki hemodynamiczne, zwiększa wydolność wysiłkową i poprawia stan kliniczny. Wywierają ochronny wpływ na nerki zwalniając tempo rozwoju związanych z wysokim ciśnieniem i cukrzycą zaburzeń czynności nerek.

Drugą substancją czynną preparatu jest hydrochlorotiazyd, lek moczopędny o budowie sulfonamidowej z grupy diuretyków tiazydowych. Powoduje zahamowanie zwrotnego transportu jonów sodu w kanalikach nerkowych, co skutkuje nasileniem wydalania sodu z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu, magnezu i chloru, natomiast zmniejsza się wydalanie wapnia. Utrata potasu z moczem jest mniej nasilona w obecności walsartanu. Działanie tiazydów prowadzi także do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego.

Działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu jest silniejsze niż w przypadku zastosowania każdego ze składników w monoterapii. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest wyraźnie zauważalne w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia, a pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się po 4–8 tygodniach stosowania preparatu.

Kiedy stosować AuroValsart HCT - tabletki powlekane?

Preparat jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane za pomocą monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem.

Kiedy nie stosować preparatu AuroValsart HCT - tabletki powlekane?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na sulfonamidy.

Nie stosować, jeżeli występują:

• ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza (zastój żółci)

• ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min)

bezmocz

• oporna na leczenie hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi), hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), hiperkalcemia (zwiększenie stężenie wapnia we krwi)

• objawowa hiperurykemia (objawy będące skutkiem zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi).

Nie stosować preparatu równoległe z aliskirenem u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 60 ml/min/1,73 m2).

Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując AuroValsart HCT - tabletki powlekane?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Ponieważ zawarty w preparacie walsartan może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi), nie zaleca się równoległego stosowania suplementów potasu ani leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi, takich jak np. sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub heparyna. Należy często kontrolować stężenie potasu we krwi.

Ze względu na zawartość tiazydowego leku moczopędnego, preparat może powodować hipokaliemię (zmniejszenie stężenia potasu we krwi). Zaburzenia stężenia potasu we krwi (zarówno hipokaliemia jak i hiperkaliemia) mogą być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci regularną i częstą kontrolę stężenia potasu we krwi.

Zawarty w preparacie hydrochlorotiazyd może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, magnezu i chloru (możliwa zasadowica hipochloremiczna). W okresie stosowania preparatu lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia tych jonów.

Preparat zmniejsza wydalanie wapnia w moczu i może powodować nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemię). Znaczna hiperkalcemia może być skutkiem nierozpoznanej nadczynności przytarczyc. W przypadku znacznej hiperkalcemii, należy wykonać badania oceniające czynność przytarczyc. Przed wykonaniem badań czynnościowych przytarczyc, należy przerwać stosowanie preparatu (tylko po konsultacji z lekarzem i na jego zalecenie).

Jeżeli wystąpią objawy takie jak: suchość w ustach, wzmożone pragnienie, osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, drgawki, dezorientacja, bóle i skurcze mięśni, nużliwość mięśni, niedociśnienie, skąpomocz, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), nudności lub wymioty, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.

Należy zachować ostrożność, szczególnie na początku leczenia, ponieważ rzadko preparat może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u osób odwodnionych, ze zmniejszoną objętością krwi krążącej lub z niedoborem sodu (np. osoby przyjmujące uprzednio duże dawki leków moczopędnych, stosujące dietę o małej zawartości soli, po biegunce lub wymiotach). Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobór sodu i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu.

U chorych z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u chorych z ciężką przewlekłą niewydolnością serca), stosowanie leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron (takich jak np. walsartan) może wiązać się z ryzykiem wystąpienia skąpomoczu, zwiększenia stężenia mocznikakreatyniny we krwi oraz rzadko ostrej niewydolności nerek i zgonu. Nie należy stosować preparatu w tej grupie chorych.

Nie należy stosować preparatu w leczeniu nadciśnienia tętniczego u chorych z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki.

Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje pierwotny hiperaldosteronizm, ponieważ działanie preparatu w tej grupie chorych nie jest skuteczne.

Należy zachować ostrożność w przypadku upośledzenia odpływu krwi z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej [dwudzielnej], kardiomiopatia przerostowa).

