Zapotrzebowanie na jod w okresie ciąży

dr n. med. Andrzej Bacz
Aktualizacja: dr n. med. Dominika Wnęk, dietetyk

Suplementacja jodu u wszystkich kobiet w ciąży jest uzasadniona, gdyż korzyści wynikające z tej interwencji zdecydowanie przeważają nad ewentualnym ryzykiem.

Zwiększone zapotrzebowanie na jod w okresie ciąży

W ciąży znacznie zwiększa się zapotrzebowanie na jod, ponieważ:

  • o ok. 50% zwiększa się produkcja tyroksyny (hormonu produkowanego przez tarczycę), która jest konieczna do zapewnienia stanu eutyreozy (prawidłowej funkcji hormonalnej tarczycy) w organizmie matki oraz zaspokojenia potrzeb płodu (zwłaszcza na początku ciąży)
  • jest on transportowany do płodu w celu produkcji hormonów przez tarczycę dziecka, zwłaszcza w późniejszym okresie ciąży
  • zwiększa się wydalanie tego pierwiastka z moczem.1

Zobacz: Hormony tarczycy – trójjodotyronina (T3) i tyroksyna (T4)

Skutki niedoboru jodu w ciąży

W początkowym okresie ciąży rozwój ośrodkowego układu nerwowego płodu jest całkowicie zależny od produkcji tyroksyny w organizmie matki. Ciężki niedobór jodu powoduje matczyną i płodową hipotyroksynemię, prowadzącą do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, którego objawami są: opóźnienie rozwoju umysłowego i zaburzenia neurologiczne.2

Korzyści z suplementacji jodu w ciąży

W licznych badaniach wykonanych w regionach świata, w których występował znaczny niedobór jodu, wykazano, że suplementacja jodu w okresie przedciążowym lub w czasie ciąży ogranicza albo eliminuje ryzyko wystąpienia ciężkiego niedorozwoju umysłowego i zaburzeń neurologicznych u dzieci.3

Prawidłowa czynność tarczycy u kobiety w ciąży zależy od zgromadzonych zapasów jodu w okresie przedciążowym. Jeśli są one wystarczające, produkcja hormonu tarczycowego jest odpowiednia nawet w przypadku zwiększonego zapotrzebowania (przynajmniej w I trymestrze ciąży). Jeśli nie, rozwija się stan hipotyroksynemii o różnym nasileniu.4,5

W większości badań zaobserwowano, że suplementacja jodu w okresie przedciążowym i w czasie ciąży w przypadku niewielkiego lub umiarkowanego niedoboru jodu ma korzystny wpływ na rozwój neuropsychologiczny dzieci.11-16

Dzienne zapotrzebowanie na jod u kobiet w ciąży

Zalecane dzienne spożycie jodu u kobiet w ciąży ustalono na 220 µg (dla kobiet karmiących nawet 290 µg). Zapotrzebowanie to najprawdopodobniej nie może zostać pokryte wyłącznie podażą jodu w diecie (nawet w przypadku spożycia wzbogaconej w jod soli),10 dlatego Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników rekomenduje suplementację jodu u wszystkich kobiet ciężarnych bez chorób tarczycy w wywiadzie, w postaci tabletek w dawce 150–200 µg na dobę.

U kobiet z chorobami tarczycy suplementacja jodu powinna się odbywać pod kontrolą stężenia hormonów tarczycy i przeciwciał przeciwtarczycowych.

Bezpieczne dzienne spożycie jodu dla kobiet w ciąży

W USA maksymalne bezpieczne dzienne spożycie jodu dla kobiet w ciąży ustalono na 1100 µg, natomiast WHO uważa za nadmierne spożycie 600 µg dziennie. W dotychczasowych badaniach (dotyczących kobiet z niewielkim lub umiarkowanym niedoborem jodu) nie zaobserwowano działania niepożądanego nawet przy dawce 300 µg dziennie. Mimo pojawiających się wątpliwości panuje niemal powszechne przekonanie, że suplementacja jodu w dawce 150 µg jest u kobiet w ciąży uzasadniona i bezpieczna, a korzyści z niej wynikające są jednoznaczne i przeważają zdecydowanie nad ewentualnym ryzykiem.

