Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Skuteczne metody wychowywania zdrowych dzieci

Effective Discipline to Raise Healthy Children
Sege R.D., Siegel B.S.
Pediatrics, 2018; 142 (6): pii: e20183112. doi: 10.1542/peds.2018-3112. Epub 2018 Nov 5.

Opracowała: lek. Aleksandra Margol-Szczerbicka

Optymalny rozwój dziecka wymaga aktywnego zaangażowania rodziców, którzy poza spełnianiem innych ról, uczą dziecko akceptowalnych zachowań. Skuteczne metody wychowawcze wspierają prawidłowy rozwój dziecka. Pozwalają nauczyć dziecko regulowania własnych zachowań, zapobiegają wyrządzeniu sobie krzywdy, wzmacniają m.in. umiejętności poznawcze czy społeczno-emocjonalne.

wychowanie dziecka
Fot. pixabay.com

Pediatrzy mogą przekazywać rodzicom i opiekunom informacje dotyczące radzenia sobie z zachowaniami dzieci oraz technik wychowawczych stosowanych w celu nauki właściwego zachowania.

Awersyjne metody wychowawcze, w tym wszystkie formy kar cielesnych, krzyku lub upokarzania dzieci, cechuje niewielka skuteczność chwilowa i brak skuteczności w rozumieniu długoterminowym. Wraz z nowymi danymi naukowymi, badacze łączą kary cielesne ze zwiększonym ryzykiem negatywnego zachowania, pogorszeniem zdolności poznawczych, psychospołecznych i emocjonalnych.

Zgodnie z definicją, kara cielesna lub fizyczna to każda, w której siła fizyczna ma na celu spowodowanie jakiegokolwiek stopnia bólu lub dyskomfortu. Obejmuje ona uderzenia ręką lub narzędziem, ale w skrajnych formach również potrząsanie lub rzucanie dzieckiem, drapanie, szczypanie, ciągniecie za włosy lub uderzanie w uszy, kopanie, gryzienie, zmuszanie dzieci do przebywania w niewygodnej pozycji, przypalanie. Formy przemocy niefizycznej obejmują lekceważenie, upokarzanie, oczernianie, stawianie w pozycji kozła ofiarnego, zastraszanie i wyśmiewanie. W omawianym artykule poprzez karę cielesną autorzy rozumieli niewywołujące obrażeń uderzenie otwartą dłonią w intencji zmiany zachowania dziecka.

Stosowanie kar cielesnych

W badaniu z 2004 roku około 2/3 badanych rodziców małych dzieci zgłaszało stosowanie jakiejś formy kar cielesnych, a 85% nastolatków zgłosiło narażenie na takie kary. Wśród tych nastolatków 51% zostało uderzonych paskiem lub innym przedmiotem. Występowanie silnych czynników stresowych w rodzinie, takich jak problemy ekonomiczne, choroby psychiczne, przemoc partnera lub nadużywanie substancji uzależniających, zwiększa ryzyko stosowania ciężkich kar. Rodzice, u których występowały objawy depresyjne, częściej negatywnie oceniali zachowanie dziecka, co wiązało się z częstszym stosowaniem kar fizycznych.

Efekty stosowania kar cielesnych są przejściowe – w ciągu 10 minut większość (73%) dzieci wracała do zachowania, za które zostało ukarane. Natomiast, jak wskazują wyniki badań, następstwem karania cielesnego małych dzieci są zachowania agresywne i eksternalizacyjne, prowadzące ostatecznie do częstszego dawania klapsów.

Konsekwencje stosowania kar cielesnych obejmują m.in.:

  • ryzyko urazu w przypadku karania dzieci przed 18. miesiącem życia
  • agresywne zachowania dzieci, kłótnie między rodzicem i dzieckiem oraz negatywny wpływ na relację rodzic–dziecko w przypadku powtarzalnego stosowania kar cielesnych
  • zwiększoną agresję wśród dzieci przedszkolnych i szkolnych
  • większe, a nie mniejsze, ryzyko nieposłuszeństwa i agresji w przyszłości
  • większe ryzyko chorób psychicznych i zaburzeń poznawczych
  • dawanie klapsów może mieć negatywne skutki podobne do tych występujących w przypadku stosowania przemocy fizycznej.

W przypadku wielu dzieci dawanie klapsów nasila złość i agresję, zamiast uczyć odpowiedzialności i samokontroli. W jednym z badań stwierdzono, że miało ono związek z większym odsetkiem prób samobójczych, nadużywania alkoholu umiarkowanego do ciężkiego stopnia, oraz zaburzeń związanych z przyjmowaniem substancji uzależniających w dorosłości. Było to niezależne od ryzyka związanego z doświadczeniem przemocy fizycznej i emocjonalnej.

04.10.2019
strona 1 z 2

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta