Jesteśmy osobami, o których się mówi – „dorośli”. Jakiś czas temu zamknęliśmy za sobą drzwi dzieciństwa – tego okresu w życiu, który trwa krótko, ale jest najintensywniejszy ze wszystkich. Dzieciństwo to kraina zdumienia, ciekawości, spontaniczności.
Rys. Anita Ponikło Teraz towarzyszymy naszym dzieciom w drodze do dorosłości. W zależności od jakości naszego towarzyszenia, nasze dzieci w przyszłości powiedzą, że miały dobre albo trudne dzieciństwo. Jedno i drugie będzie miało swoje odbicie w dalszym życiu, zarówno ich, jak i naszym.
Świat został tak zaprogramowany, że kolejne pokolenia wychowują swoje dzieci, a te z kolei swoje. Każda rodzina tworzy styl wychowania , przekazywany z pokolenia na pokolenie, wzbogacany o nowe doświadczenia. Wnosimy do niego swoje wyobrażenia, pragnienie uczynienia naszych dzieci szczęśliwszymi, lepiej wyedukowanymi, bardziej odważnymi w zdobywaniu świata.
Drodzy Rodzice! Nie bójcie się czekających Was wyzwań. Dacie radę, macie podarowaną przez naturę intuicję i wielopokoleniowe doświadczenie. Korzystajcie z wiedzy Waszych rodziców, z własnych wspomnień, modyfikujcie to, co było w nich za trudne lub złe. Rozmawiajcie, czytajcie, słuchajcie tego, co inni mają do powiedzenia. To wszystko wzbogaci Waszą wiedzę, uzupełni ją, ale nie będzie oznaczało, że musicie wszystko przyjąć i od razu wprowadzić w życie. Dostosowujcie zdobytą wiedzę i doświadczenie do swoich bieżących potrzeb i możliwości całej Waszej rodziny. Tworzycie niepowtarzalny system rodzinny.
Zaskoczeni odkryciem, że będziemy mieli dziecko, czy też oczekując niecierpliwie rodzicielstwa, możemy je przeżywać jako dar trafiający we właściwe ręce.
Zmęczenie, strach, złość, znużenie, niepewność, ale i radość, duma, spokój, to naturalne stany, jakich doświadczamy, tak jak płacz czy śmiech. Pełno tych emocji w każdej rodzinie.
Swoje pierwsze dziecko wychowywałam książkowo, oczekując dość niecierpliwie na jego kolejne umiejętności. Przy drugim dziecku, ze spokojem obserwowałam każdy etap w rozwoju, delektując się macierzyństwem.
Pragniemy być dobrymi rodzicami i staramy się temu sprostać. Czyńmy to w zgodzie ze sobą, ufajmy sobie. A kiedy nam trudniej, w zmęczeniu czy jakiejś niepewności, nie wstydźmy się szukać wsparcia u specjalistów.
Wierzmy w siebie i sobie. Tego Wam życzę, dzieląc się doświadczeniem osobistym i innych rodzin przychodzących do mnie na konsultację czy wsparcie przy rozwiązaniu różnych problemów rozwojowych.
