Pytanie nadesłane do redakcji
Chciałabym spytać o zachowanie mojego brata. Gdy miał 9 lat, odszedł od nas ojciec. Sami sobie radziliśmy. Zostaliśmy sami. Było z nim dobrze, wszystko zmieniło się trzy lata temu. Zaczął się zachowywać bardzo dziwnie. Porywa się na rodzeństwo, sprzeciwia się. Obwinia o wszystko mamę, mówi, że to przez nią wszystko, że nie ma kolegów, że go obmówiła. A to nie prawda. Nie pozwala sobie zwrócić uwagi, kiedy mama próbuje coś mu powiedzieć, bierze nóż i leci do niej, mówiąc, żeby mu coś zrobiła. Ucieka z domu, nie je, straszy. Proszę o poradę, odpowiedź dlaczego się tak zachowuje, czy wpadł w jakąś chorobę, czy bierze narkotyki?
Odpowiedziała
dr n. med. Joanna Borowiecka-Kluza
specjalista psychiatra
Centrum Dobrej Terapii MindArt
www.centrumdobrejterapii.pl
Nie można odpowiedzieć na pytanie o konkretne przyczyny takiego stanu Pani brata bez dalszych informacji na temat jego zachowania, czy sposobu jego przeżywania. „Narkotyki, czy jakaś choroba” to tylko jedne z wielu możliwych przyczyn takiego zachowania.
Jednak w tym przypadku wskazana byłaby jak najszybsza konsultacja psychiatryczna celem pełnej oceny stanu zdrowia psychicznego Pani brata, w tym między innymi możliwych przyczyn takiego zachowania.
Jeśli Pani brat nie ukończył 16. rż., taka konsultacja może odbyć się bez jego zgody, wyłącznie za zgodą rodziców (ewentualnie innego opiekuna prawnego), od 16. do 18. rż., oprócz rodziców, także sam pacjent musi wyrazić zgodę, natomiast powyżej 18. rż. tylko on wyraża zgodę na badanie psychiatryczne. Niemniej w przypadku, kiedy Pani brat nie wyrazi na takie badanie zgody, a dochodzi z jego strony do agresji czynnej oraz zagrożenia zdrowia i życia osób drugich, należy bezwzględnie w takiej sytuacji wezwać pogotowie i policję. Lekarz pogotowia na miejscu oceni stan psychiczny Pani brata i zadecyduje odnośnie do dalszego postępowania i ewentualnej diagnostyki. Jeśli lekarz oceni, że takie zachowanie Pani brata wynika z występujących u niego zaburzeń psychicznych i zagraża ono jego życiu lub życiu i zdrowiu innych osób, podejmie decyzje co do wskazań do hospitalizacji psychiatrycznej bez zgody w myśl art. 24 Ustawy o Ochronie Zdrowia Psychicznego w Polsce.
Jednak, jak już zaznaczono, bez pełnej oceny kontekstu takiego postępowania, nie można stwierdzić na podstawie informacji wynikających z pytania, że wskazują one na chorobę psychiczną.
