Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Jak długo trzeba oglądać telewizję, by zachorować na cukrzycę typu 2?

lek. med. Dorota Godawska
Centrum Leczenia Cukrzycy "Insumed" Kraków
diabetologia.mp.pl

Dotychczas przeprowadzone badania kliniczne oceniające możliwości prewencji cukrzycy typu 2 skupiały się na wpływie diety, aktywności fizycznej, redukcji masy ciała na zmniejszenie ryzyka zachorowania na cukrzycę. Tymczasem okazuje się, że siedzący tryb życia, czyli czas poświęcony na zajęcia o małym wydatku energetycznym, takie jak np. oglądanie telewizji, siedzenie przy komputerze, czy w pracy, ma również wpływ na wzrost ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 2, niezależnie od poziomu aktywności fizycznej.

Do takich wniosków doszli badacze oceniający populację uczestników badania DPP (Diabetes Prevention Program). W badaniu tym w latach 1996–1999 brały udział 3234 osoby o dużym ryzyku rozwoju cukrzycy. Głównym celem badania była ocena wpływu zmian stylu życia (redukcja masy ciała o 7% oraz prowadzenie umiarkowanej aktywności fizycznej przynajmniej 150 min w tygodniu) lub stosowania metforminy na opóźnienie rozwoju cukrzycy typu 2. W trakcie badania uczestnicy otrzymywali informację o ograniczaniu czasu spędzonego w pozycji siedzącej, np. oglądanie telewizji. W efekcie w grupie, która była mobilizowana do zmiany stylu życia, uzyskano największe zmniejszenie czasu spędzonego na oglądaniu telewizji. I właśnie w tej grupie uzyskano największą redukcję ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 (o 58% w porównaniu z placebo).

Tabela 1. Zmiana czasu poświęconego na oglądanie telewizji w badaniu DPP w stosunku do początku badania (w minutach/dzień)
Badana grupa (ramię badania DPP)Pierwszy rok badania DPPCały okres obserwacji (średnia 3,2 roku)
placebo-7 (-13; -2)-8 (-12; -3)
metformina-3 (-8; 2)-3 (-7; 1)
zmiana stylu życia-22 (-28;- 17)-22 (-26; -17)

Uzyskanie danych o czasie spędzonym na oglądaniu telewizji w badaniu DPP i obecnie trwającym DPPOS (Diabetes Prevention Program Outcomes Study) pozwoliło na obliczenie ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 u osób siedzących przed telewizorem. Ryzyko to zwiększa się o 3,4% na każdą godzinę oglądania telewizji, po uwzględnieniu wpływu wieku, płci, stosowanego leczenia i aktywności fizycznej. Podobne ryzyko zachorowania na cukrzycę daje połączenie czasu spędzonego na siedzeniu w pracy i przed telewizorem.

Wnioski, jakie badacze wysnuwają z analizy, to zalecenie połączenia większej ilości czasu spędzonego na aktywności fizycznej z jednoczesnym ograniczeniem czasu spędzonego przed telewizorem i w pracy w pozycji siedzącej.

Piśmiennictwo:

Rockette-Wagner B. i wsp.: The impact of lifestyle intervention on sedentary time in individuals at high risk of diabetes. Diabetologia 2015; 58: 1190–1202

16.11.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.