Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Białko całkowite

lek. Kornel Gajewski
Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii
SP CSK im. prof. K. Gibińskiego SUM w Katowicach
Białko całkowite
Fot. istockphoto.com

Co to jest białko całkowite?

Białko całkowite we krwi to wszystkie białka krążące w organizmie człowieka. Można wyróżnić dwa główne rodzaje białek: albuminy i globuliny. Stężenie białka całkowitego we krwi może ulegać zmianom. Stężenie białka całkowitego poniżej normy jest spowodowane przede wszystkim zmniejszeniem stężenia albumin. Natomiast stężenie białka całkowitego powyżej normy najczęściej powstaje w wyniku zwiększonej produkcji globulin (immunoglobulin). Dodatkowo we krwi krążą fibrynogen, glikoproteiny, lipoproteiny oraz inne białka, które pojawiają się okresowo w osoczu krwi z powodu choroby (np. tzw. białka ostrej fazy). Większość białek osocza syntetyzowana jest w wątrobie.

Podstawowe funkcje białek w organizmie człowieka to:

  • utrzymanie prawidłowego ciśnienia wewnątrz naczyń krwionośnych,
  • udział w procesach krzepnięcia krwi,
  • rola w mechanizmach ochronnych organizmu (immunoglobuliny, przeciwciała),
  • transport hormonów,
  • utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej (pH).

Jakie są wskazania do oznaczenia stężenia białka całkowitego we krwi?

Do głównych wskazań do wykonania oznaczenia stężenia białka całkowitego należą:

  • choroby wątroby, nerek,
  • zaburzenia odżywiania (wyniszczenie, anoreksja),
  • choroby nowotworowe,
  • urazy, oparzenia, krwotoki,
  • zaburzenia wchłaniania,
  • obecność procesu zapalnego,
  • nieprawidłowości funkcjonowania układu odpornościowego,
  • stany przewodnienia lub odwodnienia organizmu.

Jak przygotować się do badania?

Pacjent do badania powinien zgłosić się na czczo.

Jakie są przeciwwskazania do badania białka całkowitego?

Nie ma przeciwwskazań do badania białka całkowitego we krwi. Wystarczy pobranie niewielkiej ilości krwi żylnej.

Jak interpretować wynik badania?

Norma stężenia białka całkowitego we krwi: 60–80 g/l (6–8g/dl)

Przyczyny zmniejszonego stężenia białka całkowitego:

Stężenie białka całkowitego poniżej 45 g/l (albumina poniżej 20 g/l) uznaje się za wartość krytyczną.

Wzrost stężenia białka całkowitego we krwi powyżej 80 g/l spowodowany jest zazwyczaj zwiększeniem stężenia immunoglobulin (przeciwciał).

Przyczyny zwiększenia stężenia białka całkowitego we krwi:

  • zwiększona produkcja przeciwciał w jednej klasie, charakterystyczna dla nowotworów układu chłonnego:
    - szpiczak mnogi
    - makroglobulinemia Waldenströma
    - choroba ciężkich łańcuchów
    - choroba lekkich łańcuchów
  • zwiększona produkcja wielu klas immunoglobulin:
    - przewlekłe stany zapalne
    - choroby autoimmunologiczne
    - przewlekłe choroby wątroby
  • stan odwodnienia organizmu.

19.09.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.