U osób z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki o ile klirens kreatyniny jest większy niż 30 ml/min. Lekarz zaleci okresową kontrolę stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego we krwi. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min, stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.

Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u chorych po niedawnym przeszczepie nerki.

U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci należy zachować ostrożność. Tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie u chorych z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby, ponieważ nawet niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej mogą powodować wystąpienie śpiączki wątrobowej. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości żółciowej wątroby lub cholestazy (zastój żółci).

Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego (możliwy obrzęk ust, języka, gardła i krtani, który może utrudniać oddychanie i stanowić zagrożenie życia). Osoby, u których kiedykolwiek wystąpił obrzęk naczynioruchowy, powinny pozostawać pod ścisłą opieką lekarską. Jeżeli wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu, skonsultować się z lekarzem i nie stosować w przyszłości walsartanu z hydrochlorotiazydem.

Hydrochlorotiazyd zawarty w preparacie może powodować wystąpienie tocznia rumieniowatego układowego lub nasilać jego objawy.

Hydrochlorotiazyd zmniejsza tolerancję glukozy. Chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność i monitorować stężenie glukozy. Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne, aby lekarz dostosował ich dawkowanie.

Hydrochlorotiazyd może powodować zwiększenie stężenia lipidów (cholesterolu i trójglicerydów) oraz kwasu moczowego we krwi.

W okresie stosowania tiazydów może wystąpić reakcja nadwrażliwości skóry na światło (wysypka, gorączka, zapalenie naczyń). W przypadku jej wystąpienia, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu. Jeżeli w przyszłości konieczne będzie wznowienie terapii, należy chronić skórę przed promieniowaniem słonecznym i UV.

Należy zachować ostrożność u osób, u których wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości na inne leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny. Hydrochlorotiazyd może powodować wystąpienie objawów nadwrażliwości, zwłaszcza u osób z alergią lub astmą oskrzelową.

W okresie stosowania preparatu może wystąpić wysięk naczyniówkowy z ubytkiem pola widzenia, przemijająca krótkowzroczność i ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Objawy obejmują nagłe pogorszenie ostrości wzroku i ból oka. Mogą wystąpić już w ciągu kilku godzin od rozpoczęcia stosowania leku lub w późniejszym czasie. Konieczne może być leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne. Czynniki ryzyka rozwoju ostrej jaskry mogą obejmować alergię na sulfonamidy lub penicylinę. Nieleczona jaskra może prowadzić do trwałej utraty wzroku.

Nie zaleca się stosowania preparatu w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na układ renina–angiotensyna–aldosteron (np. lekami z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny lub aliskirenem) ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego, omdlenia, udaru, zwiększenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia) oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Jeżeli takie leczenie skojarzone (podwójna blokada układu RAA) jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe chorego powinny być monitorowane. U chorych z nefropatią cukrzycową nie należy stosować równolegle inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II. Stosowanie preparatu równoległe z aliskirenem jest przeciwwskazane u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 60 ml/min/1,73 m2).

Hydrochlorotiazyd może mieć działanie fotouczulające; wraz ze wzrostem dawki hydrochlorotiazydu rośnie ryzyko nieczerniakowego raka skóry (raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego). Należy regularnie kontrolować stan skóry i niezwłocznie konsultować z lekarzem wszelkie podejrzane zmiany skórne. W przypadku podejrzanych zmian skórnych zalecana jest biopsja i badanie histologiczne. Należy ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i promienie UV oraz stosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną. Jeżeli kiedykolwiek wcześniej wystąpił już nieczerniakowy rak skóry, przed zastosowaniem preparatu należy skonsultować się z lekarzem.

Hydrochlorotiazyd bardzo rzadko może powodować zespół ostrej niewydolności oddechowej (ang. ARDS). Obrzęk płuc może rozwinąć się w ciągu kilku minut lub kilku godzin po przyjęciu preparatu. Początkowo objawy obejmują: duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i niedociśnienie tętnicze. W przypadku podejrzenia ARDS, należy przerwać stosowanie hydrochlorotiazydu i wdrożyć odpowiednie leczenie. W przypadku potwierdzenia ARDS, nie należy w przyszłości ponownie stosować hydrochlorotiazydu.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Należy pamiętać, że preparat może u niektórych osób powodować zawroty głowy, senność, zmęczenie lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.