Profilaktyka – program jodowania soli kuchennej

Niedobór jodu jest powszechny w krajach rozwijających się, ale stwierdza się go również w krajach rozwiniętych. Ocenia się, że na niedobór jodu narażone są 2/3 populacji krajów Europy Zachodniej i Środkowej.6-7

Niedobór ten jest różny w poszczególnych regionach, a jego miarą jest wydalanie jodu z moczem. Ponieważ sama dieta nie zapewnia na ogół odpowiedniej podaży jodu, w większości państw wdrożono program jodowania soli kuchennej w nadziei na zmniejszenie niedoboru tego elementu. W Polsce program ten został zainicjowany już przed II wojną światową, a od 1997 r. prawnie zobligowano producentów soli do wzbogacania jej jodem. Działanie to zdecydowanie zwiększyło spożycie jodu i spowodowało, że Polska przestała być uznawana przez WHO za kraj, w którym występuje niedobór jodu. Obecnie obowiązuje rozporządzenie ministra zdrowia z 2002 r., które opiera profilaktykę jodową wyłącznie na wzbogacaniu soli przeznaczonej do spożycia przez ludzi w jodek potasu lub jodan potasu, tak aby 100 g soli kuchennej zawierało 2,3±0,77 mg jodu.8

Polecamy: Sól – która najlepsza?

Jod w ciąży – podsumowanie

  1. Jod pełni kluczową rolę w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego u płodu, a jego niedobór może skutkować opóźnieniem rozwoju umysłowego i zaburzeniami neurologicznymi u noworodków.
  2. U kobiet z prawidłową podażą jodu przed ciążą przez okres 1–2 lat gromadzą się zapasy pokrywające zwiększone zapotrzebowanie na hormony tarczycy w pierwszych miesiącach ciąży.
  3. Suplementacja jodu u wszystkich kobiet w ciąży jest uzasadniona, gdyż korzyści wynikające z tej interwencji zdecydowanie przeważają nad ewentualnym ryzykiem.
  4. Stosowanie dawki suplementacyjnej (150–200 µg jodu dziennie) u kobiet bez chorób tarczycy w wywiadzie jest bezpieczne.

Piśmiennictwo

  1. Glineor D.: The regulation of thyroid function during normal pregnancy: importance of the iodine nutrition status. Best Pract. Res. Clin. Endocrinol. Metab. 2004; 18: 133–152.
  2. Halpern J.-P.: The neuromotor deficit in endemic cretinism and its implications for the pathogenesis of the disorder. W: Standbury J.B. (red.): The damaged brain of iodine deficiency. Cognizant Communication, New York, NY, 1994: 15–24.
  3. Zimmermann M.B.: Iodine deficiency in pregnancy and the effects of maternal supplementation on the offspring. Am. J. Clin. Nutr. 2009; 89 (suppl): 668S–672S.
  4. Smyth P.P.: Dietary iodine intake in pregnancy. Irish Med. J. 2006; 99: 103.
  5. Zimmerman M.B., Jooste P.L., Pandav C.S.: The iodine deficiency disorders. Lancet 2008; 372: 1251–1262.
  6. Zimmer M., Sieroszewski P., Oszukowski P. i wsp.: Polish socjety of Gynecologists and Obstetricians recomenndations on supplementation in pregnancy. Ginekol. Pol. 2020; 91(10): 644–653.
  7. Anderson M. i wsp.: Iodine deficiency in Europe: a continuing public health problem. WHO, Geneva 2007.
  8. Raport z badań monitoringowych przeprowadzonych przez Państwową Inspekcję Sanitarną w zakresie jakości jodowaniu soli kuchennej. Warszawa 2008 (wersja elektroniczna).
  9. Jarosz M., Rychlik E., Stoś K., Charzewska J. (red.): Normy żywienia dla populacji Polski i ich zastosowanie. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny. Warszawa, 2020.
  10. Gietka-Czernel M. i wsp.: Zaopatrzenie w jod kobiet ciężarnych w centralnej Polsce po upływie 10 lat od wprowadzenia profilaktyki jodowej. Endokrynol. Pol. 2010; 61: 646–651.
  11. Berbel P. i wsp.: Delayed neurobehavioral development in children born to pregnant women with mild hypothyroxinemia during the first month of gestation: the importance of early iodine supplementation. Thyroid 2009; 19: 511–519.
  12. Kooistra L. i wsp.: Neonatal effects of maternal hypothyroxinemia during early pregnancy. Pediatrics 2006; 117: 161–167.
  13. Costeira M.J.: Psychomotor development of children from an iodine-deficient region. J. Pediatr. 2011 (wersja elektroniczna).
  14. Negro R. i wsp.: Hypothyroxinemia and Pregnancy. Endocr. Pract. 2011; 17: 1–24 (wersja elektroniczna).
  15. Marco A.: Patterns of iodine intake and urinary iodine concentrations during pregnancy and blood thyroid-stimulating hormone concentrations in the newborn progeny. Thyroid 2010; 20: 1295–1299.
  16. Velasco I. i wsp.: Effect of iodine propylaxis during pregnancy on neurcognitive development of children during the forst two years of life. J. Clin. Endocrinol. Metab. 2009; 94: 3234–3241.
  17. Murcia M. i wsp.: Effect of iodine supplementation during pregnancy on infant neurodevelopment at 1 year of age. Am. J. Epidemiol. 2011; 173; 804–812.
06.08.2024
Zobacz także
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.