Nigdy wcześniej samotność nie była tak rozpowszechnionym problemem jak współcześnie. Terapeuci zauważają, że samotność staje się coraz częściej zgłaszana, a dzieje się to w czasach dostępu do kontaktów z tysiącami ludźmi z całego świata.
– Kiedy przychodzi do mnie ktoś, którego jednym z problemów jest właśnie poczucie samotności, to często okazuje się, że taka osoba ma relacje z innym ludźmi, ale są to relacje zbudowane i pielęgnowane internetowo. Jednak nawet po wielu latach takiej znajomości te osoby nie miały okazji się spotkać osobiście – mówi Sebastian Walas, psycholog, psychoterapeuta, Centrum CBT. – Jeśli takie kontakty są jedynymi lub dominującymi, to okazują się niewystarczające. Nie dają pełnej satysfakcji i poczucia bezpieczeństwa.
Poczucie samotności jest efektem braku kontaktów werbalnych, których współczesna technologia nie jest w stanie odtworzyć. Kontakty rozwijane przez internet są tez prostsze, wymagają mniej wysiłku, zaangażowania. Gdy dochodzi do jakiegoś nieporozumienia, można drugą osobę zablokować w internecie.
Jeśli rozmawiamy z druga osobą tylko z wykorzystaniem komunikatorów, to jest duże ryzyko w taka rozmowę nie będziemy w pełni zaangażowani. Choćby dlatego, że jednocześnie mamy otwarte kontakty internetowe z innym osobami.
– Jest taki stereotyp, że to głownie nastolatkowie mają problem z budowaniem relacji na żywo – mówi Sebastian Walas z Centrum CBT. – Jednak problem samotności dotyczy osób w każdym wieku.
Terapia, która dotyczy problemu samotności, rozpoczyna się od wspólnych rozważań na czym polega różnica pomiędzy kontaktem internetowym i kontaktem na żywo. I dlaczego taka osoba preferuje właśnie kontakt internetowy. Przy okazji takiej rozmowy, można dowiedzieć się, że istotny jest lęk przed bolesnym odrzuceniem przez inną osobę.
Wówczas rozmowa może zostać ukierunkowana na to, jak poradzić sobie z lękiem związanym z relacjami na żywo. Ważne jest, aby zrozumieć swoje lęki i zastanowić się w jakim stopniu są one uzasadnione.
– Planujemy potem w jaki sposób taka osoba może wypróbować czy zgodnie z jej przekonaniami ludzie w kontaktach bezpośrednich rzeczywiście są mniej przystępni – wyjaśnia terapeuta z Centrum CBT. – Planujemy różne eksperymenty polegające na tym, żeby taka osoba gdzieś konkretnie poszła, coś spróbowała i przekonała się na własnej skórze czy to czego się obawiała rzeczywiście się sprawdza.
Po serii takich eksperymentów zwykle pacjent zauważa, że jego lęki nie do końca były uzasadnione i zaczyna się przyzwyczajać do takich kontaktów, a poziom lęku obniża się.
Na takim etapie podczas terapii często ćwiczone jest odgrywanie różnych ról, a terapeuta wciela się w osobę nowopoznaną. W bezpiecznych warunkach dzięki temu można przećwiczyć różne scenariusze.