Dawkowanie preparatu AuroValsart HCT - tabletki powlekane

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli:

1 tabletka 1 raz na dobę.

Lekarz indywidualnie dostosuje dawki każdej z substancji czynnych preparatu.

W razie potrzeby, lekarz stopniowo zwiększy dawkę każdego ze składników; dawka maksymalna wynosi 320 mg + 25 mg.

Podczas dostosowania dawki należy wziąć pod uwagę, że działanie przeciwnadciśnieniowe jest zauważalne w ciągu 2 tygodni, a pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 4 tygodni (u niektórych osób w ciągu 8 tygodni).

Szczególne grupy chorych:

U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny większy niż 30 ml/min). U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.

U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci należy zachować ostrożność i nie stosować dawek większych niż 80 mg walsartanu na dobę. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości żółciowej wątroby lub cholestazy (zastój żółci).

Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Sposób przyjmowania leku:

Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wodą.

Czy można stosować AuroValsart HCT - tabletki powlekane w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Jeżeli kobieta planuje ciążę, powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu, wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu i konsultacja z lekarzem, który zaleci stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Stosowanie preparatu równoległe z aliskirenem jest przeciwwskazane u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 60 ml/min/1,73 m2).

Nie zaleca się stosowania preparatu w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na układ renina–angiotensyna–aldosteron (RAA), takimi jak np. inhibitory konwertazy angiotensyny czy aliskiren. Podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak np.: niedociśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia) oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.

Preparat może powodować zwiększenie stężenia oraz nasilać toksyczne działanie litu. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy zachować ostrożność i ściśle kontrolować stężenie litu we krwi.

Preparat może nasilać działanie stosowanych równolegle innych leków przeciwnadciśnieniowych i leków mogących obniżać ciśnienie tętnicze (np. guanetydyny, metylodopy, azotanów i innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, beta-blokerów, antagonistów wapnia, inhibitorów wychwytu zwrotnego dopaminy, barbituranów, opiodów). Może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienie ortostatyczne; należy zachować ostrożność. Także spożywanie alkoholu może przyczyniać się do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego.

Preparat może osłabić reakcję naczyń krwionośnych na działanie amin presyjnych (np. adrenalina, noradrenalina).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, indometacyna, selektywne inhibitory COX-2) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i regularnie kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku.

Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i leków wpływających na zwiększenie stężenia potasu we krwi, takich jak np. leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zawierające potas zamienniki soli kuchennej. Jeżeli konieczne jest ich stosowanie, należy kontrolować stężenie potasu we krwi.

Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowana jest ryfampicyna, cyklosporyna lub rytonawir, ze względu na możliwość zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na walsartan i nasilenia jego działania; zalecana jest kontrola stanu chorego na początku i po zakończeniu leczenia skojarzonego.

Równoległe stosowanie preparatu z lekami zwiększającymi wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidami, tetrakozaktydem, amfoterycyną, karbenoksolonem, ACTH, penicyliną G, kwasem salicylowym i jego pochodnymi lub lekami przeczyszczającymi może zwiększać ryzyko hipokaliemii (zmniejszenia stężenia potasu we krwi) i nasilać ją. Należy monitorować stężenie potasu we krwi.

W związku z ryzykiem hipokaliemii, należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany równolegle z lekami, które mogą spowodować poważne zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes,w szczególności z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (jak np. chinidyna, dizopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid) oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi. Zalecana jest regularna kontrola stężenia potasu we krwi oraz badania EKG.

Podczas długotrwałego stosowania leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych należy zachować ostrożność, ponieważ leki te mogą nasilać związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu zmniejszenie stężenia sodu (hiponatremię). Należy kontrolować stężenie sodu we krwi.

Preparat może powodować hipokaliemię lub hipomagnezemię, która nasila toksyczność glikozydów nasercowych. U chorych stosujących glikozydy nasercowe należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG.

Tiazydowe leki moczopędne mogą powodować zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Równoległe stosowanie suplementów wapnia lub witaminy D może dodatkowo nasilać hiperkalcemię; należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.

Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.

Równoległe stosowanie z metforminą powoduje ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej związanej z ewentualną niewydolnością nerek.

Stosowanie hydrochlorotiazydu z beta-blokerami lub diazoksydem może zwiększać ryzyko hiperglikemii.

