Niemal 11 mln przypadków przewlekłej choroby nerek diagnozowanych rocznie ma związek z zanieczyszczeniem powietrza cząstkami stałymi – wynika z analizy amerykańskich naukowców. Zaprezentowano ją podczas Tygodnia Nerki 2017 Amerykańskiego Towarzystwa Nefrologii, który odbywał się w dniach 31 października – 5 listopada w Nowym Orleanie (USA).
Fot. pixabay.com
Przewlekła choroba nerek (PChN) jest bardzo powszechnym problemem zdrowotnym. Z analizy, którą w 2016 r. opublikowało pismo „PLOS One”, wynika, że na świecie cierpi na nią 13,4 proc. osób. Co roku ok. 1 mln ludzi umiera z jej powodu. Liczbę osób z PChN w Polsce eksperci szacują na 4,5 mln.
Zespół naukowców pod kierunkiem Benjamina Bowe’a z Veteran Affairs Saint Louis Health Care System (Missouri, USA) już wcześniej zaobserwował związek między zanieczyszczeniem powietrza cząstkami stałymi – o średnicy mniejszej niż 2,5 mikrometra (PM 2,5) – a wyższym ryzykiem zachorowania na PChN. Badania te były prowadzone w populacji ok. 2,5 mln weteranów wojennych w USA.
W swojej najnowszej analizie naukowcy wykorzystali metodologię stosowaną w ogólnoświatowym Badaniu Globalnego Obciążenia Chorobami (Global Burden of Disease), aby ocenić, jak wiele przypadków PChN na świecie można przypisać zanieczyszczeniu powietrza cząstkami stałymi. Z ich wyliczeń wynika, że jest to 10,7 mln przypadków tej choroby rocznie.
Gdy analizowano takie wskaźniki, jak m.in. lata w niepełnosprawności spowodowanej chorobą czy utracone lata życia z powodu choroby (czyli przedwczesny zgon z jej powodu), okazało się, że największe obciążenie związane z PChN dotyczy Ameryki Środkowej i Południowej Azji.
„Zanieczyszczenie powietrza może przynajmniej częściowo tłumaczyć wzrost liczby przypadków PChN o nieznanej przyczynie w wielu lokalizacjach na świecie, ale też wzrost zachorowań na nefropatię środkowoamerykańską w Meksyku i Ameryce Środkowej” – podsumowuje Bowe.
Ponieważ wczesne wykrycie PChN stwarza szansę na zahamowanie rozwoju choroby, bardzo ważne jest wykonywanie regularnych badań kontrolnych - tj. badania ogólnego moczu oraz oznaczania stężenia kreatyniny w surowicy krwi. Gdy u pacjenta zostanie wykryte w moczu podwyższone stężenie białka (tj. albuminy) i/lub ma on podwyższone stężenie kreatyniny we krwi, konieczne jest wykonanie dalszej diagnostyki w kierunku PChN.
