Zaburzenia czucia bólu u dzieci

Pytanie nadesłane do redakcji

Moja 5-miesięczna córeczka nie płacze po uderzeniu w główkę. Przy bólu brzuszka płacze, podczas szczepienia zaczyna mocno płakać przy wkłuciu, ale raz, gdy dosyć mocno uderzyła tyłem główki o łóżeczko nie było żadnej reakcji, wczoraj, będąc na rękach odgięła się i też tyłem główki uderzyła w drzwi i też nic sobie z tego nie robiła, przy uderzeniu grzechotką w czółko również nie płacze. Czy mam się tym niepokoić? Czy ona czuje ból?

Odpowiedziała

dr med. Iwona Sawionek
Oddział Neurologii i Pediatrii
Samodzielny Publiczny Dziecięcy Szpital Kliniczny w Warszawie

Ból jest odczuciem bardzo subiektywnym. Każdy ma nieco inny próg bólu, tzn. że ten sam bodziec jest odbierany przez poszczególne osoby z nieco innym nasileniem. Do tego jeszcze każdy, nie tylko dziecko, ale również osoba dorosła, w różny sposób reaguje na niemiłe lub bolesne doznania. Wystarczy wyobrazić sobie dorosłych podczas wizyty u dentysty, a łatwo będzie opisać co najmniej kilka różnych zachowań w sytuacji działania bodźca bólowego. Jeśli ktoś nie płacze głośno, to wcale nie znaczy, że go nie boli.

Dzieci odczuwają ból, również te bardzo małe. U najmłodszych, które jeszcze nie potrafią pokazać swoich odczuć, można zauważyć reakcję bólową pod postacią przyspieszenia tętna lub zwyżki ciśnienia tętniczego. Starsze próbują pokazać lub nazwać to co czują, ale nawet przedszkolaki mogą mieć trudności z precyzyjnym określeniem co, gdzie i jak boli.

Ocena czucia u małych dzieci jest trudna. W praktyce korzystamy z metod pośrednich, czyli z obserwacji dziecka.

Nigdy nie należy stosować żadnych prób badania bólu mogących zaszkodzić dziecku. Również w warunkach domowych nie wolno eksperymentować, tzn. pozwalać na urazy lub prowokować sytuacji bolesnych. Jest to niedopuszczalne.

Każde dziecko powinno być zabezpieczone przed urazami, sprzęty w jego otoczeniu powinny być dostosowane do wieku i bezpieczne. Sposób pielęgnacji i noszenia dziecka tak dobrany, aby nie stwarzać okazji do upadków lub uderzania się. Tym bardziej należy zwrócić na to uwagę, gdy maluch wydaje się „mało wrażliwy” na ból.

Piśmiennictwo:

Dobrogowski J.: Patofizjologia i klasyfikacja bólu. Polski Przegląd Neurologiczny. 2011; 7, 1: 20-23.
Hillman B.A.: The Neonatal Pain. J Perinatol. 2015; 35(2): 128-131.
20.03.2015
Zobacz także
  • Urazy głowy u dzieci
  • Jak ocenić, czy dziecko w trakcie zabawy nie doznało urazu?
  • Postępowanie w urazach głowy u dzieci
Inne pytania
Serwis tematyczny zawiera
publikacje wyspecjalizowane
w tematyce opieki nad dziećmi
kierowane do osób zainteresowanych
tymi zagadnieniami
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.