Ponieważ preparat może zwiększać stężenie kwasu moczowego we krwi, konieczne może być dostosowanie dawek leków stosowanych w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon, allopurynol). Możliwe też zwiększenie częstości występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą nasilać działanie leków moczopędnych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit. Natomiast leki prokinetyczne, np. cisapryd, mogą zmniejszać dostępność biologiczną i działanie tiazydów.

Preparat może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.

Żywice wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol) mogą zmniejszać wchłanianie tiazydów z przewodu pokarmowego; hydrochlorotiazyd należy przyjmować co najmniej 4 godziny przed lub 4–6 godzin po przyjęciu żywicy.

Preparat może nasilać toksyczne działanie na szpik kostny leków cytotoksycznych, takich jak cyklofosfamid i metotreksat.

Preparat może nasilać i wydłużać czas działania niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe (pochodne kurary np. tubokuraryna, pankuronium). Należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu hydrochlorotiazydu.

Równoległe stosowanie z cyklosporyną może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i zwiększać ryzyko napadu dny moczanowej.

Bardzo rzadko preparat stosowany w skojarzeniu z metylodopą może przyczynić się do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej.

Środki kontrastujące zawierające jod u chorych odwodnionych zwiększają ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Należy zadbać o odpowiednie nawodnienie przed zastosowaniem tych środków, ponieważ leki moczopędne mogą sprzyjać odwodnieniu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu AuroValsart HCT - tabletki powlekane?

Jak każdy lek, również AuroValsart HCT, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Niezbyt często: odwodnienie, parestezje (zaburzenia czuciowe, uczucie kłucia, mrowienia i drętwienia), nieostre widzenie, szum w uszach, niedociśnienie tętnicze, kaszel, bóle mięśni, zmęczenie.

Bardzo rzadko: zawroty głowy, biegunka, bóle stawów.

Z nieznaną częstością: omdlenia, obrzęk płuc, zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kwasu moczowego, mocznika, kreatyniny, bilirubiny, a także hipokaliemia, hiponatremia oraz neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych).

Nie można także wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych zgłaszanych wcześniej dla każdego ze składników preparatu stosowanych niezależnie.

Możliwe działania niepożądane związane ze stosowaniem walsartanu: niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie hematokrytu, reakcje nadwrażliwości (w tym choroba posurowicza, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, wysypka, świąd), zapalenie naczyń, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), ból brzucha, niewydolność nerek.

Możliwe działania niepożądane związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu:

Bardzo często lub często: hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia, hiperurykemia, zwiększenie stężenia lipidów we krwi, niedociśnienie ortostatyczne, utrata apetytu, nudności, wymioty, zaburzenia funkcji seksualnych (impotencja), reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka).

Rzadko lub bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], zmniejszenie liczby płytek krwi [małopłytkowość], niekiedy z plamicą, zahamowanie czynności szpiku kostnego), hiperkalcemia, hiperglikemia, cukromocz, zasadowica hipochloremiczna, depresja, zaburzenia snu, bóle głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia rytmu serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ang. ARDS), niewydolność oddechowa i obrzęk płuc, zaparcia, uczucie dyskomfortu w przewodzie pokarmowym, biegunka, zapalenie trzustki, cholestaza wewnątrzwątrobowa lub żółtaczka, nadwrażliwość na światło, reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne, w tym martwicze zapalenie naczyń, martwica toksyczna rozpływna naskórka, skórna postać tocznia rumieniowatego i reakcje podobne do tocznia rumieniowatego.

Częstość nieznana: zaostrzenie cukrzycy, nieczerniakowy rak skóry (rak podstawnokomórkowy, rak kolczystokomórkowy), niedokrwistość aplastyczna, zaburzenia oka (wysięk naczyniówkowy, zaburzenia widzenia, ostra krótkowzroczność, ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania), zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, gorączka, osłabienie, kurcze mięśni, rumień wielopostaciowy.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające hydrochlorotiazyd + walsartan

Co-Bespres (tabletki powlekane) Co-Diovan (tabletki powlekane) Co-Dipper (tabletki powlekane) Co-Valsacor (tabletki powlekane) Tensart HCT (tabletki powlekane) Valtap HCT (tabletki powlekane) Vanatex HCT (tabletki powlekane)

Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta