Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu

Co to są zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu to zaburzenia oddychania występujące podczas snu. Czasami nazywane są przewlekłą niewydolnością oddychania w czasie snu.

Zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu są jedną z czterech grup zespołów chorobowych wyróżnianych w zaburzeniach oddychania w czasie snu, obok obturacyjnego bezdechu sennego, centralnego bezdechu sennego oraz hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu związanej z określonymi chorobami, np. z chorobami śródmiąższowymi płuc i naczyń płucnych, chorobami dolnych dróg oddechowych, chorobami nerwowo-mięśniowymi i ściany klatki piersiowej, a także znacznego stopnia otyłością. Zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu niezwiązane z innymi chorobami są nazywane zespołami pierwotnymi.

Pierwotne zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu obejmują tzw. idiopatyczną hipowentylację pęcherzykową w czasie snu (inaczej pierwotną lub centralną) oraz zespół wrodzonej centralnej hipowentylacji pęcherzykowej, nazywany zespołem Ondyny. Jest to choroba rzadka uwarunkowana genetycznie.

Ogólnie zespoły hipowentylacji cechuje nieproporcjonalny wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi tętniczej w stosunku do jego stężenia w stanie czuwania. Odpowiedź organizmu na obniżenie stężenia tlenu i wzrost stężeń dwutlenku węgla we krwi jest nieprawidłowa.

Jak często występują zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Pierwotne zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu są rzadkie, natomiast zespoły hipowentylacji związane z innymi chorobami są proporcjonalne do częstości występowania chorób je powodujących.

Każda otyłość ze wskaźnikiem BMI >30 może powodować zaburzenia oddychania w czasie snu.

Jak się objawiają zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu mogą powodować różne objawy, najczęściej przerywany sen, bezsenność, częste budzenie się w nocy. Czasami chory ma poczucie niemiarowego bicia serca, ogólnego zmęczenia i jest senny w ciągu dnia, ma poranne bóle głowy. Nieleczone zespoły hipowentylacji, prowadzące do niewydolności serca mogą się objawiać obrzękami kończyn.

Co robić w przypadku wystąpienia objawów zespołów hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

W przypadku zaobserwowania u siebie objawów, należy zgłosić się do lekarza POZ. Diagnostykę zaburzeń snu prowadzą poradnie i oddziały chorób płuc, czasami wyodrębnione jednostki nazywane różnie laboratoriami snu, ośrodkami diagnostyki zaburzeń snu.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie zespołów hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Lekarz najpierw zbiera wywiad od pacjenta, a następnie bada pacjenta. W diagnostyce zaburzeń snu istotne są obserwacje osób mieszkających razem z pacjentem.

Następnie lekarz zleca badania dodatkowe. Kluczowe dla ustalenia rozpoznania jest tzw. badanie polisomnograficzne, oceniające parametry układu oddechowego, krążenia, wskaźniki neurologiczne i zachowanie podczas snu. Konieczne jest wykazanie zaburzeń oddychania, które powoduje upośledzenie dostarczania do organizmu tlenu i usuwania dwutlenku węgla. Czasami należy wykonać badania gazometryczne krwi, bezpośrednio oceniające stężenia tlenu i dwutlenku węgla. Rozpoznanie ustala się na podstawie określonych kryteriów.

Jakie są metody leczenia zespołów hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Celem leczenia jest poprawa wentylacji, czyli jakości oddychania w czasie snu. W leczeniu zdiagnozowanych przypadków stosowane są aparaty podające dodatnie ciśnienie do dróg oddechowych, czyli respiratory. Tryby i parametry wentylacji dostosowane są przez lekarza do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wentylacja dodatnim ciśnieniem powadzona jest głównie poprzez różnego typu maski zakładane na twarz. Nazywamy to wspomaganiem wentylacji stosowanym w okresie snu.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie zespołów hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Wyleczenie zespołów pierwotnych nie jest możliwe. Wczesna diagnoza, regularne leczenie skutecznie poprawiające wentylację zmniejsza jednak objawy choroby.

W zespołach wtórnych, czyli będących konsekwencją innych chorób, odpowiednie leczenie chorób zasadniczych ma wpływ na nasilenie objawów zespołu hipowentylacji, np. leczenie otyłości.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia zespołów hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu leczymy i monitorujemy przewlekle do końca życia.

Co robić, aby uniknąć zachorowania na zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu?

Jedynie w zespołach wtórnych, kiedy zespoły hipowentylacji i hipoksemii w czasie snu są związane z częściowo wyleczalnymi chorobami można mówić o pewnej formie profilaktyki. Dotyczy to głównie zespołów wtórnych do otyłości czy chorób dróg oddechowych. W innych sytuacjach ma wystąpienie tego zespołu nie mamy wpływu, ważne jest wczesne jego rozpoznanie.

18.10.2016

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

Polecają nas